Izba skarbowa nie zawsze odpowie na wniosek o interpretację

Czy izba odpowie nieletniemu podatnikowi

Mój syn ma 16 lat. Wkrótce zaczyna pierwszą pracę, a w związku z tym będzie podatnikiem. Namówiłem go, żeby złożył wniosek o wydanie interpretacji. Chciałem się przekonać, czy otrzyma odpowiedź. Tymczasem izba skarbowa wezwała syna do uzupełnienia wniosku o podpis opiekuna prawnego. Wydaje mi się, że skoro ma płacić podatki, to chyba może zadać pytanie i sam uzyskać na nie odpowiedź - pisze pan Grzegorz.

@RY1@i02/2014/225/i02.2014.225.00700040d.810.jpg@RY2@

Zgodnie z przepisami ordynacji podatkowej wniosek o wydanie indywidualnej  interpretacji może złożyć każdy zainteresowany, który ma wątpliwości co do stosowania prawa podatkowego, ale tylko i wyłącznie w swojej indywidualnej sprawie. Z wnioskiem może więc wystąpić  np. podatnik, płatnik, ich pełnomocnik lub inny podmiot (w tym osoby niemające miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium Polski), pod warunkiem że sprawa bezpośrednio go dotyczy. Pytanie może dotyczyć zarówno stanu, który już zaistniał jak i przyszłego spodziewanego zdarzenia. Dlatego też wniosek o wydanie interpretacji może złożyć zarówno przedsiębiorca jak i osoba, która dopiero planuje założyć firmę. Oprócz tych warunków musi ona spełniać jeszcze jeden - chodzi o pełną zdolność do czynności prawnych, czyli możliwość nabywania praw i zaciągania zobowiązań we własnym imieniu. Tylko takie osoby mogą bowiem występować w sprawach podatkowych. Zdolność do czynności prawnych nieletniego syna pana Grzegorza jest na razie ograniczona, dlatego fiskus udzieli mu odpowiedzi tylko wtedy, gdy wniosek zostanie podpisany przez opiekuna prawnego lub kuratora. 

Podstawa prawna

Art. 14b par. 1 i 2, art. 14n par. 1 pkt 1, art. 135, 136, 137 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749). 

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II FSK 2455/12.

Czy jeśli coś pominę, fiskus nie wyda interpretacji

Złożyłem wniosek o interpretację, ale nie jestem pewien, czy o niczym nie zapomniałem i czy wystarczająco jasno przedstawiłem stan faktyczny. Czy jeśli okaże się, że czegoś zabrakło albo coś źle wpisałem, fiskus nie odpowie - pyta pan Krzysztof.

@RY1@i02/2014/225/i02.2014.225.00700040d.811.jpg@RY2@

Jeśli okaże się, że złożony przez pana wniosek nie spełnia wymogów formalnych określonych w przepisach, to izba wezwie pana do jego uzupełnienia. Na uzupełnienie braków będzie pan miał 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Proszę jednak pamiętać o odbieraniu poczty, bo może się okazać, że w pańskiej skrzynce leży powtórne awizo, a termin na odebranie przesyłki dawno już minął. Wówczas wniosek pozostanie nierozpatrzony, bo pismo zostanie uznane za doręczone, a fiskus odliczy od dnia doręczenia zastępczego 7-dniowy termin na uzupełnienie braków. Jest jeszcze jedna groźna dla podatnika sytuacja, gdy pismo trafi do urzędu niezaadresowane. Wówczas organ w ogóle nie powiadomi o konieczności uzupełnienia braków. Na wszelki wypadek warto zatem pamiętać, że każdy wniosek powinien zawierać wyczerpujący opis stanu faktycznego, pytanie wnioskodawcy oraz opis jego stanowiska w sprawie. Bardzo ważne jest także złożenie oświadczenia, że w sprawie, o którą pytamy, nie są prowadzone postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo że sprawa nie została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją. Proszę także nie zapomnieć o podpisaniu wniosku. Jeśli składa go pełnomocnik, to on podpisuje się w imieniu zainteresowanego i dołącza dodatkowo pełnomocnictwo. W ciągu 7 dni od złożenia wniosku trzeba też wnieść opłatę. Ale proszę się nie martwić - jeśli pan o tym zapomniał, organ też pana zawiadomi.

Podstawa prawna

Art. 14f par. 1, art. 14g par. 1 i 3, art. 169 par. 1 w zw. z art. 14h ustawy z 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749).

Czy kłamca ma ochronę z interpretacji

"Skłamałem" to może zbyt dużo powiedziane - twierdzi pan Tomek - ale składając wniosek o interpretację, napisałem, że "nie da się ustalić indywidualnej korzyści, jaką odniesie pracownik w związku ze świadczeniem, które ode mnie (jako od pracodawcy) otrzymuje". Fiskus wydał interpretację zgodną z moimi oczekiwaniami - że w tej sytuacji pracownik nie ma przychodu, a ja nie muszę odprowadzać w jego imieniu zaliczek na PIT. Teraz jednak myślę, że gdybym się bardzo postarał, to mógłby jednak obliczyć korzyść, jaką otrzymuje indywidualny pracownik. Czy mimo wszystko mogę spać spokojnie?

@RY1@i02/2014/225/i02.2014.225.00700040d.812.jpg@RY2@

Wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego tak naprawdę leży w pańskim interesie. Jeśli bowiem okaże się później, że stan faktyczny przedstawiony we wniosku o interpretację odbiega od tego rzeczywistego, to interpretacja, na którą będzie się pan powoływał, nie zapewni panu ochrony. Proszę pamiętać o tym, że izba wydając interpretację nie może w żaden sposób kwestionować stanu faktycznego przedstawionego przez zainteresowanego we wniosku. Nie prowadzi więc żadnego postępowania dowodowego, nie sprawdza, czy rzeczywiście jest tak, jak zostało napisane. Ocenę prawną formułuje wyłącznie na podstawie stanu, jaki podaje jej podatnik, dlatego ta ocena jest wiążąca wyłącznie w tym stanie faktycznym, który został opisany we wniosku. Jest jeszcze jedna sytuacja, kiedy mimo że fiskus wyda interpretację, a podatnik się do niej zastosuje, to interpretacja nie wywołuje skutków prawnych, czyli nie chroni wnioskodawcy. Z taką sytuacją mamy do czynienia, jeśli zainteresowany wydaniem interpretacji złoży fałszywe oświadczenie, że w sprawie, o którą pyta, nie toczy się postępowanie podatkowe albo kontrola lub oszuka fiskusa, że sprawa nie została jeszcze rozstrzygnięta ostateczną decyzją lub postanowieniem. Jeśli okaże się, że tak jednak było, to nie dość, że wnioskodawca nie uzyska ochrony na skutek zastosowania się do interpretacji, to jeszcze grozi mu odpowiedzialność karna za składanie fałszywych zeznań. Nie warto zatem oszukiwać fiskusa, bo można na tym tylko stracić.

Podstawa prawna

Art. 14b par. 3-5, art. 187 w zw. z art. 122, art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749).

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II FSK 1935/12.

Czy mogę przedstawić izbie alternatywne stany

Pan Marek złożył wniosek o wydanie interpretacji. Chciał się dokładnie wszystkiego dowiedzieć  i wybrać najlepsze rozwiązanie. Dlatego przedstawił kilka możliwych wersji stanu faktycznego i zapytał, jakie będą skutki podatkowe każdego z nich. Czy izba słusznie odmówiła wydania interpretacji? 

@RY1@i02/2014/225/i02.2014.225.00700040d.813.jpg@RY2@

Zgodnie z ordynacją podatkową wniosek może dotyczyć stanu, który zaistniał lub dopiero zaistnieje u zainteresowanego. Przepisy mówią, że podatnik powinien przedstawić ten stan w sposób wyczerpujący, prezentując przy okazji własne stanowisko w tej sprawie. Ordynacja podatkowa nie mówi na ten temat nic więcej, jednak praktyka organów podatkowych jest taka, że odmawiają wszczęcia postępowania w sprawach, w których podatnikom chodzi o zdobycie wiedzy na temat podatków, a nie o rozwiązanie konkretnych problemów, przed którymi stanęli lub mogą wkrótce stanąć. Tego samego zdania jest Naczelny Sąd Administracyjny. Dlatego podatnik, któremu zależy na uzyskaniu odpowiedzi, powinien przedstawić we wniosku stan faktyczny, w którym się znalazł (lub znajdzie) i zweryfikować swoje poglądy w tym zakresie. Podatnikom często wydaje się, że mogą przedstawić dowolną liczbę konfiguracji, bo w błąd wprowadza ich przepis dotyczący opłaty od wniosku o wydanie interpretacji. Chodzi o art. 14f par. 2 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym jeśli w jednym wniosku znajdą się odrębne stany faktyczne, to od każdego z nich pobierana jest opłata w wysokości 40 zł. Ale uwaga(!) odrębne nie znaczy alternatywne. W tym przepisie chodzi o to, że podatnik może zapytać o różne zdarzenia, które go niepokoją (w których występuje np. w roli kupującego lub sprzedawcy) i ich konsekwencje na gruncie różnych podatków np. PIT i VAT. Nie może natomiast pytać o stany alternatywne. I uwaga! Pytanie zadane fiskusowi musi dotyczyć interpretacji przepisów prawa podatkowego, czyli przede wszystkim ustaw podatkowych. Dlatego nie można pytać np. o stosowanie ustawy o rachunkowości.

Podstawa prawna

Art. 3 pkt 1 i 2, art. 14b par. 2-3, art. 14f par. 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749). 

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II FSK 2090/12, I FSK 864/12.

@RY1@i02/2014/225/i02.2014.225.00700040d.814.jpg@RY2@

Shutterstock

Patrycja Dudek

patrycja.dudek@infor.pl