Spółki z grupy kapitałowej nie zawsze z preferencją

Skarżąca jest czynnym podatnikiem VAT. Zamierza utworzyć podatkową grupę kapitałową (PGK). Wchodzące w jej skład spółki chcą w dowolny sposób kształtować poziom cen za produkty i usługi świadczone w ramach grupy. Będą mogły korzystać z uprawnienia, jakie daje art. 11 ust. 8 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Wyłącza on stosowanie przepisów o cenach transferowych w stosunku do transakcji zawieranych przez podmioty będące członkami PGK. Skarżąca nie wyklucza więc transakcji z innymi spółkami z grupy, w których wynagrodzenie będzie ustalone na poziomie niższym lub wyższym niż rynkowy.

Transakcje te będą miały również wpływ na wartość obrotu w VAT. Ważne jest, że spółki jako nabywcy nie będą miały pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego. Spór dotyczył tego, czy w stosunku do transakcji między podmiotami wchodzącymi w skład PGK ma zastosowanie art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Zgodnie z nim w przypadku gdy między nabywcą a sprzedawcą istnieją związki, np. kapitałowe, wynagrodzenie jest niższe od wartości rynkowej, a nabywca nie ma pełnego prawa do odliczenia, organ podatkowy może określać wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej pomniejszonej o kwotę podatku. Oznaczałoby to, że spółki muszą zapłacić VAT od wartości rynkowej towaru lub usługi.

Zdaniem skarżącej przepisy ustawy o CIT dotyczące PGK oznaczają, że organy podatkowe nie mogą określać wysokości obrotu w VAT. Minister finansów twierdził natomiast, że jeśli okaże się, iż związki kapitałowe między spółkami z grupy miały wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług, to organy mają prawo wskazać wartość obrotu zgodnie z wartością rynkową.

Sąd przyznał rację ministrowi. Uznał, że przepisy ustawy o CIT dotyczące PGK nie wykluczają stosowania art. 32 ustawy o VAT do transakcji, które zawierają spółki tworzące grupę. PGK jest konstrukcją, która funkcjonuje jedynie w ustawie o CIT. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, że spółki tworzące grupę tracą status samodzielnego podatnika CIT w tym znaczeniu, że uzyskany przez nie dochód lub poniesiona strata podlega rozliczeniu nie na poziomie poszczególnych spółek, lecz na poziomie grupy. Nie oznacza to, że tracą samodzielność w innych podatkach. Każda z firm tworzących grupę zachowuje więc odrębność podatkową m.in. w VAT. Sąd wskazał też, że art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT ma zapobiec sytuacji, w której nabywca niemający pełnego prawa do odliczenia podatku pomniejsza kwotę podatku niepodlegającą odliczeniu.

WSA nie zgodził się ze spółką, która uważała, że zastosowanie art. 32 ustawy o VAT w transakcjach wewnątrz grupy powodowałoby, że nie byłoby sensu jej powoływania, gdyż dowolność kształtowania cen dotyczyłaby wówczas tylko CIT. Wyjaśnił, że dowolność ustalania cen w VAT istnieje w transakcjach pomiędzy spółkami tworzącymi PGK, pod warunkiem jednak że przysługuje im pełne prawo do odliczenia VAT. Ograniczenia w kształtowaniu cen dotyczą jedynie sytuacji ściśle określonych w art. 32 ustawy o VAT, a więc m.in. przypadku, gdy nabywca nie ma pełnego prawa do odliczenia VAT.

Wyrok jest nieprawomocny.

Ważne

Członkowie podatkowej grupy kapitałowej mogą dokonywać między sobą transakcji po cenach niższych niż rynkowe bez skutków w VAT, jeśli przysługuje im pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jeśli chodzi o CIT, co do zasady, sprzedaż po zaniżonej cenie uprawnia organy podatkowe do jej ustalenia zgodnie z wartością rynkową.

Łukasz Zalewski

 lukasz.zalewski@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Krakowie z 28 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 514/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia