Czy opłat za dojazdy nie trzeba dokumentować

Podatnik jest osobą niepełnosprawną zaliczoną do I grupy inwalidztwa. Korzysta z samochodu osobowego na dojazdy na rehabilitację i leczenie po zawale. Choruje też na cukrzycę. Jest pod stałą kontrolą kardiologa i diabetyka w szpitalu, w którym leczył się po zwale.

- Czy przysługuje mi odliczenie od dochodu kwoty 2280 zł za korzystanie z samochodu na dojazd na rehabilitację i leczenie - pyta pan Karol z Płocka.

Odliczeniu od dochodu tytułem ulgi rehabilitacyjnej podlegają m.in. wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego związanego z przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

Określona w ustawie o PIT kwota 2280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona w związku z poniesieniem tych wydatków. Wydatki te muszą być jednak faktycznie poniesione. Użycie przez ustawodawcę, przy określaniu wielkości limitu, wyrażenia: w wysokości nieprzekraczającej kwoty 2280 zł (a nie w wysokości 2280 zł) wskazuje, że wysokość odliczenia uzależniona jest od intensywności (częstości) używania samochodu. Zatem, o ile podatnik, będący osobą zaliczoną do I grupy inwalidztwa w istocie dojeżdża na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne samochodem osobowym będącym jego własnością (współwłasnością) i ponosi z tego tytułu wydatki, może odpisać ulgę rehabilitacyjną maksymalnie w kwocie 2280 zł z tytułu używania samochodu osobowego wykorzystywanego w tych celach.

Pamiętać jednak należy, że odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego wyłącznie związane z przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. Oznacza to, że nie wszystkie przejazdy związane z leczeniem osoby niepełnosprawnej będą podlegały odliczeniu w ramach limitu. W ramach tego limitu nie będą więc mieściły się m.in. wydatki związane z wyjazdami na wizyty kontrolne, porady lekarskie, badania.

Trzeba też podkreślić, że wydatków na dojazdy na zabiegi nie trzeba w sposób szczególny dokumentować, np. nie trzeba zbierać faktur VAT za paliwo. Jednak gdy urząd skarbowy poprosi podatnika o udowodnienie faktu poniesienia wydatków na zabiegi rehabilitacyjne, ten będzie musiał takie dokumenty przedstawić. Mogą to być np. zaświadczenie od lekarza o przyjmowaniu takich zabiegów, kopia karty zabiegowej.

Art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).