Biegły na służbie

Im więcej uznaniowych decyzji służb podatkowych, tym większa liczba odwołań obywateli i firm do izb skarbowych, a później skarg do sądów. Można by zrobić listę przypadków, w których organy podatkowe daną sprawę mogą ocenić w sposób dowolny, bo przepisy im na to pozwalają. Takiej dowolności mieć jednak nie powinny, jeśli chodzi o sprawy, w których konieczna dla wydania decyzji podatkowej jest wiedza specjalistyczna. Załóżmy, że aby nałożyć podatek, urząd musi wycenić maszynę, linię technologiczną, papiery wartościowe czy ocenić możliwe do uzyskania przychody z osuszania zboża na danym terenie. Czy pracownicy urzędów mają odpowiednią wiedzę?

Decyzja, czy powołać biegłego, czy też nie, pozostaje w gestii naczelnika urzędu skarbowego. A od tego już krok do podejścia: jeśli opinia eksperta mogłaby spowodować, że kontrolowany podatnik miałby do zapłacenia mniej podatku, to nie powołujemy biegłego, ale jeśli to byłby dowód, że powinien zapłacić więcej - to dlaczego nie. Na dodatek urząd nie tylko decyduje, czy powołać biegłego, lecz także go wskazuje. Podatnik może również powołać swojego biegłego. Cóż jednak z tego, skoro dla urzędu jego opinia ma "prywatny" charakter.

Trudno. Jeśli nie da się zmienić przepisów, to niech urząd przynajmniej powołuje biegłego za każdym razem, kiedy do zrozumienia problemu potrzebne są wiadomości, które przekraczają możliwości poznawcze przeciętnego człowieka - a nawet urzędnika. Można się tylko zastanawiać, czy uszczegóławiane każdego roku przepisy podatkowe nie doprowadzą do tego, że do ich czytania również trzeba będzie powołać biegłego. Ale na razie do tego ekspert od podatków jest niepotrzebny - urzędnik skarbowy prawo zna, choć - jak wskazują sądy - nierzadko się myli.

@RY1@i02/2012/185/i02.2012.185.18300020a.802.jpg@RY2@

Przemysław Molik, dziennikarz działu podatki

Przemysław Molik

dziennikarz działu podatki