Przedsiębiorcy mogą rozliczać poniesione straty w ciągu kolejnych pięciu lat

CZYTELNIK PYTA

EKSPERT ODPOWIADA

Przepisy ustaw o podatku dochodowym stanowią, że jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Wysokość straty ustalana jest w ramach poszczególnych źródeł przychodu i rozliczana wyłącznie w odniesieniu do źródła, z którego pochodzi. Zatem straty osiągniętej w ramach działalności gospodarczej nie można rozliczyć z dochodów uzyskanych np. z najmu opodatkowanego jako odrębnego źródła przychodów lub z dochodów ze stosunku pracy.

Zarówno ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej - ustawa o PIT), jak i ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej - ustawa o CIT) zezwalają na rozliczenie straty podatkowej. Mówią o tym przepisy art. 9 ust. 3 ustawy o PIT i art. 7 ust. 5 ustawy o CIT - podatnikowi przysługuje prawo obniżenia dochodu z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 proc. kwoty tej straty. Oznacza to, że okres odliczania straty nie może być krótszy niż dwa lata i nie dłuższy niż pięć lat. Strata z każdego roku podatkowego podlega osobnemu rozliczeniu. Przepisy umożliwiające rozliczenie straty nie precyzują momentu jej rozliczenia - czy powinno ono nastąpić po zakończeniu roku, gdy znana jest pełna wysokość dochodu, czy też w trakcie roku podatkowego. Można więc przyjąć, że obydwie metody potrącania straty są prawidłowe, a wybór należy do podatnika. Jeżeli dochód uzyskany w pierwszym miesiącu roku podatkowego pozwoli na odliczenie 50 proc. kwoty straty, podatnik może ją rozliczyć już przy pierwszej zaliczce. Jeżeli jednak w ciągu pięciu lat podatnik nie osiągnie odpowiednio wysokiego dochodu, by odliczyć stratę, to utraci możliwość jej rozliczenia w całości lub w części.

@RY1@i02/2010/009/i02.2010.009.130.004b.001.jpg@RY2@

Liczby, które dobrze mieć pod ręką

EC

Podstawa prawna

Art. 9 ust. 2 i 3 ustawy 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Art. 7 ust. 2 i 5 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).