PIT od nieodpłatnych świadczeń wciąż kością niezgody
Wyrok TK sprzed ponad 10 lat niestety nie zakończył sporów w tej sprawie, a teraz dodatkowe wątpliwości pojawiają się w związku z orzeczeniami sądów administracyjnych, które dotyczą stosowania niektórych zwolnień z podatku. Jedynym skutecznym rozwiązaniem wydaje się więc interwencja ustawodawcy
Stwierdzić, że część polskich przepisów podatkowych została nadgryziona zębem czasu, a proces starzenia się nie jest ładny, to jakby nic nie powiedzieć. Niewątpliwie postulaty de lege ferenda mają poważne uzasadnienie w przypadku regulacji dotyczących przychodów z nieodpłatnych świadczeń. Zarówno z ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163; ost.zm. Dz.U. z 2025 r. poz. 368; dalej: ustawa o PIT), jak i z ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278; ost.zm. Dz.U. z 2025 r. poz. 340) wynika, że nieodpłatne świadczenia generują przychód podatkowy po stronie otrzymującego. W obu regulacjach brakuje jednak wyraźnego wskazania, co powoduje, iż taki przychód powstaje.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.