Ewidencja gruntów i budynków jest podstawą naliczenia podatku od nieruchomości

Prezydent miasta wydał nakaz płatniczy określający zobowiązanie w podatku rolnym i od nieruchomości. W odwołaniu do samorządowego kolegium odwoławczego podatnik podkreślał, że został obciążony podatkiem od nieruchomości, której nie posiada. Argumentował, że podatek został nieprawidłowo określony, gdyż grunty przez niego posiadane są gruntami rolnymi i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Organ II instancji stwierdził, że podstawą wymiaru podatku był wypis z ewidencji gruntów i budynków. Wskazał, że przedmiot opodatkowania został prawidłowo określony. Podkreślił, że jeśli strona kwestionuje kwalifikację gruntów, powinna wszcząć odpowiednie postępowanie. Podatnik, kwestionując te dane i klasyfikację powinien wnioskować o wszczęcie postępowania, którego wynikiem będzie zmiana wpisu w ewidencji.

W skardze do WSA w Gdańsku podatnik zarzucał naruszenie przepisów postępowania oraz naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 21 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 121, poz. 844 z późn. zm.). Sąd, oddalając skargę, wskazał, że na podstawie art. 1a ust. 3 wspomnianej ustawy przedmiot opodatkowania ustalany jest na podstawie wpisów znajdujących się w ewidencji gruntów i budynków.

Sygn. akt I SA/Gd 201/09

Marta Dargas

Zespół Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte