Fiskus musi także zinterpretować niepodatkowe przepisy

W trosce o swoje bezpieczeństwo prawne podatnik ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwającej wątpliwości regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego, także wówczas gdy zazębia się ona z innymi unormowaniami prawnymi.

Organ interpretacyjny odmówił w 2008 roku wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej udzielenia pisemnej interpretacji w zakresie sposobu obliczenia wykorzystanej wartości pomocy publicznej (pomocy de minimis) w odniesieniu do jednorazowej amortyzacji oraz obowiązków z tym związanych. W jego ocenie brak ustalonej definicji pojęcia prawo podatkowe powoduje, że określając zakres tego pojęcia, należy odwołać się do definicji zawartej w art. 3 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.). W związku z tym interpretacja indywidualna może odnosić się wyłącznie do zdefiniowanych w powyższy sposób przepisów prawa podatkowego.

Ponadto dokonywanie przez organy podatkowe interpretacji innych niż przepisy prawa podatkowego aktów prawnych możliwe jest wyłącznie w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy podatkowej (udzielenia interpretacji prawa podatkowego). Nie oznacza to jednak, że do ich kompetencji należy udzielanie interpretacji niepodatkowych przepisów prawa.

Wnioskodawca zakwestionował odmowę do sądu administracyjnego. Podkreślił, że przepisy o jednorazowej amortyzacji są przepisami z zakresu prawa podatkowego, które dotyczą kosztów. Jest to element bezpośrednio powiązany z możliwością prawidłowego ustalenia dochodu będącego podstawą obliczenia podatku dochodowego. W ocenie skarżącego podatnik nie odnajduje w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis: reguł obliczania ekwiwalentu dotacji, zasad powiadamiania państwa w sprawie wszelkiej innej pomocy de minimis przyznanej w ciągu bieżącego roku budżetowego oraz dwóch poprzedzających go lat. Tym samym pozbawiony zostaje pełnej wiedzy dotyczącej prawidłowego odczytania dyspozycji ujętej w art. 22k ust. 7 i 8 ustawy o PIT.

Sąd I instancji uwzględnił skargę podatnika, a Naczelny Sąd Administracyjny podzielił to stanowisko. NSA zgodził się, że nie można obowiązku udzielania przez organ podatkowy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego zawężać wyłącznie do ustaw zawierających w tytule pojęcie prawa podatkowego, ponieważ nie tylko w tych ustawach uregulowano elementy, od których zależy opodatkowanie i jego wysokość.

W ocenie NSA w trosce o swoje bezpieczeństwo prawne zainteresowany (wnioskodawca) ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwającej wątpliwości regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego. Dotyczy to także sytuacji, gdy zazębia się ona z innymi unormowaniami prawnymi. Ponieważ w sprawie, w której zapadł kwestionowany wyrok, chodziło o zagadnienie reżimu dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, wnioskodawca miał prawo do ochrony, której bezzasadnie mu odmówiono.

Wyrok NSA z 4 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1019/09, niepublikowany.

Oprac. Aleksandra Tarka