Czy zakup garnituru można ująć w kosztach

ekspert w firmie doradczej KPMG

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy koszt zakupu stroju biznesowego opatrzonego trwale oznaczeniem firmy, stanowi wydatek związany z reklamą, czy też wydatek związany z reprezentacją.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji reprezentacji ani reklamy. Zatem należy odwołać się do wykładni językowej tych pojęć.

Reprezentacja to przede wszystkim działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane z utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów.

Natomiast za reklamę można uznać działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, przez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego.

W tak rozumianych kosztach uzyskania przychodu nie mieszczą się wydatki związane z zakupem m.in. garnituru, gdyż nie jest to wydatek, którego poniesienie ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu w prowadzonej przez podatnika działalności.

Nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przedsiębiorcy wydatki np. na zakup ubrań, w tym garnituru, które stanowią wydatek związany w ogóle z faktem funkcjonowania danego człowieka w życiu społecznym. Nie ulega wątpliwości, że odpowiedni wygląd może mieć wpływ na wzajemny stosunek kontrahentów. Nie przesądza to jednak, że wydatek na zakup ubrania jest wydatkiem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Wydatki na zakup odzieży mogą stanowić koszty w ramach wydatków na reklamę, jeżeli podatnik wykaże, że odzież ta utraciła charakter odzieży osobistej, np. z uwagi na wyposażenie jej w charakterystyczne cechy firmy (barwy, krój, logo).

Oprac. EM

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).