Pobór podatku dochodowego obciąża emitenta obligacji

@RY1@i02/2012/241/i02.2012.241.18300040c.802.jpg@RY2@

Michał Grzybowski doradca podatkowy, partner w Ernst & Young

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy PIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych pobiera się 19-proc. zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych. W konsekwencji do poboru podatku od dokonywanych wypłat lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych są płatnicy (art. 41 ust. 4 ustawy o PIT). Jak jednak rozstrzygnąć, kto jest płatnikiem, gdy poza podmiotem emitującym papiery wartościowe występuje bank pełniący funkcję agenta emisji?

Agent emisji na podstawie umowy ma obowiązek ustalenia i wypłaty wartości pożytków należnych poszczególnym obligatariuszom, w szczególności odsetek od obligacji. Czytając przepisy art. 41. ust. 4 ustawy o PIT wprost, należałoby uznać, że podatek powinien pobrać podmiot "wypłacający" lub "stawiający do dyspozycji" podatnika świadczenia. Tym uczestnikiem transakcji jest de facto bank. Wydaje się jednak, że nie takie były intencje ustawodawcy. O ile bowiem przepisy podatkowe nie wprowadzają jednoznacznie własnych reguł, o tyle istotna - dla oceny konsekwencji podatkowych - powinna być podstawowa relacja cywilnoprawna łącząca strony stosunku zobowiązaniowego powstałego w wyniku emisji i nabycia obligacji. Zatem to emitent papierów wartościowych, jako zobowiązany do zapłaty odsetek, powinien być płatnikiem PIT.

Taką interpretację potwierdził niedawno Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 grudnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 806/11). Sąd uznał, że w przypadku emisji papierów wartościowych tym, który stawia do dyspozycji środki pieniężne, jest emitent. To, że kwestia ta wymagała rozstrzygnięcia przez najwyższy organ sądownictwa administracyjnego, wskazuje, że przepisy art. 41 ustawy o PIT wymagają doprecyzowania.

Not. MGM