Jak określić obroty banku dla celów VAT

konsultant w Domański Zakrzewski Palinka

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wydał interpretację dotyczącą zasad określania wysokości obrotu dla celów VAT, w której uznał za prawidłowe stanowisko podatnika twierdzącego, iż całość wynagrodzenia składa się po stronie banku na obrót, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT. Na podstawie umowy z tytułu świadczenia usług ubezpieczenia, bank otrzymywał od spółek X określone wynagrodzenie. Zgodnie z przyjętym przez strony sposobem kalkulacji wartość wynagrodzenia banku składała się z dwóch elementów, tj. opłaty stanowiącej udział w składce ubezpieczeniowej zapłaconej przez klientów banku oraz udziału w zyskach osiągniętych przez spółki X w wyniku świadczenia usługi ochrony ubezpieczeniowej na rzecz klientów banku. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania VAT jest obrót, który został zdefiniowany jako kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Elementem kluczowym podstawy opodatkowania VAT jest zatem kwota należna z tytułu sprzedaży (wynagrodzenie otrzymywane przez świadczącego usługę). Przy czym istotny jest fakt rzeczywistego otrzymania, a więc pozostawienia wynagrodzenia do dyspozycji podatnika. Pogląd taki został wyrażony w orzecznictwie ETS, w którym podkreślano, że VAT powinien być płacony dokładnie proporcjonalnie do faktycznie otrzymanej przez dostawcę ceny za towary bądź usługi. Ta sama argumentacja powinna przemawiać za określeniem podstawy opodatkowania banku świadczącego usługi finansowe, takie jak obrót walutą czy też obrót akcjami, nie na poziomie całego obrotu, lecz na poziomie otrzymywanej marży, która stanowi wynagrodzenie banku za usługę finansową.

(PB)

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).