Odmowa powinna być uzasadniona
Organ podatkowy nie może ograniczać pojęcia "ważny interes podatnika" tylko do sytuacji nadzwyczajnych czy też zdarzeń losowych uniemożliwiających uregulowanie zaległości podatkowych.
Podatnik mający problemy z zapłatą w terminie podatku może złożyć wniosek o udzielenie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych przewidzianych w rozdziale 7a Ordynacji podatkowej. Istotne jest jednak to, że ulga może zostać udzielona w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. Wskazując na ważny interes, podatnik powinien przedstawić dokładną sytuację majątkową - nie tylko swoją, lecz także swojej rodziny. Wystąpienie tej przesłanki nie przesądza jednak o tym, czy organ podatkowy udzieli ulgi w spłacie zobowiązania. Jednak rozpatrzenie wniosku podatnika nie może być oderwane od sytuacji, w jakiej znajduje się podatnik. Do kwestii tej odniósł się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z 19 maja 2010 roku (I SA/Łd 148/11). Uznał on, że organ podatkowy w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji w sprawie umorzenia zaległości powinien sprawdzić, czy dochód, którym dysponuje rodzina podatnika, umożliwia uregulowanie zaległego podatku, a także czy rodzina ma realną szansę na zwiększenie dochodu w przyszłości.
W rozpatrywanej sprawie podatnik zwrócił się do naczelnika urzędu skarbowego o umorzenie należności z tytułu podatku od nieruchomości (kamienicy) wraz z odsetkami. We wniosku wskazał na trudną sytuację finansową - niską 600-złotową emeryturę, duże wydatki na leczenie, brak szansy na znalezienie pracy z uwagi na wiek (74 lata) i stan zdrowia. Podatnik dodał także, że nieruchomość została zlicytowana i cały przychód został zabrany przez urząd skarbowy.
Organ podatkowy uznał, że trudności finansowe, na które się powoływał podatnik, są elementem ryzyka gospodarczego i dotyczą wielu podatników, zaś budżet gminy nie może ponosić konsekwencji niepowodzeń finansowych.
Tymczasem WSA stwierdził, że organ, odmawiając udzielenia ulgi, powinien wnikliwiej uzasadnić swoją decyzję. Sąd miał bowiem wątpliwości, że wszystkie istotne elementy stanu faktycznego zostały wzięte pod uwagę, a w szczególności realne szanse na uregulowanie przez płatnika zaległości podatkowych.
Art. 67a - 67e ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu