Trzeba czekać na koniec kontroli

Pełnomocnicy, którzy chcą występować w imieniu podatników w postępowaniach podatkowych, muszą zwracać uwagę na art. 137 par. 3 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Jak stwierdza w jednym z najnowszych wyroków WSA w Krakowie (wyrok z 11 marca 2011 r., I SA/Kr 986/10, nieprawomocny), załączenie udzielonego na piśmie pełnomocnictwa ogólnego na podstawie tego artykułu w trakcie kontroli nie można traktować jako zgłoszenia się pełnomocnika do udziału w ewentualnym (przyszłym) postępowaniu podatkowym wszczętym po zakończeniu postępowania kontrolnego.

Wyjaśnijmy, że zgodnie z art. 137 Ordynacji podatkowej pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.

Organ podatkowy może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Jak wyjaśnił sąd, przez akta - o których mowa w powyższym przepisie - nie można rozumieć dowolnego zbioru dokumentów dotyczących podatnika czy też ewidencji prowadzonej na podstawie ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U. z 2004 r., nr 269, poz. 2681 z późn. zm.). Art. 137 par. 3 Ordynacji stanowi o aktach konkretnego postępowania: podatkowego albo kontroli podatkowej.

Jak wskazał sąd, akta - do których zgodnie z art. 137 par. 3 Ordynacji dołącza się oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa - są terminem wymienianym wielokrotnie przez prawodawcę w przepisach Ordynacji (między innymi w art. 178 i art. 179, a także w art. 146 par. 2, 150 par. 2, art. 177, art. 227 par. 1 i art. 293 par. 2 pkt 2 i 3). Na podstawie art. 293 par. 2 pkt 2 i 3 Ordynacji można natomiast ustalić i ocenić, że ustawodawca w administracyjnych sprawach podatkowych przewiduje oraz indywidualizuje: akta dokumentujące czynności sprawdzające, akta postępowania podatkowego i akta kontroli podatkowej.

Przy tym odróżnia się je od siebie za pomocą kryterium postępowania, które dokumentują.

Sąd, uzasadniając swoje stanowisko, zwrócił więc uwagę, że złożenie pełnomocnictwa ogólnego do akt kontroli podatkowej nie może stanowić wystarczającej podstawy do oceny zgłoszenia - ustanowienia się pełnomocnika w postępowaniu podatkowym.

Postępowanie takie w czasie postępowania kontrolnego jeszcze się nie toczy i nie można być pewnym, że w ogóle zostanie wszczęte.

lukasz.zalewski@infor.pl

Art. 137 par. 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).