Pismo w sprawie wykonalności decyzji doręcza się pełnomocnikowi

Postępowanie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności toczy się w ramach postępowania podatkowego (wymiarowego) i jeśli strona złożyła w nim pełnomocnictwo ogólne, to oznacza to, że postanowienie należało doręczyć pełnomocnikowi strony.

W sprawie dyrektor Izby Skarbowej w Kielcach odmówił przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. Jednak skarżący zarzucał organom, że postanowienie naczelnika urzędu skarbowego w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji wymiarowej nie weszło do obrotu prawnego wobec jego wadliwego doręczenia, tj. skarżącemu, a nie ustanowionemu przez niego pełnomocnikowi.

Organ stał na stanowisku, że postanowienie o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności doręczone zostało prawidłowo stronie, ponieważ postępowanie to jest postępowaniem odrębnym w stosunku do postępowania podatkowego. Oznacza to - argumentował, że dla takiej sprawy zakłada się odrębne akta, do których pełnomocnik ustanowiony w postępowaniu wymiarowym powinien złożyć odrębne pełnomocnictwo, jeśli strona chce być w nim reprezentowana przez profesjonalistę. Skoro zatem postanowienie o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest pierwszą czynnością w odrębnym postępowaniu, to doręczyć go należy jak w sprawie niniejszej stronie.

WSA w Kielcach uchylił rozstrzygnięcie dyrektora Izby Skarbowej.

Sąd rozpoznając sprawę stwierdził, że w tej sprawie istotne jest to, iż instytucja przywrócenia terminu odnosi się co do zasady do sytuacji, gdy termin został uchybiony. W tej sprawie jednak do tego nie doszło.

Sąd wyjaśnił, że mimo złożonego do postępowania podatkowego w sprawie PIT za 2006 r. pełnomocnictwa dla adwokata postanowienie nadające nieostatecznej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności doręczone zostało skarżącemu z pominięciem jego pełnomocnika. Oznacza to, że postanowienie to wobec wadliwości doręczenia nie weszło do obrotu prawnego. Konsekwencją tego jest to, że nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia zażalenia. Postępowanie w sprawie przywrócenia terminu, który nie rozpoczął biegu, jest bezprzedmiotowe i co do zasady powinno skutkować w zależności od etapu postępowania albo odmową jego wszczęcia, albo jego umorzeniem.

Sąd wytknął również organowi niekonsekwencje prawną w działaniu. Wyjaśnił, że ten z jednej strony stanął na stanowisku, że postępowanie w sprawie nadania rygoru jest postępowaniem odrębnym, o osobno założonych aktach, co oznacza, że postanowienie należy doręczyć stronie wobec braku w aktach pełnomocnictwa lub jego poświadczonej kopii. Z drugiej strony przyjął i rozpoznał merytorycznie wniosek strony o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, mimo że stanowiące integralna część wniosku zażalenie podpisane zostało jedynie przez pełnomocnika bez złożenia dokumentu pełnomocnictwa.

Wyrok WSA w Kielcach z 24 kwietnia 2013 r. (sygn. akt I Sa/Ke 180/13), nieprawomocny

Oprac. Przemysław Molik