Jak rozliczyć w PIT dochody z wakacyjnej pracy za granicą

Z polskich przepisów podatkowych wynika, że osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce uważa się osobę fizyczną, która:

● ma na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

● przebywa w RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zasady te stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

Studentka do rozliczenia zarobionych w Norwegii pieniędzy będzie musiała zastosować ustawę o PIT i umowę podatkową z Norwegią.

Art. 4, 4a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska, co do zasady, zawierają dwie metody unikania podwójnego opodatkowania. Jedna to metoda wyłączenia z progresją. Polega ona na tym, że w Polsce wyłącza się z podstawy opodatkowania dochód osiągnięty za granicą, zwolniony z opodatkowania na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednak do ustalenia stawki podatku od pozostałego dochodu - osiągniętego w Polsce - stosuje się stawkę podatku właściwą dla całego dochodu, tzn. łącznie z dochodem osiągniętym za granicą.

Metodę wyłączenia z progresją przewiduje w naszym przypadku umowa z Niemcami. Przy zastosowaniu metody wyłączenia z progresją podatnik ma obowiązek składania zeznania rocznego, jeżeli:

● osiągnie w Polsce dochody podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej,

● będzie chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego, tzn. złożyć zeznanie łącznie z małżonkiem lub opodatkować dochody w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Druga metoda to proporcjonalne odliczenie. Polega ona na tym, że dochód osiągany za granicą jest opodatkowany w Polsce, ale od należnego podatku odlicza się podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

Przy zastosowaniu metody odliczenia proporcjonalnego obowiązek wykazania w zeznaniu rocznym dochodu uzyskanego za granicą istnieje zawsze, bez względu na to, czy oprócz dochodów z zagranicy podatnik uzyskał w Polsce inne dochody opodatkowane według skali podatkowej.

Metodę odliczenia proporcjonalnego nasza podatniczka będzie musiała zastosować do rozliczenia dochodów z Holandii.

Art. 27 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Za faktycznego pracodawcę należy uznać kontrahenta holenderskiego. Szczególnie gdy z zawartych kontraktów wynika, że instruowanie, wyposażenie stanowiska pracy, zapewnienie narzędzi i materiałów koniecznych do wykonania pracy oraz kontrola pracowników spoczywają po stronie firmy holenderskiej.

Wynagrodzenia pracowników świadczących pracę na rzecz kontrahenta holenderskiego na terytorium Holandii podlegają opodatkowaniu zarówno w Holandii, jak i w Polsce, z uwzględnieniem odpowiedniej metody unikania podwójnego opodatkowania. Natomiast na podatniku nie ciąży obowiązek obliczania, pobierania i odprowadzania do organów podatkowych w Polsce zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych pracownikom wykonującym pracę w Holandii, gdyż nie występuje w roli pracodawcy.

Art. 3, 4a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Art. 15 konwencji podpisanej w Warszawie 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2003 r. nr 216, poz. 2120).

Na podatniczce ciąży obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu dochodów uzyskanych z umowy o dzieło za zadania realizowane w Brukseli w sposób oraz w terminach wskazanych w ustawie o PIT. Z regulacji tych wynika, że rozliczenia podatkowego należy dokonać w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatniczka wróciła do kraju. Jeżeli termin płatności przypada po zakończeniu roku podatkowego, należny podatek jest płatny w terminie złożenia zeznania.

Art. 3, 4a, 44, 45 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Od 1 stycznia 2005 r. świadczenie w postaci renty wypadkowej wypłacane podatnikowi zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku nie podlega opodatkowaniu w Polsce w związku z tym, że pochodzi z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec. W takiej sytuacji płatnik (np. bank) w Polsce nie powinien od tych należności pieniężnych pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Art. 3, 4a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Art. 18 ust. 2 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisana w Berlinie 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r. nr 12, poz. 90).

Dochód uzyskiwany przez podatnika mającego miejsce zamieszkania w Polsce za pracę wykonywaną na statku eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się we Włoszech, podlega opodatkowaniu zarówno we Włoszech, jak i w Polsce. Jednak w celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania należy zastosować określoną w umowie polsko-włoskiej metodę wyłączenia z progresją oraz przepis art. 27 ust. 8 ustawy o PIT. Zgodnie z tymi przepisami dochód podatnika osiągnięty we Włoszech jest zwolniony w Polsce z opodatkowania, jednak powinien on być brany pod uwagę przy ustalaniu stawki podatku należnego w Polsce od pozostałych dochodów. Jeśli podatnik nie osiągnie w 2011 r. żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce, nie będzie musiał składać zeznania podatkowego za 2011 r. oraz wykazywać go w zeznaniu rocznym.

Art. 3, 4a, 27 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Art. 15 umowy między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania z 21 czerwca 1985 r. (Dz.U. z 1989 r. nr 62, poz. 374).

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl