Jak rozliczyć najem opodatkowany ryczałtem

Zeznanie PIT-28 należy złożyć w urzędzie skarbowym właściwym według miejsca zamieszkania podatnika w terminie do 31 stycznia roku następnego po roku, za który jest ono składane. Natomiast zeznanie za 2009 rok powinno trafić do właściwego urzędu skarbowego najpóźniej do północy w poniedziałek 1 lutego 2010 r. Wynika to z faktu, że 31 stycznia 2010 r. to niedziela. A w takim przypadku, zgodnie z regułami przyjętymi w Ordynacji podatkowej, termin upływa w najbliższym - po dniu wolnym - dniu roboczym.

PIT-28 to formularz zeznania rocznego. Ten druk będzie na pewno potrzebny przy rozliczeniu. PIT-28/A wypełniają podatnicy uzyskujący przychody z działalności prowadzonej na własne nazwisko, a także uzyskujący przychody z najmu. PIT-28/B wypełniają podatnicy uzyskujący przychody z działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej (spółek cywilnych) osób fizycznych. Ten ostatni formularz nie będzie nam potrzebny.

Niezależnie od omówionych załączników, zawierających informacje o przychodach, podatnik ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, który korzysta z odliczeń, powinien wraz z zeznaniem złożyć załączniki PIT-O (odliczenia inne niż mieszkaniowe) i PIT-D (odliczenia mieszkaniowe). Takie same załączniki składają osoby opodatkowane na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

Załącznikiem, który podatnik być może będzie musiał złożyć wraz z zeznaniem, jest formularz oświadczenia o wysokości wydatków związanych z inwestycją służącą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych (PIT-2K). Formularz potrzebny jest do właściwego rozliczenia ulgi odsetkowej w ramach tzw. praw nabytych (ulga została już bowiem zniesiona).

Podatnik ma do wyboru kilka sposobów złożenia rocznego PIT. Po pierwsze, podatnicy mogą złożyć zeznanie w kancelarii urzędu. To rozwiązanie jest najprostsze, ale wymaga udania się do urzędu skarbowego, co oznacza, że czasami w zależności od terminu wizyty w urzędzie mogą być kolejki, np. gdy podatnik zostawi obowiązek złożenia zeznania na ostatnią chwilę. W urzędzie podatnik otrzyma potwierdzenie złożenia zeznania. Gdy podatnik wybierze ten sposób, najlepiej, aby zabrał ze sobą kopię PIT-28. Na kopii urzędnik podbije podatnikowi datę złożenia druku.

Drugim sposobem na złożenie deklaracji jest wysłanie jej do urzędu za pośrednictwem poczty. Trzeba to zrobić listem poleconym. Datą złożenia formularza jest wtedy data stempla pocztowego. Wyjątkiem będzie wysłanie rocznego zeznania za pośrednictwem poczty zagranicznej lub innego operatora niż Poczta Polska. W takim przypadku datą złożenia zeznania rocznego będzie data wpływu pisma do urzędu skarbowego.

Trzecim sposobem jest złożenie formularza elektronicznego za pośrednictwem systemu e-deklaracje.

Obecnie są już dostępne na stronach internetowych Ministerstwa Finansów interaktywne druki PIT-28 i PIT-28/A. Interaktywność tych formularzy jest jednak mocno ograniczona. Możemy co prawda, korzystając z przeglądarki internetowej druk wypełnić, ale po pierwsze - nie pomoże on nam w przeliczaniu poszczególnych rubryk, po drugie zaś - wypełnionego już zeznania nie będzie można ani wysłać w formie elektronicznej, ani nawet zapisać. Można je jedynie wydrukować i wysłać tradycyjnie pocztą lub zanieść do urzędu osobiście. Teoretycznie istnieje co prawda także możliwość zapisania takiego formularza, ale po pierwsze nie można go już później edytować, a po drugie potrzeba do tego specjalnego oprogramowania umożliwiającego wydruk do plików w formacie pdf. Formularze dostępne są pod adresem: http://www.mf.gov.pl w zakładce Podatki/ Formularze/PIT.

Istnieje też możliwość skorzystania z w pełni interaktywnej wersji formularza PIT-28 i złożenia go w formie elektronicznej. Wymaga to jednak posiadania kwalifikowanego podpisu elektronicznego (wydatek około 200 zł). Mimo rozszerzenia w tym roku listy zeznań, które można złożyć jako e-deklaracje bez kwalifikowanego podpisu elektronicznego, ta forma składania zeznań pozostała dla podatników ryczałtu niedostępna.

Zeznanie PIT-28 w wersji elektronicznej składa się poprzez system e-deklaracje. Szczegóły dotyczące zasad korzystania z systemu, jak również potrzebne aplikacje dostępne są na stronach Ministerstwa Finansów pod adresem: www.e-deklaracje.gov.pl.

Rozliczenie w PIT-28

Rozliczając najem od czynszu wynoszącego ponad 1126 zł miesięcznie, musimy pamiętać o konieczności właściwego zastosowania dwóch stawek podatkowych: stawki 8,5 proc. dla przychodów do 13 510 zł i stawki 20 proc. dla tej części przychodów, która stanowi nadwyżkę ponad tę kwotę.

Wysokość ryczałtu od przychodów z najmu wynosi 8,5 proc. Tę stawkę stosuje się do przychodów nieprzekraczających równowartości 4 tys. euro. Od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt znacznie rośnie i wynosi już 20 proc. przychodów. Wysokość limitu, po przekroczeniu którego stosowana jest wyższa stawka, przeliczana jest każdego roku na złote.

Kwota wyrażona w euro przeliczana jest na walutę polską według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego 1 października roku poprzedzającego rok podatkowy, czyli dla roku 2009 stosowany był kurs z 1 października 2008 r.

W celu ustalenia w walucie polskiej wysokości limitu przyjętego dla najmu należy 4 tys. euro pomnożyć przez kurs euro wynikający z tabeli NBP. Jako że 1 października 2008 r. z tabeli kursów NBP wynikało, że za euro trzeba było płacić 3,3775 zł, łatwo możemy wyliczyć, że ustalona według tego kursu wartość 4 tys. euro to 13 510 zł. A zatem w 2009 roku, do chwili gdy przychody z najmu nie przekroczyły tej kwoty, płacić trzeba było 8,5 proc. podatku. Powyżej zaś tej kwoty (od każdego złotego nadwyżki ponad limit) 20 proc.

W przypadku osiągania przez małżonków przychodów z tytułu umowy najmu kwota przychodów objętych 8,5-proc. stawką ryczałtu (równowartość w złotych 4 tys. euro) dotyczy łącznie obojga małżonków. Oznacza to, że w przypadku osiągania przez małżonków przychodów z tytułu najmu, wyższą, 20-proc. stawkę podatku należy stosować, gdy łączna kwota przychodów z najmu osiągniętych przez małżonków przekroczy równowartość 4 tys. euro (13 510 zł dla roku 2009).

Niezależnie zatem od tego, czy małżonkowie rozliczać będą najem indywidualnie (po połowie) czy w całości, opodatkuje je jeden z małżonków, to po przekroczeniu limitu 4 tys. euro zobowiązani będą opodatkować uzyskany przychód według stawki 20 proc.

W wierszu 5 części C podatnicy powinni wpisać przychody określone przez organ podatkowy na podstawie art. 17 ustawy o ryczałcie. Zgodnie z tym artykułem w przypadku nieprowadzenia ewidencji lub prowadzenia jej niezgodnie z warunkami wymaganymi do uznania jej za dowód w postępowaniu podatkowym, a także w przypadku stwierdzenia istnienia związków gospodarczych podatnika, o których mowa w art. 25 ustawy o PIT, organ podatkowy określi wartość niezaewidencjonowanego przychodu, w tym również w formie oszacowania, i określi od tej kwoty ryczałt według stawek, które stanowią pięciokrotność stawek, które byłyby zastosowane do przychodu w przypadku jego ewidencjonowania, z tym jednak że ryczałt ten nie może być wyższy niż 75 proc. przychodu.

W przypadku najmu zgłoszonego do opodatkowania przepisy te są stosowane jednak wyjątkowo rzadko. Praktycznie tylko wówczas, gdy organ podatkowy stwierdzi, że dla potrzeb opodatkowania czynsz został zaniżony i był deklarowany w niższej wysokości niż kwota rzeczywiście płacona.

Próg przejścia na stawkę 20-proc.

● 2004 rok - 18 274 zł (1 euro = 4,5685 zł)

● 2005 rok - 17 514,80 zł (1 euro = 4,3787 zł)

● 2006 rok - 15 666,40 zł (1 euro = 3,9166 zł)

● 2007 rok - 15 934 zł (1 euro = 3,9835 zł)

● 2008 rok - 15 072 zł (1 euro = 3,7680 zł)

● 2009 rok - 13 510 zł (1 euro = 3,3775 zł)

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Oznacza to, że o powstaniu przychodu z najmu można mówić dopiero wtedy, gdy nastąpiła zapłata czynszu lub przynajmniej postawienie kwoty czynszu do dyspozycji podatnika. Przychodem nie jest natomiast przychód, który stał się należny z powodu upływu terminu płatności, ale faktycznie zapłacony jeszcze nie został.

Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem, takie jak: czynsz uiszczany w spółdzielni lub wspólnocie mieszkaniowej, abonament za istniejące w tym lokalu media oraz inne opłaty ustalane ryczałtowo, jak również opłaty za rozmowy telefoniczne przeprowadzane z aparatu telefonicznego zainstalowanego w wynajmowanym lokalu, wodę, energię elektryczną oraz gaz, które nie są ustalane w sposób ryczałtowy), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Do wykazania przychodów z najmu służy część C zeznania, pozycja 35 (przychód opodatkowany według stawki 8,5 proc.), pozycja 36 (przychód opodatkowany według stawki 20 proc.), pozycja 37 (przychód ogółem, czyli suma pozycji 35 i 36). I to właśnie w tej części zeznania musimy odpowiednio rozpisać nasze przychody opodatkowane obydwoma stawkami ryczałtu.

Oczywiście jeżeli przychody nie przekroczyły 13 510 zł, pozycja 36 pozostanie niewypełniona.

Konieczne natomiast jest wypełnienie wiersza 4 części C zeznania (poz. 38-44), czyli podsumowania (w naszym przypadku przenosimy kwotę z pozycji 35 do pozycji 40, kwotę z pozycji 36 do pozycji 43 i kwotę z pozycji 37 do pozycji 44).

Co istotne, wcześniej przychody, które w tym kroku wpisujemy w części C zeznania, powinny być wykazane w załączniku PIT-28/A.

Na zakończenie części C zeznania wypełniamy odpowiednie rubryki dotyczące udziału przychodów opodatkowanych poszczególnymi stawkami w przychodach ogółem, czyli dwa ostatnie wiersze części C zeznania (poz. 52-57).

Wypełniamy oczywiście tylko te pozycje, które musimy uzupełnić z uwagi na uzyskane przychody. W naszym przypadku wypełniamy w miarę potrzeby pozycje 54 oraz 57. I znów, jeżeli nie osiągnęliśmy przychodów opodatkowanych stawką 20 proc., pozycji 57 nie wypełniamy.

Udział procentowy wyliczamy w stosunku do sumy przychodów z pozycji 44. Aby takie udziały ustalić, stosujemy dwa proste działania:

● pozycja 54 (wynik w proc.) = [pozycja 35 x 100] : pozycja 44

● pozycja 57 (wynik w proc.) = [pozycja 36 x 100] : pozycja 44

Wynik otrzymany po dokonaniu takich wyliczeń wpisujemy w zeznaniu z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Przy czym do zaokrąglenia stosujemy zwykłe metody matematyczne. A zatem nie wpisujemy np. 45,456 proc., ale 45,46 proc.; nie 45,454 proc., ale 45,45 proc. itd. Co jednak ważne, po zsumowaniu kwot z pozycji 54 i 57 zawsze musimy otrzymać 100 proc. W przypadku gdy tak nie jest, oznacza to, że w którymś z dwóch opisanych działań matematycznych popełniliśmy błąd. Najczęściej jest to błąd dotyczący zaokrąglenia i tam w pierwszej kolejności powinniśmy go szukać.

Zobaczmy teraz, jak opodatkowanie czynszu dwoma stawkami wygląda w praktyce. Załóżmy, że podatnik wynajął w 2009 roku mieszkanie. Zgodnie z umową co miesiąc otrzymywał z tytułu najmu przychód w wysokości 2 tys. zł.

Podatnik od stycznia do czerwca 2009 r. uzyskał przychody z najmu wynoszące 12 tys. zł. Wynika z tego, że podatnik w okresie od stycznia do lipca 2009 r. uzyskał przychody z najmu wynoszące 14 000 zł (2000 zł x 7 miesięcy = 14 000 zł). A zatem podatnik powinien był płacić od stycznia do czerwca 2009 r. co miesiąc ryczałt w wysokości 170 zł (2000 zł x 8,5 proc. = 170 zł). Ostatni raz ryczałt w tej wysokości zapłacił 20 lipca, rozliczając ryczałt za czerwiec. Limit wynoszący 13 510 zł spowodował obowiązek zastosowania u podatnika wyższej 20-proc. stawki ryczałtu już od lipca. Od stycznia do lipca 2009 r. podatnik otrzyma bowiem z tytułu najmu 14 000 zł (2000 zł miesięcznie x 7 miesięcy = 14 000 zł).

Dla wyliczenia ryczałtu za lipiec 2009 r. wynajmujący musiał najpierw wspomniany limit 13 510 zł pomniejszyć o 12 000 zł, a więc o przychód osiągnięty od stycznia do czerwca włącznie. Po odjęciu od siebie tych dwóch kwot podatnik otrzymał 1510 zł (13 510 zł - 12 000 zł = 1510 zł). Od 1510 zł trzeba teraz obliczyć ryczałt według stawki 8,5-proc. Wyniósł on 128,35 zł (1510 zł x 8,5 proc. = 128,35 zł).

Następnie od zsumowanych przychodów osiągniętych od stycznia do lipca, czyli od 14 000 zł, trzeba było odjąć limit 13 510 zł. Wynik tego działania daje nam kwotę 490 zł (14 000 zł - 13 510 zł = 490 zł). Od tej kwoty (490 zł) trzeba było obliczyć ryczałt według 20-proc. stawki podatku. Ryczałt ten wyniósł 25,67 zł (490 zł x 20 proc. = 25,67 zł). Teraz pora na wyliczenie kwoty ryczałtu do zapłaty za lipiec, czyli ryczałtu, który zapłacić trzeba było do 20 sierpnia.

W tym celu musi dodać obie kwoty dotyczące ryczałtu za lipiec obliczone z zastosowaniem obu stawek podatku. Po zsumowaniu kwoty 128,35 zł oraz 25,67 zł otrzymamy 154,02 zł (128,35 zł + 25,67 zł = 154,02 zł). Do 20 sierpnia podatnik powinien był zatem wpłacić 154 zł ryczałtu (z uwagi na konieczność zaokrąglenia do pełnych złotych) należnego za lipiec 2009 r. Z kolei za sierpień, wrzesień i listopad ryczałt miesięczny wynosił 400 zł (2000 zł za miesiąc x 20 proc. = 400 zł).

Sposób wykazania tych kwot w zeznaniu pokazuje przykład wypełnienia zeznania PIT-28. Zwróćmy uwagę, że w samym zeznaniu wyliczenie podatku jest dużo łatwiejsze niż ustalenie wpłat miesięcznych. Jeśli przychody z najmu za cały 2009 rok przekraczają 13 510 zł, w pozycji 35 wpisujemy kwotę 13 510 zł (taka sama kwota znajdzie się także w pozycji 40), zaś w pozycji 36 różnicę pomiędzy kwotą przychodów i kwotą 13 510 zł, np. gdy roczny przychód to 24 tys. zł, w pozycji 36b wpisujemy 13 510 zł, a w pozycji 36 (taka sama kwota znajdzie się także w pozycji 43) wpisujemy 10 490 zł (24 tys. zł - 13 510 zł). Takie dane są właściwe dla naszego przykładu. Suma tych przychodów, czyli 24 tys. zł, powinna być wpisana najpierw w pozycji 37, a następnie w pozycji 44.

Gdyby natomiast przychód roczny wyniósł mniej niż 13 510 zł, w pozycji 35 wpisujemy kwotę rzeczywistego przychodu, zaś pozycja 36 pozostaje niewypełniona (a zatem gdy np. przychód wynosi 12 tys. zł, w pozycji 35 wpisujemy 12 tys. zł, a pozycja 36 zostaje pusta, chociaż można wpisać tam także "0").

Idąc dalej tym tropem, łatwo przewidzieć, że gdy przychód z najmu za 2009 rok przekracza kwotę limitu (13 510 zł), w pozycji 54 i 57 trzeba będzie obliczyć udział procentowy przychodów opodatkowanych poszczególnymi stawkami w przychodzie ogólnym (wykazanym w pozycji 44).

Korzystając z naszych wcześniejszych wzorów łatwo możemy policzyć to dla naszego przykładu:

● pozycja 54 = [13 510 zł x 100] : 24 tys. zł = 56,29 proc.

● pozycja 57 = [10 490 zł x 100] : 24 tys. zł = 43,71 proc.

W części D.1 zeznania PIT-28 podatnicy wykazują odliczenia od przychodów. Dotyczy to także przypadku, gdy rozliczany jest ryczałt od najmu. Podatnicy mogą tu wykazać:

● stratę z lat ubiegłych (poz. 64),

● zapłacone przez podatnika składki ubezpieczeniowe (poz. 65),

● darowizny, wydatki rehabilitacyjne, na internet (poz. 67).

W poz. 65 części D.1 należy wpisać przychód po odliczeniach.

Część D.2 przeznaczona jest na wpisanie odliczeń od przychodów wydatków mieszkaniowych, w tym ulgi odsetkowej (poz. 69). W poz. 70 podatnik wpisuje przychód po odliczeniu odsetek.

W części D.3 trzeba podać odliczenia ogółem w roku podatkowym - poz. 74.

Jeśli podatnik będzie chciał z któregoś odliczenia skorzystać z wyjątkiem odliczenia straty i składek na ubezpieczenia, dodatkowo będzie musiał wypełnić załączniki PIT/O i PIT/D.

Jeżeli podatnik korzysta z odliczeń od przychodu, w części E zeznania należy obliczyć kwoty przysługujących odliczeń od przychodów (poz. 75 do 81). Jest tak dlatego, że odliczeń dokonuje się w tym przypadku nie od sumy przychodów, ale proporcjonalnie od przychodów opodatkowanych poszczególnymi stawkami ryczałtu. W przypadku najmu będą nas oczywiście interesowały tylko te pozycje, które odnoszą się do stawek stosowanych przy najmie, czyli 8,5 i 20 proc.

I tak z konstrukcji zeznania PIT-28 wynika, że:

● kwota wydatków podlegających odliczeniu od przychodów opodatkowanych stawką 8,5 proc. (poz. 77 zeznania) to kwota z poz. 74 (tj. odliczenia ogółem) pomnożona przez udział ustalony w poz. 54 (tj. udział przychodów opodatkowanych stawką 8,5 proc. w ogólnej kwocie przychodów); wyliczone w poz. 77 zeznania odliczenie nie może przekroczyć kwoty przychodu wykazanego w poz. 40 (jeżeli z wyliczenia wynika kwota wyższa niż wykazana w poz. 40, należy wpisać w poz. 77 kwotę równą kwocie wykazanej w poz. 40),

● kwota wydatków podlegających odliczeniu od przychodów opodatkowanych stawką 20 proc. (poz. 80 zeznania) to kwota z poz. 74 (tj. odliczenia ogółem) pomnożona przez udział ustalony w poz. 56 (tj. udział przychodów opodatkowanych stawką 20 proc. w ogólnej kwocie przychodów); wyliczone w poz. 80 zeznania odliczenie nie może przekroczyć kwoty przychodu wykazanego w poz. 42 (jeżeli z wyliczenia wychodzi nam kwota wyższa niż wykazana w poz. 42, należy wpisać w poz. 80 kwotę równą kwocie wykazanej w poz. 42).

Aby zilustrować wypełnienie tej części zeznania, załóżmy, że podatnik odlicza 760 zł za internet oraz 2200 zł z tytułu ulgi rehabilitacyjnej. W sumie wykazana w PIT-28 kwota odliczeń to 2960 zł. Liczymy zatem kwoty przypadające do odliczenia od przychodów opodatkowanych poszczególnymi stawkami:

● pozycja 77 = (2960 zł x 56,29 proc.) = 1666,18 zł,

● pozycja 80 = (2960 zł x 43,71 proc.) = 1293,82 zł.

Również ustalenie podstawy opodatkowania, gdy podatnik ryczałtu od najmu korzysta z odliczeń od przychodu, odbywa się na zasadach identycznych jak w przypadku działalności gospodarczej. Do wykazania przychodów podlegających opodatkowaniu służy część F zeznania PIT-28 (poz. 82-89). W części tej należy wykazać kolejno przychody opodatkowane poszczególnymi stawkami po odjęciu wyliczonych w poprzednim kroku odliczeń z podziałem na stawki. Oczywiście od każdego rodzaju przychodu odejmujemy tylko właściwe mu, czyli wyliczone dla niego, odliczenie. Także i tu wypełniamy tylko te pola, które dotyczą stawek 8,5 i 20 proc. Z konstrukcji zeznania wynika, że podstawę opodatkowania w przypadku opodatkowania najmu tworzy:

● kwota przychodów opodatkowanych stawką 8,5 proc. (pozycja 84) po odliczeniu ulg pomniejszających przychody, czyli różnica pomiędzy kwotą z pozycji 40 a kwotą z pozycji 77,

● kwota przychodów opodatkowanych stawką 20 proc. (pozycja 87) po odliczeniu ulg pomniejszających przychody, czyli różnica pomiędzy kwotą z pozycji 43 a kwotą z pozycji 80.

Przychody po dokonaniu tych odliczeń wykazuje się po zaokrągleniu do pełnego złotego. Zaokrąglenia dokonuje się dla poszczególnych stawek, a nie dopiero w pozycji 88 obejmującej sumę przychodów. Dla stawek karnych tradycyjnie wyliczeń dokonuje się poza zeznaniem, wpisując w pozycji 87 wyniki tych wyliczeń. Zanim to zrobimy, podstawę opodatkowania dla każdej ze stawek zaokrąglamy (do pełnych złotych). Dopiero później wyliczamy sumę tak wyliczonych podstaw cząstkowych i wpisujemy ją w poz. 88. Oczywiście w przypadku najmu można mówić o zastosowaniu co najwyżej dwóch stawek karnych. A zatem liczymy:

● pozycja 84 = 13 510 zł - 1666,18 zł = 11 843,82 zł czyli 11 844 zł po zaokrągleniu,

● pozycja 87 = 10 490 zł - 1293,82 zł = 9196,18 zł, czyli 9196 zł po zaokrągleniu.

Teraz można już ustalić sam ryczałt. Dokonuje się tego w części G. Nam będą potrzebne rubryki 93 (stawka 8,5 proc.) i 96 (stawka 20 proc.), chyba że nie ma konieczności stosowania stawki 20 proc., wówczas wypełniamy tylko pozycję 93. Samo wyliczenie ryczałtu jest bardzo proste. Do podstawy opodatkowania ustalonej dla odpowiednich stawek stosujemy te stawki. Czyli mnożymy kwotę z pozycji 84 przez 8,5 proc. i ewentualnie kwotę z pozycji 87 przez stawkę 20 proc. Dla naszego przykładu działania te wyglądają w ten sposób:

● pozycja 93 = 11 844 zł x 0,085 = 1006,74 zł,

● pozycja 96 = 9196 zł x 0,2 = 1839,20 zł.

Razem podatek wyniesie zatem (pozycja 99) 2845,94 zł. Tak wyliczona kwota może być teraz pomniejszona o odliczenia od ryczałtu (część H). W pierwszej kolejności dokonuje się odliczenia składki zdrowotnej (poz. 103) opłaconej przez podatnika w roku podatkowym, o ile nie została ona odliczona od podatku dochodowego. Kwota składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, o którą pomniejsza się podatek, nie może przekroczyć 7,75 proc. podstawy wymiaru tej składki. Oznacza to, że konieczne jest samodzielne wyliczenie tej części składki, która podlega odliczeniu. Pozostałych odliczeń dokonujemy na podstawie tego, co wynika z załączników PIT/O i PIT/D. My przyjmujemy, że takich odliczeń nie ma. Możemy zatem od razu wypełnić pozycję 109 - kwota należnego ryczałtu, w której wpisujemy 2846 zł (kwota z pozycji 99 po zaokrągleniu do pełnych złotych).

Podatnicy opłacający ryczałt od najmu mają możliwość przekazania 1 proc. podatku na rzecz jednej wybranej przez siebie organizacji pożytku publicznego. Wolę taką, podobnie jak podatnicy ryczałtu od działalności gospodarczej, powinni oni wyrazić w części M zeznania PIT-28, wskazując nazwę organizacji pożytku publicznego (w poz. 129 zeznania), numer, pod którym została ona wpisana w Krajowym Rejestrze Sądowym (numer KRS, w poz. 130 zeznania), oraz wnioskowaną kwotę (poz. 131 zeznania). W przypadku ostatniej pozycji musimy tylko pamiętać, że wnioskowana kwota nie może być wyższa niż 1 proc. kwoty należnego ryczałtu, która wykazana została wcześniej w poz. 109 zeznania.

Ustawa przewiduje, że naczelnik urzędu skarbowego (bo to on jest organem podatkowym), na wniosek podatnika, przekazuje na rzecz jednej organizacji pożytku publicznego działającej na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego, wybranej przez podatnika ze specjalnego wykazu, kwotę w wysokości nieprzekraczającej 1 proc. podatku należnego wynikającego z zeznania podatkowego.

Kwota ta zaokrąglana jest do pełnych dziesiątek groszy w dół. Nie stosujemy tu reguł matematycznych. Oznacza to, że zarówno, gdy 1 proc. wyniesie np. 100,52 zł, jak i gdy będzie to np. 100,59 zł, w zeznaniu wpisujemy 100,50 zł.

Przy czym wskazanie w zeznaniu podatkowym organizacji pożytku publicznego, poprzez podanie jej nazwy i numeru wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, traktuje się na równi ze złożeniem takiego wniosku.

Jeśli chodzi o wykaz, o którym wspomina przytoczony wcześniej przepis, to ustawa o PIT przewiduje, że w terminie do końca roku podatkowego minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem sprawiedliwości, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski wykaz organizacji mających status organizacji pożytku publicznego na dzień 30 listopada roku podatkowego. W wykazie tym nie uwzględnia się organizacji prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5 proc. oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub handlu tymi wyrobami.

W niektórych przypadkach konieczne może być także wypełnienie części P zeznania, czyli poz. 132-134, w których możemy podać dane uzupełniające dotyczące naszych preferencji co do sposobu zadysponowania przekazywaną na rzecz organizacji pożytku publicznego częścią podatku. I tak w poz. 132 można podać dane ułatwiające urzędnikom kontakt z nami. Nie chodzi przy tym wyłącznie o adres do korespondencji, ale przede wszystkim takie informacje jak numer telefonu czy e-mail.

Z kolei w pozycji 133 możemy wskazać szczególny cel, na który chcielibyśmy, by przekazywane przez nas środki trafiły, np. na leczenie chorego dziecka itp., który realizowany jest przez wskazaną przez nas wcześniej organizację pożytku publicznego (informacja ta zostanie przekazana przez urząd skarbowy do OPP). Aby było to możliwe, musimy jednak zaznaczyć jeszcze kwadrat w poz. 134 - wyrażam zgodę. W ten sposób wyrażamy zgodę na przekazanie do wskazanej przez nas organizacji pożytku publicznego danych dotyczących jednego procenta. Chodzi tu o takie dane jak imię, nazwisko i adres podatnika oraz wysokość kwoty, przekazanej na rzecz tej organizacji.

Informacje te naczelnik urzędu skarbowego przekazuje w formie pisemnej organizacji pożytku publicznego, w lipcu lub w sierpniu roku podatkowego, w którym jest składane zeznanie podatkowe. Kwota ta jest pomniejszana o koszty przelewu bankowego.

mija termin złożenia PIT-28

@RY1@i02/2009/248/i02.2009.248.086.0005.001.jpg@RY2@

@RY1@i02/2009/248/i02.2009.248.086.0005.002.jpg@RY2@

@RY1@i02/2009/248/i02.2009.248.086.0005.003.jpg@RY2@

@RY1@i02/2009/248/i02.2009.248.086.0005.004.jpg@RY2@

@RY1@i02/2009/248/i02.2009.248.086.0005.005.jpg@RY2@

ewa.matyszewska@infor.pl

Ustawa z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. nr 144, poz. 930 z późn. zm.).

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).