Wywrotka nie jest pojazdem specjalnym
Naczelny Sąd Administracyjny o podatku od środków transportowych
O zwolnieniu z podatku od środków transportowych dla pojazdów specjalnych decyduje specjalne przeznaczenie pojazdu, a nie sama konstrukcja pojazdu.
Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy decyzję prezydenta miasta z 16 listopada 2009 r. określającą podatniczce podatek od środków transportowych od samochodu ciężarowego Jelcz 3W 640.
Organ ustalił na podstawie dowodu rejestracyjnego przedmiotowego pojazdu, jego karty informacyjnej, a także zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, że pojazd jest samochodem ciężarowym (wywrotką). Tym samym według organu samochód ten podlegał opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych. SKO wyjaśniło podatniczce, że w tej sprawie istotne jest to, co wynika z dowodu rejestracyjnego pojazdu, natomiast bezprawne działanie organów w przeszłości, polegające na błędnym określeniu rodzaju pojazdu w pierwszym dowodzie rejestracyjnym (kilka lat wcześniej) jako pojazdu specjalnego, nie może być kontynuowane.
Podatniczka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naruszenie przepisów przez organ polega na błędnym przyjęciu, że podatniczka ma ponosić odpowiedzialność za nieprawidłowe działanie organu administracyjnego, który rzekomo dokonał błędnego określenia rodzaju pojazdu w pierwszym dowodzie rejestracyjnym. Podniosła również naruszenie art. 188 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) polegające na niedopuszczeniu dowodu z opinii biegłego z zakresu mechaniki pojazdowej na okoliczność, że samochód Jelcz 3W 640 jest pojazdem specjalnym.
Sąd oddalił skargę. W uzasadnieniu sąd przytoczył definicję pojazdu specjalnego zawartą w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.), w związku z art. 2 pkt 36 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 z późn. zm.), i stwierdził, że pojazdem specjalnym w rozumieniu tego przepisu nie jest samochód ciężarowy przeznaczony do przewozu towarów. Sporny samochód ciężarowy nie spełnia żadnej ze wskazanych w art. 2 pkt 36 Prawa o ruchu drogowym przesłanki pozytywnej. Ponadto podatniczka nie wykazała, że konstrukcyjnie przeznaczony jest do wykonywania specjalnej funkcji, a nadto oświadczyła, że wykorzystywała pojazd do przewozu towarów. Organy podatkowe nie mają też obowiązku w sposób nieograniczony prowadzić postępowania dowodowego.
Podatniczka złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale ten podtrzymał rozstrzygnięcie WSA.
Sąd kasacyjny przypomniał, że zgodnie art. 2 pkt 36 Prawa o ruchu drogowym pojazd specjalny to pojazd samochodowy lub przyczepa przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia. W pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.
Do pojazdów specjalnych należy zaliczyć np. pojazdy konstrukcyjnie przystosowane do wykonywania czynności na drodze lub zimowego utrzymania dróg (polewaczki, piaskarki, pługi odśnieżne), stanowiące ruchome urządzenia (dźwigi, żurawie, agregaty prądotwórcze, koparki, koparkospycharki, ładowarki) lub służące do prowadzenia określonej działalności (kina ruchome, ambulanse radiologiczne, laboratoria techniczne, warsztaty naprawcze). Nie są natomiast pojazdami specjalnymi pojazdy samochodowe przeznaczone do przewozu określonego rodzaju ładunków, np. cementu (cementowozy), benzyny (cysterny), śmieci (śmieciarki) czy nieczystości (pojazdy asenizacyjne). Celem wskazanych pojazdów jest przewóz konkretnych ładunków (cementu, paliwa, śmieci). W związku z powyższym wszelkie zmiany konstrukcyjne takich pojazdów nie mają wpływu na uznanie ich za pojazdy specjalne.
Wyrok NSA z 25 lipca 2012 r., sygn. akt II FSK 2519/10, prawomocny
Oprac. Przemysław Molik
KOMENTARZ EKSPERTA
@RY1@i02/2012/180/i02.2012.180.071000300.803.jpg@RY2@
Andrzej Suwiński, doradca podatkowy w kancelarii Paczuski, Taudul, Korszla, Grochulski Doradcy Podatkowi
Wyrok dotyczy sporu w zakresie ustalenia przynależności samochodu ciężarowego do kategorii pojazdów specjalnych, które korzystają ze zwolnienia z podatku od środków transportowych.
W skardze kasacyjnej złożonej do NSA strona skarżąca domagała się uchylenia wyroku sądu wojewódzkiego oraz poprzedzających go rozstrzygnięć organów samorządu terytorialnego, mocą których samochód ciężarowy skarżącej nie został uznany za pojazd o specjalnym przeznaczeniu, w związku z czym odmówiono skarżącej prawa do zwolnienia z podatku od środków transportowych.
W wydanym wyroku NSA - podzielając stanowisko wyrażone przez sąd pierwszej instancji oraz organy samorządu terytorialnego - stwierdził, że samochód ciężarowy jest przeznaczony do przewozu ładunków, nie zaś do wykonywania funkcji specjalnych. Nie sama konstrukcja pojazdu, lecz jego specjalne przeznaczenie decyduje o uznaniu pojazdu za taki, któremu przysługuje zwolnienie z podatku od środków transportowych.
W ocenie NSA brak możliwości uznania samochodu skarżącej za pojazd specjalny jasno wynikał w analizowanej sprawie z aktualnego dowodu rejestracyjnego, który ma rangę decyzji administracyjnej, a ponadto także z karty informacyjnej tego pojazdu oraz zaświadczenia o odbytym badaniu technicznym. NSA uznał, że błędnej klasyfikacji pojazdu skarżącej dokonanej w nieobowiązującym już dowodzie rejestracyjnym z przeszłości nie można przyznać pierwszeństwa przed stanem stwierdzonym w aktualnych dokumentach pojazdu, z których wynika brak prawa do zwolnienia z podatku od środków transportowych. Stanowisko NSA ocenić należy jako zasadne.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu