Narodowe Centrum Nauki z wadą prawną w tle
Decyzja ministra szkolnictwa wyższego i nauki o odwołaniu członków zespołu identyfikującego budzi wątpliwości prawne i kładzie się cieniem na legalność działania Narodowego Centrum Nauki.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 153; dalej: u.n.c.n.) minister właściwy ds. szkolnictwa wyższego i nauki powołuje na okres czterech lat zespół identyfikujący członków rady NCN. Działalność tego zespołu jest kluczowa dla prawidłowego ukonstytuowania rady, a w rezultacie – dla działalności centrum. Sporządza on bowiem i przekazuje ministrowi listę co najmniej 24 kandydatów na członków rady, czyli organu, który przeprowadza konkurs na dyrektora NCN, ale też określa m.in. priorytetowe obszary badań podstawowych zgodnych ze strategią rozwoju kraju, tematykę projektów badawczych i warunków przeprowadzania konkursów na ich realizację, ogłasza konkursy na finansowanie stypendiów doktorskich i staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora czy wyraża zgodę na rozporządzanie przez dyrektora NCN majątkiem centrum.
Odwołać nie można
Ustawa dopuszcza odwołanie dyrektora NCN (art. 9 u.n.c.n.) czy członków rady (art. 16 u.n.c.n.), ale nie przewiduje odwołania członków zespołu identyfikującego. Żeby tak było, przepisy powinny określać, kiedy odwołanie jest dopuszczalne (warunek materialny), a także jaka jest procedura postępowania w tej sprawie (warunek proceduralny). W przeciwnym wypadku obowiązuje zakaz odwoływania. Niedopuszczalność odwołania ma walor gwarancyjny. Gwarantuje członkom zespołu niezależność w wykonywaniu powierzonych zadań, w szczególności – niepodleganie politycznym naciskom ministra.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.