Podatek płaci się proporcjonalnie do swojej części budynku

Podatnicy podatku od nieruchomości mają problemy z ustalaniem podstawy opodatkowania. Zgodnie z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podstawę opodatkowania stanowi dla budynków lub ich części powierzchnia użytkowa. Problem pojawia się w sytuacji, gdy w budynku wyodrębniono własność lokali. Zgodnie z przepisami w takiej sytuacji należy zastosować proporcję. Organy podatkowe - jak wynika z wyroku WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 2535/08, nieprawomocny) - wymagają jednak, aby podatnicy ustalali tę proporcję w inny sposób, niż nakazują przepisy.

Zdaniem organów podatkowych proporcję, o której mowa w art. 3 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 121, poz. 844 z późn. zm.), należy ustalać według powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku, niestanowiącej przedmiotu współwłasności. Przywołany przepis stanowi natomiast, że w przypadku gdy wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku. A zatem organy podatkowe zmieniły przepis, dodając słowa: niestanowiącej przedmiotu współwłasności. Jak stwierdził jednak WSA, taka zmiana przepisu nie znajduje żadnego uzasadnienia w przepisach.

Sąd stwierdził zatem, że w sytuacji gdy w budynku wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy ciąży na właścicielach poszczególnych lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku. Zdaniem sądu niedopuszczalne jest więc dodawanie do brzmienia przepisu innych elementów. Wykładnia literalna jest tu wystarczająca.

Omawiany wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym. Spółki kilka lat temu wybudowały budynek. Po pewnym czasie podjęły decyzję o wyodrębnieniu współwłasności 33 lokali. Wyodrębnienie oznaczało więc, że poszczególne spółki stały się właścicielami lokali, a także części wspólnych budynku w odpowiednich proporcjach. Na tle tak zarysowanego stanu faktycznego prezydent miasta określił sposób ustalenia proporcji. Sposób ten był konieczny, żeby określić podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Bez ustalenia proporcji nie wiadomo bowiem, ile powinien wynosić podatek nałożony na poszczególne spółki, które są właścicielami części nieruchomości.

Zdaniem prezydenta miasta ustalenie proporcji zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu, czego domagała się skarżąca, powodowałoby powstanie swoistej ulgi w podatku od nieruchomości. Sąd nie podzielił jednak interpretacji dokonanej przez prezydenta.