C.K. praktykant sądowy Rafał Taubenschlag

Profesor Rafał Taubenschlag to dla nauki i kultury postać ikoniczna. W Tel Awiwie funkcjonuje The Taubenschlag Institute of Criminal Law. W byłym mieszkaniu profesora w kampusie Uniwersytetu Warszawskiego mieści się biblioteka romanistyczno-papirologiczna nosząca jego imię. Na UW działa również Fundacja im. Rafała Taubenschlaga, wydająca opiniotwórcze pismo „Journal of Juristic Papyrology” oraz monografie poświęcone papirologii i starożytnym prawom greckim. W Przemyślu, gdzie się urodził, na murze ratusza umieszczono tablicę wymieniającą najwybitniejszych obywateli miasta. Widnieje na niej jego nazwisko. Nie powstała natomiast dotychczas monografia, w której zostałyby opisane dokonania oraz burzliwe losy słynnego polskiego romanisty, chociaż poświęcono mu mnóstwo panegirycznych notatek i biogramów. Ich autorzy zwykle pomijają jedno z najważniejszych źródeł do badań nad jego życiorysem.

Mowa o wspomnieniach, których maszynopis jest przechowywany w archiwum Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Obejmują one okres, który rozpoczyna się w latach dziecięcych autora, a kończy na jego powrocie do kraju po kilkuletniej emigracyjnej tułaczce w roku 1947. Rafał Taubenschlag opisał swoje dzieciństwo i młodość, etapy budowania naukowej pozycji, a także relacje z ludźmi reprezentującymi najprzeróżniejsze środowiska. Poruszył liczne wątki pośrednio związane z uniwersytecką karierą. Warto przypomnieć jeden z nich. Otóż jako świeżo upieczony absolwent studiów prawniczych Uniwersytetu Jagiellońskiego autor odbył w roku 1905 r. praktyki w krakowskim sądzie powiatowym. We wspomnieniach powrócił do tamtych czasów i odmalował niepowtarzalny klimat panujący w galicyjskich przybytkach cesarsko-królewskiego wymiaru sprawiedliwości.