Masażysta pozwala zapłacić niższy podatek od nieruchomości

Zasadniczo stawka podatku powinna być taka, jak dla działalności gospodarczej, czyli w tym roku maksymalnie 23,03 zł za 1 mkw. (stawki w poszczególnych miejscowościach są różne, bo ustalają je rady gmin). Wystarczy jednak, że w budynku będą udzielane świadczenia zdrowotne, np. masaże, kąpiele solankowe, borowinowe itp., a stawka podatku maleje pięciokrotnie - do 4,68 zł za 1 mkw. Co więcej, objęte są nią nie tylko pomieszczenia, w których takie usługi są świadczone, lecz także inne związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych

Rehabilitacja w hotelu

Preferencja wynika z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn.zm.). Przepis ten dotyczy budynków lub ich części "związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń".

Korzystne zasady opodatkowania obowiązują od 1 lipca 2011 r. Wcześniej niższą stawką były objęte wyłącznie budynki lub ich części zajęte a nie związane (jak obecnie) z działalnością leczniczą. Preferencja dotyczyła więc tylko pomieszczeń, w których faktycznie były wykonywane świadczenia lecznicze, czyli np. sal zabiegowych.

Po zmianie wszystkie pomieszczenia, które mają związek z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, powinny być opodatkowane preferencyjną stawką. Przepisy te badał już Trybunał Konstytucyjny i nie znalazł podstaw, by je zakwestionować (wyrok z 26 września 2013 r., sygn. akt K 22/12).

Tylko zdrowotne

Przedsiębiorcy mają jednak problem, które pomieszczenia znajdujące się w sanatorium, spa czy hotelu opodatkować według stawki niższej, a które według stawki właściwej dla działalności gospodarczej.

- Konieczne jest spełnienie łącznie obu przesłanek zawartych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d - wskazuje Ireneusz Krawczyk, radca prawny i partner w Kancelarii Podatkowej Irena Ożóg. Po pierwsze, budynek lub lokal muszą być związane z działalnością w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych. Po drugie, muszą być zajmowane przez podmiot udzielający takich świadczeń.

Ekspert wyjaśnia, że zgodnie z ustawą o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 217 z późn. zm.) "świadczenie zdrowotne" to "działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania".

Ważne, kto świadczy

Zgodnie z drugim warunkiem pomieszczenia powinny być zajęte przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych. Takim podmiotem nie jest z zasady właściciel pensjonatu czy hotelu, który prowadzi działalność gospodarczą w innym zakresie - tłumaczy dr Rafał Dowgier z Katedry Prawa Podatkowego Uniwersytetu w Białymstoku.

- Może on jednak zatrudniać osoby o odpowiednich uprawnieniach, np. rehabilitanta czy lekarza. To oni, a nie właściciel hotelu, są uprawnieni do udzielania świadczeń zdrowotnych - podkreśla Dowgier.

Mariusz Unisk, doradca podatkowy i dyrektor w Instytucie Studiów Podatkowych, zwraca jednak uwagę na to, że podmiotami leczniczymi mogą być także przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 672 z późn. zm.), we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej.

Czasem kotłownia

Nie ma wątpliwości, że niską stawką powinny być opodatkowane pomieszczenia, w których można skorzystać z kąpieli solankowych lub bo- rowinowych oraz masaży. Zawsze jednak świadczenia te muszą być realizowane przez uprawnione podmioty.

Rafał Dowgier wskazuje, że niższą stawką powinny być też objęte pomieszczenia pomocnicze, np. kotłownie, korytarze, część hotelowa - o ile są związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i zajmowane przez podmioty, które mogą udzielać takich świadczeń. Tak jest na przykład w sanatoriach.

- Są one prowadzone przez podmioty posiadające uprawnienia do udzielania świadczeń zdrowotnych i w całości można je uznać za związane z udzielaniem takich świadczeń - przyznaje Rafał Dowgier.

Nie cały hotel

Eksperci przestrzegają przed pochopnym stosowaniem niższej stawki. Jeśli np. klienci hotelu korzystają z masaży, kąpieli zdrowotnych i jednocześnie z restauracji, to podatek od tej ostatniej powinien być zapłacony według stawki właściwej dla działalności gospodarczej. Nie jest to pomieszczenie zajmowane przez podmiot realizujący świadczenia zdrowotne - zauważa Rafał Dowgier.

Zdaniem ekspertów niższą stawką nie można również opodatkować pokoi hotelowych, do których zamawiana jest usługa masażu lub inna usługa zdrowotna (na żądanie klienta).

- W tym wypadku wprawdzie można uznać, że są one związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, ale nie jest spełniony drugi warunek, czyli zajęcie przez podmiot udzielający tych świadczeń - wyjaśnia Dowgier.

W jego przekonaniu zajęcie należy rozumieć jako wyłączne zajmowanie na cele zdrowotne. Inna interpretacja - jak mówi - prowadziłaby do absurdu. Przykładowo, każde firmowe biuro, do którego przyjdzie masażysta (a więc osoba uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych), by wykonać w nim usługę, byłoby objęte niższą stawką podatkową - zauważa ekspert.

Tylko dla kuracjuszy

Wątpliwości może też budzić sytuacja, gdy właściciel hotelu wynajmuje pomieszczenia - salę do masażu, restaurację i toalety - osobie, która jest rehabilitantem.

Rafał Dowgier wyjaśnia, że nie powinno mieć to znaczenia, bo istotne jest co innego - czy restauracja i toaleta faktycznie służą kuracjuszom. Jeśli jest ona dostępna dla wszystkich, a nie tylko dla osób korzystających ze świadczeń zdrowotnych, to należy stosować wyższą stawkę opodatkowania. Jeśli toaleta znajduje się tuż przy gabinecie masażu, stawka powinna być niższa.

Preferencje mają pomieszczenia, w których udziela się świadczeń zdrowotnych

@RY1@i02/2014/038/i02.2014.038.183000200.803.jpg@RY2@

Stawki podatku od nieruchomości i ich wpływ na samorządy

Łukasz Zalewski

 lukasz.zalewski@infor.pl