Ani dyrektywa, ani ustawa nie wykluczają szacowania

Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił wczoraj skargę kasacyjną dyrektora izby skarbowej w sprawie dopuszczalności stosowania szacowania w VAT. W ocenie sądu z samego faktu, że ustawodawca zechciał zdefiniować w ustawie o VAT pojęcie Ordynacji podatkowej nie oznacza, że szacowanie jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy przepisy o VAT wprost tak stanowią. Jak wyjaśnił sędzia NSA Krzysztof Stanik, Ordynacja podatkowa zawiera dwa rodzaje przepisów: ogólne i proceduralne. Przepisy ogólne mają zastosowanie generalnie do każdego podatku, w tym VAT. Artykuł 32 ustawy o VAT, który jest odzwierciedleniem art. 80 dyrektywy nr 112, dotyczący szacowania w przypadku powiązań kapitałowych, to przypadek szczególny. W ocenie NSA szacunek jako taki znajduje się poza zakresem regulacji dyrektywy i ustawy krajowej. Dlatego przepisy co do zasady nie wykluczają prawa organów podatkowych do szacowania VAT z wykorzystaniem art. 23 Ordynacji podatkowej.

Niemniej jednak NSA podkreślił, że szacunek w VAT nie jest tożsamy z szacowaniem w podatkach dochodowych. W tym przypadku organ podatkowy będzie musiał uwzględnić specyfikę VAT. Ponadto taki szacunek powinien być w pierwszej kolejności prowadzony z wykorzystaniem urządzeń ewidencyjnych prowadzonych dla celów VAT. Mogą się też zdarzyć sytuacje, gdy szacowanie w VAT nie będzie możliwe. Jednak zdaniem NSA generalne wyłączenie możliwości szacowania w VAT jest niedopuszczalne. Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt I FSK 1138/09.

Aleksandra Tarka