Z orzecznictwa

Przepisy art. 33d, art. 33f, art. 33g Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w 2006 i 2007 roku nie uprawniały organów podatkowych do odmowy przyjęcia zabezpieczenia ze względu na spodziewany upływ okresu przedawnienia.

Wyrok NSA z 8 maja 2009 r., sygn. akt I FSK 166/08, niepublikowany.

Z przepisów art. 33d, art. 33g, art. 224a Ordynacji podatkowej jednoznacznie wynika, że musi nastąpić określona sekwencja zdarzeń, aby został wywołany skutek w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Poza złożeniem wniosku o przyjęcie depozytu i wpłaceniem depozytu organ musi jeszcze wydać postanowienie o przyjęciu tego depozytu. Dopiero wydanie postanowienia w przedmiocie przyjęcia zabezpieczenia rodzi w świetle przywołanych przepisów Ordynacji podatkowej obowiązek wstrzymania wykonania decyzji.

Wyrok WSA w Białymstoku z 29 października 2008 r., sygn. akt I SA/Bk 239/08, niepublikowany.

Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Z przepisu tego jednoznacznie wynika więc, że jeżeli czynności doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego nie będzie równocześnie towarzyszyło zastosowanie konkretnego środka egzekucyjnego i zawiadomienie o jego zastosowaniu w postaci stosownego zajęcia, to nie nastąpi skutek w postaci przerwy biegu przedawnienia. Bieg terminu przedawnienia przerywa więc równoczesne zastosowanie środka egzekucyjnego i zawiadomienie o nim podatnika.

Wyrok WSA w Lublinie z 11 września 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 322/09, niepublikowany.