Wydawanie posiłków nie podlega VAT

Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie Danfoss A/S dotyczący opodatkowania VAT nieodpłatnego wydawania posiłków w stołówkach firmowych partnerom handlowym i pracownikom podczas spotkań służbowych.

Danfoss jest duńską spółką akcyjną. Spółka prowadzi stołówki, w których jej pracownikom sprzedawane są żywność i napoje, i które wykorzystywane są także do nieodpłatnego wydawania posiłków partnerom handlowym podczas spotkań odbywających się w lokalach spółki oraz pracownikom podczas spotkań służbowych organizowanych przez spółkę.

AstraZeneca jest przedsiębiorstwem farmaceutycznym, które w ramach swej działalności w zakresie sprzedaży i marketingu zaprasza lekarzy i innych specjalistów w dziedzinie ochrony zdrowia na spotkania informacyjne dotyczące chorób oraz przeznaczenia i stosowania oferowanych przez nie leków. W obu sprawach powstał problem z opodatkowaniem VAT nieodpłatnego wydawania posiłków w stołówkach firmowych.

Zdaniem ETS art. 17 ust. 6 akapit drugi VI Dyrektywy zawiera klauzulę standstill przewidującą utrzymanie w mocy krajowych wyłączeń prawa do odliczenia VAT, które znajdowały zastosowanie przed wejściem w życie VI Dyrektywy. Niedopuszczalne jest wprowadzanie przepisów krajowych, które po wejściu w życie VI Dyrektywy poszerzają zakres istniejących wyłączeń, oddalając się tym samym od celu tej dyrektywy. Trybunał podkreślił, że w rozstrzyganej sprawie wyłączenie prawa do odliczenia VAT nie było rzeczywiście stosowane w odniesieniu do wskazanych wydatków ze względu na praktykę administracyjną polegającą na opodatkowaniu świadczeń dokonywanych przez stołówki na podstawie wysokości ceny wytworzenia obliczonej na podstawie kosztów produkcji. Dlatego zmianę stanowiska władz podatkowych należy według Trybunału uznać za rozszerzenie wyłączenia.

W odniesieniu do prawa do odliczenia Trybunał wskazał, że nieodpłatne wydawanie posiłków przez Danfoss i AstraZeneca swym partnerom handlowym miało miejsce wyłącznie podczas spotkań odbywających się w lokalach przed- siębiorstwa. Ponadto omawiane posiłki są wydawane uczestnikom spotkań w stołówce, w zależności od czasu rozpoczęcia lub trwania spotkania. Te okoliczności stanowią wskazówkę, że wydawanie omawianych posiłków nie jest dokonywane do celów innych niż związane z prowadzoną działalnością.

Wydawanie posiłków pracownikom ma co do zasady na celu zaspokojenie potrzeb prywatnych i należy do sfery wyboru pracownika, w której pracodawca nie interweniuje. Wynika z tego, że w zwykłych okolicznościach świadczenie usług polegających na nieodpłatnym wydawaniu posiłków pracownikom zaspokaja prywatne potrzeby tych ostatnich w rozumieniu art. 6 ust. 2 VI Dyrektywy.

Więcej www.taxnews.pl

OPINIA

Marek Wojda

doradca podatkowy współpracujący z Baker & McKenzie

Wyrok w sprawie Danfoss i AstraZeneca (C-371/07) dotyczy dwóch zagadnień ciekawych również dla polskich podatników. Po pierwsze, ETS po raz kolejny potwierdził, że tzw. klauzula stałości zabrania wprowadzenia nowych ograniczeń w prawie do odliczenia, które nie były rzeczywiście stosowane przed wejściem w życie w danym państwie dyrektywy (również, gdy prawo do odliczenia przysługiwało wcześniej podatnikom na skutek praktyki organów podatkowych, wbrew krajowym przepisom). Po drugie, Trybunał wypowiedział się w kwestii opodatkowania posiłków nieodpłatnie wydawanych kontrahentom i pracownikom w lokalu przedsiębiorstwa. Nie podlegają opodatkowaniu, jeśli wiążą się ściśle z prowadzoną przez podatnika działalnością. W przypadku pracowników co do zasady wydanie posiłku ma na celu zaspokojenie potrzeb osobistych. Jeśli jednak pracodawca realizuje w ten sposób potrzeby przedsiębiorstwa (np. unika zbędnych przerw w spotkaniach służbowych, przez co przebiegają one sprawniej), zaspokojenie potrzeb osobistych pracownika ma charakter uboczny, a wydanie posiłku służy przede wszystkim potrzebom działalności gospodarczej.