Kiedy nałożyć stawkę sankcyjną

doradca podatkowy Jat

Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązuje od 1 stycznia 2001 r. Wcześniej czynności cywilnoprawne obłożone były opłatą skarbową, zaś stawka opłaty od pożyczki wynosiła 2 proc. Wprowadzając PCC ustawodawca zachował 2-proc. stawkę dla pożyczek, ale wprowadził również 20-proc. sankcyjny podatek od wszelkich czynności cywilnoprawnych, gdy podatnik powołuje się na fakt dokonania takiej czynności przed organem podatkowym. Obowiązek podatkowy powstaje w tym przypadku z chwilą powołania się podatnika na fakt zawarcia umowy pożyczki, bez względu na datę zawarcia umowy.

Jednak art. 14 ustawy o PCC stanowi, że w odniesieniu do czynności cywilnoprawnych dokonanych przed wejściem w życie tej ustawy zastosowanie mają przepisy obowiązujące w dacie ich dokonania. Ponieważ w 2000 roku obowiązywała ustawa z 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej, która nie zawierała sankcyjnej 20-proc. stawki podatku, organ podatkowy nie miał prawa wymierzyć 20 proc. PCC od kwoty pożyczki. Mógł jedynie wymierzyć od tej pożyczki 2-proc. opłatę skarbową.

Art. 3 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 5 oraz art.14 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. 2007 r. nr 68, poz. 450 z późn. zm.).

Art. 4 ust. 2 pkt 2 oraz art. 6 ust. 3 ustawy z 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. nr 4, poz. 23 z późn. zm.).

Par. 68 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 9 grudnia 1994 r. w sprawie opłaty skarbowej (Dz.U. nr 136, poz. 705, z późn. zm.).