O VAT od biur podróży

sygn. akt I FSK 510/15

WYROK NSA z 19 grudnia 2016 r.

O CO TOCZYŁ SIĘ SPÓR

Istota sporu sprowadzała się do prawidłowego określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymywania zaliczek na poczet świadczonych usług turystycznych opodatkowanych według szczególnej procedury VAT marża.

Problem powstał w związku z nowelizacją VAT z 1 stycznia 2014 r. Do końca 2013 r., zgodnie z par. 3 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 73, poz. 392 ze zm.), w przypadku świadczenia usług turystyki opodatkowanych według szczególnej procedury, o której mowa w art. 119 ustawy, obowiązek podatkowy powstawał z chwilą ustalenia marży, nie później jednak niż 15. dnia od dnia wykonania usługi.

Od 1 stycznia 2014 r. wprowadzono zmiany w ustawie o VAT dotyczące m.in. momentu powstania obowiązku podatkowego. W związku z tym przestało obowiązywać stare rozporządzenie ministra finansów.

Przed zmianą podatnicy świadczący usługi turystyczne określali i płacili podatek w chwili, gdy znane im już były faktyczne poniesione koszty z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Od 1 stycznia 2014 r. podstawową regulację dotyczącą momentu powstania obowiązku podatkowego zawarto w art. 19 a ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z nim obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z pewnymi zastrzeżeniami. Ustawa przewiduje jednak odstępstwa od powyższej zasady - dotyczy to m.in. przypadku określonego w ust. 8 art. 19a ustawy o VAT, czyli otrzymania całości lub części zapłaty, w szczególności: przedpłaty, zaliczki, zadatku, raty, wkładu budowlanego lub mieszkaniowego przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu. Wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ich otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy.

Zdaniem organu podatkowego nie ma więc konkretnego przepisu, z którego wynikałby szczególny moment powstania obowiązku podatkowego dla usług turystyki. Oznacza to, że obowiązek podatkowy w odniesieniu do zaliczek płaconych na poczet wykonania usługi turystycznej powstaje na podstawie zasady określonej w art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.

WSA w Opolu uznał, że szczególny moment rozpoznania obowiązku podatkowego dla usług turystycznych na gruncie art. 119 ustawy o VAT oznacza, że skoro opodatkowaniu podlega marża, to moment powstania obowiązku podatkowego przy wpłacie zaliczki z tytułu świadczenia usług turystyki powstanie dopiero z chwilą ustalenia tej marży. Przeciwna interpretacja wskazanego przepisu jest sprzeczna z istotą procedury VAT marża i wypacza jej sens.

ROZSTRZYGNIĘCIE

NSA zgodził się z wyrokiem WSA. Wskazał, że biura podróży nie płacą VAT od zaliczek, tylko od marży obliczonej dopiero po wykonaniu usługi. Sąd zwrócił uwagę, że ustawa o VAT nie daje możliwości szacowania wysokości marży od danej imprezy turystycznej przed jej zakończeniem i rozliczeniem. Fiskus nie może więc wymagać od podatnika, aby ten ustalał marżę w oparciu o sobie tylko znane przesłanki i samodzielne szacunki.

PODSUMOWANIE

To precedensowy wyrok, istotny dla rozliczeń w branży turystycznej. NSA zgodził się z dotychczasową, korzystną linią orzeczniczą wojewódzkich sądów administracyjnych.

@RY1@i02/2017/001/i02.2017.001.07100100b.801.jpg@RY2@

Linia orzecznicza