Obowiązek podatkowy powstaje na nowych zasadach

Zmiany w zakresie powstania obowiązku podatkowego przy imporcie usług dotyczą w szczególności usług, do których znajduje zastosowanie art. 28b ustawy o VAT (obejmujący większość usług transgranicznych B2B, czyli świadczonych przez podatników na rzecz podatników), gdzie obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi.

W przypadku gdy te usługi są świadczone w sposób ciągły (tzn. dla których z góry ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń) obowiązek podatkowy przy ich imporcie powstaje z upływem okresu rozliczeniowego (miesięcznego, kwartalnego, półrocznego itd., tj. ostatniego dnia takiego okresu). W przypadku usług ciągłych świadczonych przez okres dłuższy niż rok, jeżeli termin rozliczenia lub płatności za taką usługę nie upływa przed końcem danego roku kalendarzowego, to uznaje się usługę za wykonaną (a tym samym obowiązek podatkowy powstaje) z końcem każdego roku, gdy taka usługa jest świadczona.

Sposób rozliczania zaliczek w imporcie ww. usług nie zmienia się: jeżeli przed wykonaniem usługi świadczący otrzymał część należności, obowiązek podatkowy dla polskiego podatnika powstanie w stosunku do tej części należności w momencie jej otrzymania przez świadczącego.

W efekcie, z jednej strony nowe przepisy VAT określające moment powstania obowiązku podatkowego w imporcie usług mogą się okazać nieco łatwiejsze w stosowaniu z uwagi na uproszczenie tych zasad. Z drugiej zaś strony warto zwrócić uwagę na fakt, że co do zasady import usług będzie rozliczany wcześniej niż do tej pory (czyli w momencie wykonania usługi).

Będzie to miało zastosowanie zwłaszcza w przypadku usług rozliczanych głównie z tzw. szczególnym momentem powstania obowiązku podatkowego (np. usługi transportowe, telekomunikacyjne, najem). Należy zwrócić uwagę na ten fakt przy okazji weryfikacji ustawień systemów finansowo-księgowych w firmach pod kątem ich zgodności ze znowelizowanymi przepisami VAT.

Na koniec warto zwrócić uwagę na przepisy przejściowe zawarte w ustawie z 23 października 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług. Przewidują one, że polski podatnik nabywając usługi od podmiotu zagranicznego, wykonane w 2009 roku, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w 2010 roku, powinien zastosować przepisy VAT obowiązujące przed 1 stycznia 2010 r., rozpoznając ewentualny import tych usług.

Ważne

W przypadku pozostałych usług, czyli nieobjętych art. 28b ustawy o VAT (np. transport pasażerów), zastosowanie znajdą dotychczas obowiązujące przepisy określające powstanie obowiązku podatkowego w imporcie usług

Licencja na oprogramowanie komputerowe została udzielona w grudniu 2009 r. przez szwedzką firmę IT - podatnika podatku od wartości dodanej na rzecz polskiego podatnika VAT (faktura potwierdzająca wykonanie usługi - udzielenie licencji została wystawiona 31 grudnia 2009 r.). Termin płatności ustalony na fakturze oraz faktyczna zapłata za te usługi przypadały na 15 stycznia 2010 r. Zgodnie z art. 19 ust. 19 w związku z art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy o VAT (w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2010 r.), obowiązek podatkowy dla tego typu usług powstawał z dniem otrzymania całości lub części zapłaty za te usługi, jednak nie później niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Polski podatnik VAT rozliczy obowiązek podatkowy z tytułu importu usług w deklaracji za styczeń 2010 r. Dla porównania: gdyby ta sama licencja została udzielona w styczniu 2010 r. (faktura VAT potwierdzająca jej udzielenie zostałaby wystawiona 31 stycznia, a termin płatności przypadałby 15 lutego), ich import przez polskiego podatnika powinien zostać rozliczony także w styczniu tego roku.

@RY1@i02/2010/016/i02.2010.016.055.002a.001.jpg@RY2@

Radosław Maćkowski, doradca podatkowy, starszy konsultant w Deloitte

Radosław Maćkowski

doradca podatkowy, starszy konsultant w Deloitte