O rodzaju podatku decyduje klasyfikacja

Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą na terenach leśnych często uważają, że nie muszą płacić podatku od nieruchomości od użytkowanych budowli czy budynków. Powołują się na przepis ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który wyłącza spod opodatkowania nieruchomości, jeżeli treść wpisu do ewidencji gruntów świadczy o klasyfikacji danego gruntu jako użytku rolnego, gruntu zadrzewionego i zakrzewionego na użytkach rolnych lub lasu.

Ostatnio Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę podatnika, który prowadzi składowisko drewna na dzierżawionym terenie leśnym. Podatnik uważał, że może być zwolniony z podatku od nieruchomości i powinien płacić podatek leśny, ponieważ prowadzi działalność leśną, która ma na celu utrzymanie zasobów leśnych, a także poprawę zagospodarowania lasu, a zatem mieści się w zakresie pojęcia działalności leśnej.

Organ podatkowy nie zgodził się z tym. Stwierdził, że kluczowymi dla wymiaru podatku od nieruchomości są dane zawarte w ewidencji gruntów. Z ewidencji zaś wynika, że najmowany przez podatnika grunt sklasyfikowany jest w całości jako tereny kolejowe "Tk", nie zaś jako las "Ls". Podatnik wstąpił na drogę sądową.

Sądy przyznały jednak rację organom podatkowym. NSA w wyroku z 26 lipca 2011 r. (II FSK 409/10, prawomocny) podkreślił, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych oraz w postępowaniu podatkowym.

Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy jego wymiaru niż dane wskazane w ewidencji gruntów

przemyslaw.molik@infor.pl

Art. 1a ust. 1 pkt 7 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.).