Kiedy wartość ubezpieczenia będzie przychodem do opodatkowania

@RY1@i02/2011/020/i02.2011.020.086.016b.001.jpg@RY2@

Dominika Dragan-Berestecka, doradca podatkowy w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy

Jeżeli umowa ubezpieczenia przewiduje, że ubezpieczony jest cały skład organu, a nie jego poszczególni członkowie, w związku z czym krąg ubezpieczonych pozostaje otwarty, składka nie jest przypisana do ubezpieczonego i nie jest uzależniona od liczebności osób wchodzących w skład zarządu, ma charakter ryczałtowy, to spełnienie tych warunków może prowadzić do uznania, że nie jest możliwe określenie wartości przychodu. Judykatura stanowczo sprzeciwia się możliwości opodatkowania uśrednionego przychodu. Po pierwsze nie ma podstaw do dokonywania podziału kwoty składki przez liczbę osób aktualnie pełniących określone w umowie ubezpieczenia funkcje właśnie z uwagi na brak imiennego ich wskazania w umowie oraz polisie. Po drugie podział taki dokonany w momencie zapłaty składki nie będzie uwzględniał osób ubezpieczonych, które status ten uzyskają dopiero w trakcie obowiązywania umowy.

Opinia ta zgodna jest z wyrokiem WSA w Warszawie z 26 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 2019/08), zgodnie z którym przeliczony w wyniku operacji matematycznej przychód jako uśredniony, a nie przypisany kwotowo do funkcji konkretnej osoby przeczy zasadzie opodatkowania przychodów otrzymanych lub postawionych do dyspozycji konkretnego podatnika. Jedynie umowa ubezpieczeniowa konkretnej osoby z nazwiska i imienia oraz sprawowanej funkcji rodziłaby po jej stronie obowiązek rozpoznania przychodu.

W wyroku WSA we Wrocławiu z 4 listopada 2010 r., o sygn. akt I SA/Wr 802/10, stwierdzono, że błędne jest stanowisko wyrażone w indywidualnej interpretacji, że sposób ustalenia płatności, tj. bezimienna forma ubezpieczenia, nie może stanowić przeszkody w określeniu wysokości przychodu przypadającego na konkretną osobę i że uwzględniając wysokość zapłaconych składek na ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej oraz liczbę ubezpieczonych osób, można ustalić wysokość przychodu uzyskanego przez daną osobę.

Sądy podkreślają, że przychód podatkowy stanowi zawsze wartość realną, określoną w wysokości oznaczonej sumy pieniężnej najpóźniej w momencie jego faktycznego uzyskania, powstającą wyłącznie po stronie konkretnego, zindywidualizowanego podatnika. Wykluczone jest zatem, co do zasady, ustalanie przychodu jako wartości statystycznej, obliczanej za pomocą proporcji, udziałów lub w inny hipotetyczny sposób. W konsekwencji zatem, tak długo jak nie zostanie potwierdzony fakt otrzymania świadczenia, lub nie zostanie zidentyfikowana osoba podatnika, lub nie zostanie ustalona konkretna, pieniężna wartość świadczenia otrzymanego przez takiego zidentyfikowanego podatnika, tak długo nie można mówić o powstaniu przychodu podatkowego.

EM