Czy błędnie rozliczone koszty mogą być skorygowane

Osoba prowadząca działalność gospodarczą wprowadziła do ewidencji środków trwałych część budynku mieszkalnego stanowiącego jego własność.

Część tego budynku, która jest wykorzystywana do działalności gospodarczej (jako warsztat), stanowi mniej niż 50 proc. ogólnej powierzchni obiektu. Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych od części warsztatowej stanowi wycena biegłego dokonana w 1991 r. Do ewidencji środków trwałych część warsztatowa została wpisana pod symbolem KŚT 101 jako budynki przemysłowe i amortyzowana stawką 2,5 proc.

- Czy mogę poprawić rozliczenie kosztów, jeśli doszło do niewłaściwej klasyfikacji części warsztatowej i zastosowano niewłaściwą stawkę dla celów amortyzacji - pyta pan Szczepan z Wiślicy.

Podatnicy mają obowiązek ustalenia kosztów uzyskania przychodów, w tym amortyzacji składników majątkowych, zgodnie z przepisami ustaw podatkowych. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu kwoty amortyzacji składników majątkowych (zawyżenia bądź zaniżenia), wynikającej np. z nieprawidłowego ustalenia wartości początkowej składników majątkowych lub zastosowania niewłaściwej stawki amortyzacji, podatnicy korygują deklaracje (zeznania) przez złożenie skorygowanych deklaracji (zeznań).

Korekta oznacza poprawienie błędu w tekście uprzednio złożonej deklaracji (zeznania), która zawiera wartości lub treści niezgodne ze stanem faktycznym.

Jeśli więc podatnik błędnie dokonał klasyfikacji środka trwałego, powinien prawidłowo naliczyć odpisy amortyzacyjne od posiadanego środka trwałego i skorygować koszty uzyskania przychodów, uwzględniając prawidłowe wartości dotyczące odpisów amortyzacyjnych za okres 5 lat - licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Takie stanowisko potwierdził w dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie 3 września 2010 r. (nr IPPB1/415-537/10-5/ES).

Ewa Matyszewska

Ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).