Kiedy wartość skradzionego firmowego auta może być zaliczona w koszty

Zgodnie z ustawą o PIT niektóre rodzaje strat nie są uznawane za koszty uzyskania przychodu (dalej: KUP). Kwestia związana z rozliczaniem strat często wywołuje wśród podatników wątpliwości z uwagi na brak jasnych regulacji.

W zakresie strat powstałych w środkach trwałych konieczne jest uwzględnienie art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT. Wynika z niego, że do KUP może być zaliczona ta część straty, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnymi. Przy czym przez odpisy amortyzacyjne, o których mowa w tych przepisach, należy rozumieć całość dokonanych odpisów, w tym te, które nie stanowiły kosztów podatkowych.

Na podstawie powyższego można stwierdzić, że stratę z tytułu utraty środka trwałego zaliczaną do KUP stanowi różnica między jego wartością początkową a naliczonymi odpisami amortyzacyjnymi (stanowiącymi i niestanowiącymi KUP).

Jednocześnie należy pamiętać o regulacjach z art. 23 ust. 1 pkt 48 ustawy o PIT, zgodnie z którymi nie uważa się za KUP strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym.

Zatem wartość utraconego, a będącego środkiem trwałym, samochodu w części niepokrytej odpisami amortyzacyjnymi, jeżeli utrata nastąpiła w wyniku m.in. kradzieży, może być zaliczona w ciężar kosztów uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

w samochód objęty był ubezpieczeniem dobrowolnym autocasco (AC),

w strata została właściwie udokumentowana.

Dopiero po spełnieniu wszystkich warunków możliwe jest zaliczenie straty do kosztów.

Istotne jest też ustalenie, czy strata związana z utratą (kradzieżą) samochodu nie powstała z winy wnioskodawcy, tj. w wyniku niedbalstwa lub naruszenia przepisów. Strata powinna być bowiem następstwem zdarzenia losowego, rozumianego jako zdarzenie nieprzewidywalne i nie do uniknięcia. Nie można bowiem uznać za KUP strat w środkach trwałych i obrotowych w sytuacji, gdy zostanie udowodnione, że środki nie były zabezpieczone lub były zabezpieczone nienależycie.

Jak wskazano w pytaniu, skradziony samochód był objęty autocasco, a fakt jego kradzieży został zgłoszony policji. Dlatego należy uznać, że kradzież samochodu była następstwem zdarzenia losowego, a pracownik nie przyczynił się do powstania straty, w szczególności dochowując należytej staranności i pieczy przy zabezpieczeniu samochodu, to zostały spełnione przesłanki uprawniające do zaliczenia w ciężar KUP straty powstałej w wyniku kradzieży, do wysokości odpowiadającej wartości początkowej utraconego środka trwałego pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne.

Stanowisko takie potwierdził dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, w interpretacji z 29 kwietnia 2008 r. (nr IBPB1/415-100/08/AP/KAN-1061/02/08), a także WSA w Gdańsku w wyroku z 6 czerwca 2007 r. (sygn. I SA/Gd 114/07).

Stratę podatkową powstałą w wyniku utraty środka trwałego ustala się w oparciu o ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Przy czym na potrzeby podatku dochodowego konieczne jest jej udokumentowanie.

W przypadku kradzieży podstawą do zaliczenia wartości skradzionych środków trwałych do KUP będzie protokół policyjny. Na jego podstawie należy sporządzić protokół strat określający: datę wystawienia, przedmiot operacji, straty ilościowe i wartościowe oraz zawierający podpis podatnika.

@RY1@i02/2013/068/i02.2013.068.07100120a.802.jpg@RY2@

Rafał Styczyński doradca podatkowy

Rafał Styczyński

doradca podatkowy

Podstawa prawna

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.).