Rozliczenia i korekty należy dokonać metodą "od stu"

Gdy podatnik, wypełniając obowiązek z art. 41 ust. 7 ustawy o VAT, obliczył podatek należny według stawki krajowej przy zastosowaniu metody "od stu", organ podatkowy powinien umożliwić dokonanie korekty tego podatku, o której mowa w art. 41 ust. 9 ustawy o VAT, przy zastosowaniu tej samej metody.

Dyrektor izby skarbowej uchylił w całości decyzję naczelnika urzędu skarbowego określającą spółce kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za czerwiec 2007 r. i określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy. Decyzje te są kolejnymi wydanymi w tej sprawie, a wyrok WSA zapadł po wcześniejszym rozstrzygnięciu sprawy przez NSA.

Organy podatkowe obu instancji stały na stanowisku, że spółka naruszyła art. 29 ust. 1 i art. 41 ust. 9 ustawy z 11 marca 2004 r. o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), ponieważ przy braku dokumentów uprawniających ją do zastosowania stawki 0 proc. z tytułu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i eksportu towarów, naliczała podatek należny według stawki 22 proc. (obecnie stawka 23 proc.), przyjmując jako podstawę opodatkowania wartość sprzedaży (metoda "od stu"), a następnie korygowała rozliczenie w ten sam sposób.

Spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy spółka mogła skorygować VAT metodą "od stu", skoro wcześniej zapłaciła podatek, stosując właśnie tę metodę. Zdaniem organów podatkowych skarżąca powinna przyjąć, że kwota należna od kontrahentów obejmuje podatek należny (wartość brutto). W konsekwencji wartość podatku korygowanego powinna być ograniczona do wysokości podatku ustalonego według metody "w stu", mimo że spółka uiściła podatek wyliczony według metody "od stu".

Sąd wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT (od 1 stycznia 2014 r. przepisy się zmieniły, podstawa opodatkowania określona jest w art. 29a ustawy o VAT i stanowi ją wszystko, co jest zapłatą za dostawę towaru lub wykonanie usługi) wynika, że podstawę opodatkowania stanowi obrót, którym co do zasady jest kwota należna z tytułu dokonania dostawy lub świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku należnego od tych czynności.

WSA wyjaśnił, że z powyższych przepisów wynika, że co do zasady, w przypadku gdy podatnik nie ma wszystkich wymaganych dowodów potwierdzających dostarczenie towarów do nabywcy (podmiotu z UE), ma obowiązek wykazania dostawy towarów ze stawką krajową. W takiej sytuacji otrzymaną od zagranicznego kontrahenta należność trzeba uznać za cenę brutto - która zawiera już VAT - wobec czego podatek należny z tytułu tej transakcji powinien być obliczony przy zastosowaniu metody "w stu". Z zastosowaniem tej samej metody podatnik powinien dokonać korekty podatku należnego w przypadku zaistnienia sytuacji, o której mowa w art. 41 ust. 9 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem (w obecnym stanie prawnym brzmi on identycznie) otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 (czyli po złożeniu deklaracji VAT) upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

W omawianej sprawie skarżąca twierdziła, że kwotę należną od zagranicznego kontrahenta traktowała jako wartość netto, od której naliczała należny podatek od towarów i usług według stawki 22 proc. przy zastosowaniu metody "od stu", gdyż metoda ta została narzucona spółce przez praktykę urzędów skarbowych w latach ubiegłych. Spółka stosowała tę metodę, aby nie wchodzić w spór z urzędem.

Sąd orzekł więc, że w sytuacji gdy skarżąca, wypełniając obowiązek z art. 41 ust. 7 ustawy o VAT, obliczyła podatek należny według stawki krajowej przy zastosowaniu metody "od stu" - kierując się w tym zakresie stanowiskiem organów podatkowych - organ podatkowy powinien umożliwić jej dokonanie korekty tego podatku, o której mowa w art. 41 ust. 9 ustawy o VAT, przy zastosowaniu tej samej metody.

Wyjaśnijmy, że mimo kolejnych nowelizacji ustawy o VAT, wyrok ten zachowuje aktualność również w obecnym stanie prawnym.

z 22 stycznia 2014 r., sygn. I SA/Łd 1452/13, nieprawomocny.

Oprac. Łukasz Zalewski