Jak firma rozliczy wydatki na nabycie know-how
PROBLEM Przedsiębiorca zamierza podpisać umowę z firmą z branży chemicznej, na podstawie której uzyska możliwość korzystania z wiedzy o produkcji nowego kosmetyku przez 5 lat. Wartość udostępnianego know-how ustalona została na 100 tys. zł. Umowa może zostać przedłużona, jednak w kolejnych latach firma będzie ponosić miesięczną opłatę za korzystanie z know-how w wysokości 3 tys. zł. W jaki sposób wydatek na know-how firma rozliczy w kosztach?
Nabycie know-how wiąże się z poniesieniem określonych kosztów, które wymagają jako wartość niematerialna i prawna szczególnego rozliczenia. Przepisy podatkowe nie definiują wprost, co należy rozumieć przez know-how. Wskazują jedynie, że know-how dotyczy informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej. Dlatego też podstawowym warunkiem uznania nabytej wiedzy za know-how przez podatnika jest jej opisanie i utrwalenie.
Ważne jest również to, że przedsiębiorstwa mogą nabywać know-how również w ramach transakcji przejęcia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części albo wniesienia aportu do spółki w postaci know-how.
Właściwa dokumentacja
Regulacje wspólnotowe odnoszące się do transferu technologii określają, że know-how jest to pakiet nieopatentowanych informacji praktycznych, wynikających z doświadczeń i badań, które są niejawne (nie są powszechnie znane lub łatwo dostępne), istotne (ważne i użyteczne z punktu widzenia wytwarzania produktów objętych umową) i zidentyfikowane (opisane w wystarczająco zrozumiały sposób).
Właściwa dokumentacja know-how oznacza, że know-how powinno być przekazywane w formie materialnej, np. w formie schematów, planów, receptur, wzorów itp., zawierających tryb postępowania prowadzący do wytworzenia produktu końcowego. Jeśli na przykład na know-how składa się wiedza o rynkach zbytu oraz wiedza techniczna niezbędna dla wytworzenia konkretnych produktów, to wiedza ta powinna być opisana w formie konkretnych dokumentów handlowych czy technicznych.
Na wymóg posiadania dokumentów pozwalających na zidentyfikowanie wartości niematerialnej jako know-how zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny. W wyroku z 20 września 2005 r. (sygn. akt II FSK 2077/04) NSA uznał, że nośnik informacji praktycznych typu know-how należy traktować wyłącznie w kategoriach procesowych, to znaczy dowodowych, a nie materialno-prawnych.
Nabyte przez firmę know-how podlega amortyzacji w sposób właściwy dla amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych. Określają to odpowiednio art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 22b ust. 1 pkt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ujęcie w ewidencji
Na podstawie tych przepisów amortyzacji podlega nabyta nadająca się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywana przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
Know-how jako ujęta w ewidencji wartość niematerialno-prawna od momentu przyjęcia do używania powinna być więc rozliczona w kosztach w postaci odpisów amortyzacyjnych. Zasadą jest, że wartość początkową stanowi kwota należna sprzedawcy z tytułu sprzedaży wynikająca z dokumentów, niezależnie od sposobu i terminów płatności zobowiązania przez nabywcę (np. niezależnie od nabycia na raty).
Na podstawie art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT (odpowiednio art. 22m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT) podatnicy mają możliwość dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych w krótszym okresie, tj. przez 60 miesięcy. Dotyczy to tzw. pozostałych wartości niematerialnych i prawnych (tj. innych niż licencje na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych, oraz poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych).
Zaprzestanie działalności
Jeśli po jakimś czasie know-how nie będzie już wykorzystywane przez podatnika, a zostało zamortyzowane jedynie w części, to pozostałą wartość (tzw. stratę z tytułu likwidacji niezamortyzowanej części) ceny nabycia know-how można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie z przepisami (art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT oraz art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT), jeżeli strata w wartości niematerialnej i prawnej znalazła pokrycie w sumie odpisów amortyzacyjnych, spółka nie zaliczy straty do kosztów w tej części.
Korzystanie z wiedzy i doświadczenia
Know-how to specjalistyczna wiedza techniczna i innowacyjna o charakterze poufnym. Umowa know-how upoważnia do korzystania z wiedzy i doświadczenia innego podmiotu. Jedna ze stron (przekazujący) zobowiązuje się do przekazania drugiej (zamawiający) wiedzy technicznej, organizacyjnej lub handlowej albo naukowej o charakterze poufnym lub tajnym, bezpośrednio użytecznej w działalności gospodarczej w zakresie określonym w umowie.
● Know-how techniczne - np. wynalazki i projekty wynalazcze utrzymywane w tajemnicy, które mogłyby zostać opatentowane, a także nieopatentowane wynalazki, niezarejestrowane wzory użytkowe.
● Know-how nietechniczne - np. informacje o charakterze organizacyjnym, finansowym lub handlowym ułatwiające prowadzenie przedsiębiorstwa czy ekspansję rynkową.
PRZYKŁAD 1
Jaką stawką dokonać amortyzacji
Wysokość odpisów amortyzacyjnych od wartości know-how określa się zgodnie z art. 22m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Tym samym okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż 60 miesięcy (czyli 5 lat). Oznacza to, że jeśli przedsiębiorca chce w pełni zamortyzować nabyte prawo do korzystania z know-how w okresie 5 lat, to rocznie musi dokonywać odpisów amortyzacyjnych w stawce 20 proc. (60 miesięcy / 12 = 5 lat, czyli w każdy roku podatnik może zamortyzować 1/5 wartości know-how, czyli 20 proc.). Oznacza to, że miesięczne odpisy amortyzacyjne wynoszą 1666,66 zł (100 000 x 20 proc. / 12).
Natomiast opłaty za korzystanie z know-how w kolejnym roku w wysokości 3 tys. zł miesięcznie będą stanowić koszt uzyskania przychodu na zasadach ogólnych, tj. w dacie jego poniesienia. Zasadą jest, że do wartości początkowej wlicza się tylko te koszty związane z zakupem, które zostały naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania. Inne koszty naliczone później nie będą podwyższać wartości początkowej. Oznacza to, że np. koszty poniesione na przystosowanie know-how do specyfiki firmy przed oddaniem know-how do używania podwyższą wartość początkową tej wartości niematerialnej i prawnej.
PRZYKŁAD 2
Czy dokonane odpisy od wartości wkładu stanowią koszty uzyskania przychodu
Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT amortyzacji podlegają m.in. wartości stanowiące równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok. Ponadto wartości te powinny być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.
W związku z tym, że nabycie know-how nie nastąpiło nieodpłatnie, lecz za udziały, a zatem spółka, do której został wniesiony wkład obejmujący tę wartość niematerialną i prawną, może dokonywać ich amortyzacji. Odpisy te stanowią koszty uzyskania przychodu. Spółka będzie uprawniona do amortyzacji wniesionych do niej wartości niematerialnych i prawnych od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wprowadzi te prawa do ewidencji.
PRZYKŁAD 3
Czy przekazanie podlega VAT
Z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054) wynika, że podatnikiem są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. A przez działalność gospodarczą dla celów rozliczenia VAT należy rozumieć nie tylko taką działalność, która obejmuje działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy. Działalnością są również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Umowa o przekazanie know-how jest opodatkowana podstawową stawką VAT, która obecnie wynosi 23 proc
PRZYKŁAD 4
Czy umowa jest opodatkowana PCC
Zgodnie z art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 101, poz. 649 z późn. zm.), PCC podlegają tylko umowy zawarte w tym przepisie i w praktyce uregulowane w kodeksie cywilnym (będzie to więc umowa sprzedaży know-how). Umowa o udostępnienie know-how jest typem umowy nienazwanej i mimo że przeniesienie specjalistycznej wiedzy na spółkę jest odpłatne, to umowa ta nie podlega PCC. Inaczej będzie jednak w przypadku sprzedaży know-how przez kontrahenta podatnikowi. W takim przypadku przeniesienie know-how na własność podatnika będzie opodatkowane stawką 2 proc., czyli podatnik nabywający know-how będzie musiał zapłacić 2 tys. zł podatku.
WZÓR
Ewidencja środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych za luty 2012 r.
|
L.p. |
Określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej |
Data zakupu |
Dane dokumentu zakupu |
Data przyjęcia do używania |
Symbol KŚT |
Wartość początkowa |
|
1. |
Receptura produkcji kosmetyku X (know-how) |
2012.01.10 |
Faktura VAT nr 005/2012 |
2012.02.01 |
- |
100 000,00 zł |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Wartość ulepszenia |
Wartość po ulepszeniu |
Wartość dotychczasowego umorzenia |
Kwota odpisu za bieżący rok podatkowy |
Kwota odpisu za bieżący okres |
Zaktualizowana kwota odpisów |
Uwagi |
|
0,00 |
0,00 |
0,00 |
20 000,00 zł |
1666,66 zł |
0,00 |
|
Znajdziesz w nim wypełnioną księgę przychodów i rozchodów
Przemysław Molik
Podstawa prawna
Art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 64, art. 16b, art. 16m ust. 1 pkt 64, art. 21 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.). Art. 24 ust. 17 ustawy, art. 22b ust. 1 pkt 7, art. 23 ust. 1 pkt 45b z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.). Rozporządzenie ministra finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 z późn. zm.). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 772/2004 z 7 kwietnia 2004 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień o transferze technologii (Dz.U. UE.L. 123 z 27 kwietnia 2004 r.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu