Jak rozliczyć abonamenty medyczne

@RY1@i02/2011/216/i02.2011.216.18300150e.815.jpg@RY2@

Często zdarza się, że pracodawcy ponoszą jedną, zryczałtowaną opłatę za pracowników przy wykupie abonamentów medycznych. W takim przypadku - zdaniem organów podatkowych - ryczałtowy sposób opłacania kosztów związanych z otoczeniem pracowników zarówno obowiązkową, jak i nieobowiązkową opieką medyczną w ramach pakietu medycznego nie stanowi przeszkody w ustaleniu wartości świadczenia przypadającego na każdego uprawnionego pracownika. Nie ma zatem mowy, aby opłata ryczałtowa pozwoliła uniknąć PIT.

Art. 10, 11, 12 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

@RY1@i02/2011/216/i02.2011.216.18300150e.816.jpg@RY2@

Podjęta 24 października 2011 r. uchwała (sygn. akt II FPS 7/10) podtrzymująca dotychczasowe stanowisko NSA wyrażone w uchwale siedmiu sędziów z 24 maja 2010 r. (sygn. akt II FSK 1/10) ostatecznie utrwali pogląd wielokrotnie prezentowany zarówno przez ministra finansów, jak i organy podatkowe, że wartość zindywidualizowanych abonamentów medycznych zakupionych przez pracodawcę dla pracowników jest przychodem ze stosunku pracy, podlegającym opodatkowaniu. Abonament medyczny stanowi bowiem nieodpłatne świadczenie, a przychód z tego tytułu powstaje w momencie otrzymania uprawnienia do korzystania z usług medycznych (abonamentu medycznego), a nie w momencie skorzystania z konkretnej usługi medycznej.

Według NSA wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT stanowią dla pracowników uprawnionych do ich wykorzystania nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy.

Art. 10, 11, 12 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

@RY1@i02/2011/216/i02.2011.216.18300150e.817.jpg@RY2@

Ordynacja podatkowa przewiduje ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy może:

- odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;

- odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji;

- umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

Uprawnienia do zastosowania wymienionych form ulg w spłacie zobowiązań podatkowych nie posiada minister finansów, lecz ma wyłącznie naczelnik urzędu skarbowego, który na indywidualny wniosek podatnika rozpatruje każdą sprawę.

Art. 67a, 67b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

@RY1@i02/2011/216/i02.2011.216.18300150e.818.jpg@RY2@

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, zobowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Płatnik odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany, a niewpłacony. Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi naruszenie tych obowiązków, wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku. Zasad tych nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach organ podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatnika.

Płatnikowi, który nie dopełnił obowiązków nałożonych przepisami art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (np. nie pobrał i nie wpłacił podatku od świadczenia z tytułu abonamentu medycznego), przysługuje prawo do skorygowania deklaracji PIT-4R i odprowadzenia zaległego podatku dochodowego na rachunek właściwego organu podatkowego wraz z odsetkami za zwłokę oraz skorygowania informacji PIT-11. Nieskorzystanie z tego uprawnienia skutkować będzie wszczęciem postępowania podatkowego i wydaniem przez organ podatkowy decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika. Należy dodać, że nie zwalnia to podatnika z obowiązku wykazania w zeznaniu podatkowym wszystkich swoich dochodów podlegających opodatkowaniu. Obowiązek ten ciąży na podatniku również, gdy podatek nie został pobrany przez płatnika, a podatnik miał wiedzę o wszystkich uzyskanych przez siebie dochodach. W przypadku niewykazania w zeznaniu podatkowym wszystkich dochodów podatnik ma możliwość skorygowania zeznania podatkowego za lata, w których nie wykazał dochodu, w tym przypadku świadczenia z tytułu abonamentu medycznego.

Odpowiedzialność podatnika i płatnika za zobowiązanie podatkowe ustaje po upływie okresu przedawnienia tego zobowiązania. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności.

W opisanym przez nas przykładzie płatnik będzie musiał skorygować swoje rozliczenia za 2 lata.

Art. 8, 30, 70 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

@RY1@i02/2011/216/i02.2011.216.18300150e.819.jpg@RY2@

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżniają kilka źródeł przychodów. Jednym z nich jest stosunek pracy. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zatem praktycznie każde dodatkowe świadczenie od pracodawcy będzie przychodem pracownika. Warto wiedzieć, że wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców - jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Art. 10, 11, 12 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

@RY1@i02/2011/216/i02.2011.216.18300150e.820.jpg@RY2@

Znów posłużmy się uzasadnieniem NSA. Według sądu sama możliwość skorzystania z usług medycznych ma istotny wymiar finansowy, czego dowodzi także szybko rosnąca popularność pakietów medycznych. Gdyby pracownik tę możliwość chciał zapewnić sobie samodzielnie, musiałby wykupić abonament, płacąc za niego często więcej niż kwota wydatkowana przez pracodawcę w przeliczeniu na jednego uprawnionego zatrudnionego. Nie budzi zatem wątpliwości, że pracownik nabywający dzięki pracodawcy możliwość nieodpłatnego korzystania z prywatnej opieki medycznej otrzymuje przysporzenie majątkowe.

Podobne stanowisko prezentuje także minister finansów. Jego zdaniem o powstaniu przychodu ze stosunku pracy nie przesądza skorzystanie przez pracownika z konkretnej usługi medycznej - lecz samo otrzymanie przez pracownika pakietu medycznego o określonej wartości pieniężnej - podobnie jak skorzystanie lub nie z usługi medycznej nie jest istotne przy ustalaniu wartości pakietu medycznego dającego prawo do określonych usług medycznych.

Art. 10, 11, 12 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

@RY1@i02/2011/216/i02.2011.216.18300150e.821.jpg@RY2@

Podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki.

Odpowiedzialność podatkowa podatnika, w odróżnieniu np. od odpowiedzialności karnej czy cywilnej, ma charakter obiektywny, gdyż art. 26 Ordynacji podatkowej nie operuje pojęciem winy czy też dobrej wiary.

Wobec tego na podatniku ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od wszystkich uzyskanych przez niego dochodów podlegających opodatkowaniu, również od wartości pakietu medycznego otrzymanego przez pracownika. W przypadku niezapłacenia podatku w terminie płatności (do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym) podatnik jest zobligowany do naliczenia odsetek za zwłokę od dnia następującego po upływie tego terminu do dnia zapłaty podatku, włącznie z tym dniem.

Art. 26, 53 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl