Niemieckie eksperymenty na podatkach
W czasie pandemii każdy kraj w Europie szedł swoją drogą. Po COVID-19 też tak będzie. Czeka nas z związku z tym wysyp przeróżnych pomysłów na walkę z kryzysem gospodarczym. Jednym z nich będzie niemiecki eksperyment zapowiedziany właśnie przez gabinet Angeli Merkel.
Najważniejszą propozycją wielkiego, bo wartego aż 130 mld euro programu stymulacyjnego, jest obniżka podatku VAT z 19 do 16 proc. Nietypowe w tym posunięciu jest to, że rząd w Berlinie wyznaczył dokładne okienko czasowe, w którym niższy VAT będzie obowiązywał – od 1 lipca do 31 grudnia 2020 r. Dlaczego tak? Bo Niemcy chcą zwiększyć „oczekiwania inflacyjne” gospodarstw domowych na rok 2021. A co za tym idzie, zachęcić konsumentów do kupowania tu i teraz. Bo teraz – właśnie z powodu obniżki VAT – będzie taniej. Albo przynajmniej „nie drożej”. Drożej (lub w drugim wypadku „jeszcze drożej”) będzie zaś po 1 stycznia 2021 r. Wniosek? Do sklepów, meine Damen und Herren! Władze w Berlinie liczą, że w ten sposób uda im się zniechęcić ludzi i firmy do oszczędzania ze strachu przed nadchodzącym kryzysem oraz odbudować nadszarpnięty w czasie zamknięcia gospodarki popyt.
Niemcy już kiedyś coś podobnego robili. W listopadzie 2005 r. (tuż po pierwszym wyborczym zwycięstwie Merkel) nieoczekiwanie ogłoszono za Odrą wzrost VAT z 16 do 19 proc. Przepisy miały jednak zacząć obowiązywać dopiero od stycznia 2007 r. Efekt był natychmiastowy. W grudniu 2005 r. – czyli tuż po ogłoszeniu zmian – przeciętne niemieckie gospodarstwo domowe wykazywało gotowość do konsumowaniu dodatkowych dóbr na poziomie tylko nieznacznie wyższym od porównywalnych gospodarstw w innych krajach. Ale już rok później (pod koniec 2006 r.) ta gotowość przewyższała analogiczną wartość w innych krajach o 34 proc. Po 1 stycznia 2007 r. – i po faktycznej podwyżce VAT – efekt zniknął natychmiast.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.