Zerowa stawka VAT ma zastosowanie do usług świadczonych nie tylko w portach morskich, lecz także w stoczniach

0-proc. stawka VAT dla usług świadczonych na obszarze portów morskich wynikająca z art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług nie może być stosowana bez odesłania do dyrektywy 2006/112/WE Rady. Regulacje unijne nie uzależniają stosowania stawki preferencyjnej od ruchu statku w danym momencie, lecz określają, że stawka ta ma zastosowanie do statków przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu.

Urząd skarbowy zakwestionował rozliczenia VAT stoczni. Organ stwierdził, że spółka zaniżyła kwotę podatku należnego w wyniku błędnego zastosowania 0-proc. stawki VAT, czym naruszyła art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem 0-proc. stawkę stosuje się do usług świadczonych na obszarze portów morskich polegających na obsłudze środków transportu morskiego lub służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków. Urząd zakwestionował faktury dotyczące usługi postoju statków, dostawy energii związanej z odbiorem przeciwpożarowym jednostek pływających oraz dzierżawą przetwornicy prądu, a także usługi otwierania mostu pontonowego. Stanowisko to podtrzymał dyrektor izby skarbowej.

Według organu stocznia nie jest portem morskim, ponadto dostawa energii elektrycznej na statek, dokonana w trakcie postoju statków na terenie stoczni, nie jest dostawą służącą bezpośrednio ich zaopatrzeniu, niezbędną w trakcie świadczenia (wykonywania) transportu czy żeglugi przez te statki.

Stocznia złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Sąd uznał jednak, że decyzja organu była prawidłowa. W ocenie składu orzekającego sporny w sprawie przepis nie obejmuje usług związanych z postojem statku w stoczni w celu remontu. Taki postój nie jest w żaden sposób związany z przewozem ładunków lub pasażerów i funkcjonowaniem w tym zakresie portu morskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to rozstrzygnięcie.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że sąd wojewódzki przy ocenie sprawy pominął regulacje unijne, w tym art. 148 dyrektywy 2006/112/WE Rady, w części dotyczącej zwolnień w transporcie międzynarodowym. Regulacja ta nakazuje państwom członkowskim Unii Europejskiej wprowadzenie zwolnień dla jednostek pływających przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dyrektywa nie wprowadza warunku, że statki muszą znajdować się w ruchu. Decydujące jest ich przeznaczenie, to jest fakt, czy dostawa lub usługi są wykonywane na rzecz jednostek pływających przeznaczonych do poruszania się po wodach morskich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku będzie musiał ponownie zająć się sprawą, biorąc pod uwagę wytyczne NSA.

z 26 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1497/12, prawomocny

Oprac. Przemysław Molik