Opodatkowanie zaliczek na wyjazdy turystyczne

O co toczył się spór

Chodziło o VAT od zaliczek pobieranych od klientów przez biura podróży. Często stanowią one niemal 100 proc. ceny wyjazdu. Spór toczył się o to, kiedy biura powinny się z nich rozliczać. W grę wchodziły trzy możliwości. Pierwsza, proponowana przez samych touroperatorów, mówiła, że VAT jest należny dopiero po zakończeniu wycieczki, bo wtedy dopiero znane są wszystkie koszty. Dzięki temu podstawa opodatkowania (marża) byłaby rzeczywista i podatek nie wymagałby późniejszej korekty.

Inaczej widział to fiskus, który uważał, że biura podróży powinny płacić VAT już z chwilą otrzymania zaliczki (a więc tak jak inni podatnicy) i wyliczać go dla szacowanej marży (wartość zaliczki pomniejszona o przewidywane przez biuro podróży koszty). Trzecie rozwiązanie – najgorsze dla touroperatorów – zaproponował w swoim pytaniu do TSUE Naczelny Sąd Administracyjny. Wynikało z niego, że być może biura powinny rozliczać VAT już w chwili otrzymania zaliczki, ale biorąc pod uwagę jedynie rzeczywiście poniesione na ten moment koszty (de facto żadne lub niewielkie, bo touroperatorzy ponoszą je dopiero w trakcie wyjazdu). To oznaczałoby, że rozliczając zaliczki, biura podróży musiałyby nadpłacać podatek, a odzyskiwałyby go dopiero po zakończonym wyjeździe.

ROZSTRZYGNIĘCIE

Podatek jest wymagany już w chwili otrzymania zaliczki. Marża powinna być ustalana na podstawie oszacowania faktycznych kosztów całkowitych, jakie biuro ostatecznie poniesie. Krótko mówiąc, rację w sporze miał polski fiskus.

PODSUMOWANIE

Wyrok spowoduje, że korekty – które co do zasady powinny być wyjątkami stosowanymi po to, aby podatnik mógł skorygować swoją błędną deklarację – u touroperatorów staną się regułą. ©℗