Brak faktury to nie pomyłka
STAN FAKTYCZNY - Skarżący prowadził działalność gospodarczą w zakresie wykonywania robót budowlanych. Był opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych według stawki 5,5 proc. uzyskanego przychodu. Dla celów podatkowych prowadził ewidencję przychodów. Za 2008 r. złożył zeznanie PIT-28. W wyniku kontroli naczelnik urzędu skarbowego wykazał, że podatnik nie ujął w ewidencji przychodów osiągniętych z działalności w Szwecji, uznał ewidencję za nierzetelną i określił zobowiązanie podatkowe. Podatnik twierdził natomiast, że został wprowadzony w błąd, nie ukrywał dochodu, księgi prowadził rzetelnie, a brak faktury był oczywistą omyłką.
Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne podatnicy mają obowiązek prowadzić odrębnie za każdy rok podatkowy ewidencję przychodów. Zasady prowadzenia ewidencji określa natomiast rozporządzenie ministra finansów z 17 grudnia 2002 r. w sprawie prowadzenia ewidencji przychodów i wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz.U. nr 219, poz. 1836 z późn. zm.). Zgodnie z par. 13 rozporządzenia podatnik musi prowadzić ewidencję rzetelnie i w sposób niewadliwy. Oznacza to, że zapisy w ewidencji muszą ozwierciedlać stan rzeczywisty. Zgodnie z par. 13 ust. 3 za rzetelną uznaje się też ewidencję, gdy: niewpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodów łącznie nie przekraczają 0,5 proc. przychodu wykazanego w ewidencji za dany rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej stwierdził te błędy oraz w innych przypadkach określonych w tym przepisie. Jak wyjaśnił sąd, z rozporządzenia wynika, że ewidencję uznaje się za rzetelną i niewadliwą, o ile błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki. Jeśli natomiast księga jest nierzetelna, to organ podatkowy nie uznaje za dowód ksiąg podatkowych. W omawianej sprawie - zdaniem sądu - księga podatkowa była nierzetelna, ponieważ nie uwzględniała przychodów osiągniętych przez podatnika w Szwecji. Błąd podatnika nie był jednak oczywistą omyłką. Nie można przyjąć za oczywistą omyłkę braku znaczącej części zapisów odzwierciedlających rzeczywisty przychód skarżącego. W efekcie ewidencja była nierzetelna.
Łukasz Zalewski
@RY1@i02/2011/097/i02.2011.097.183.015c.001.jpg@RY2@
Zbigniew Błaszczyk | doradca podatkowy, Tax-US Doradztwo Podatki
Opis faktycznie zaistniałej sytuacji, a szczególnie argumentacja podatnika, nie wywołuje wrażenia przypadkowości, która mogłaby uzasadniać powstanie oczywistej pomyłki. Skoro podatnik posiadł wiedzę, że podatek nie jest należny w Polsce, to winien był spróbować rozliczać go w państwie, gdzie świadczył usługi. Trudno bowiem domniemywać, że w takiej sytuacji podatek jest nienależny w ogóle. Tym samym można stwierdzić, że uznanie ksiąg za nierzetelne było jak najbardziej zasadne.
Podatnicy powinni pamiętać, że wszystkie przychody podlegają opodatkowaniu. Jeżeli zaś korzystamy z doradztwa pracowników organów podatkowych czy też z usług doradców podatkowych, to dopominajmy się wskazania przepisu, z którego wynika dane uprawnienie czy jego brak.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu