Instrumenty podatkowe w czasach kryzysu

Jednym z elementów redukcji kosztów zatrudnienia w firmach jest zmiana charakteru prawnego stosunku łączącego daną firmę z osobami wykonującymi określone prace na jej rzecz, czyli przejście części pracowników na tzw. samozatrudnienie. Widocznym efektem tej zmiany jest zmniejszenie tzw. pozapłacowych kosztów pracy, czyli składek na ubezpieczenie społeczne, i podobnych obciążeń, znakomicie podnoszących łączne koszty pracy w firmach. Warto przypomnieć, że już od 1 stycznia 2007 r. ograniczono możliwość skorzystania z samozatrudnienia i w konsekwencji opodatkowania według 19-proc. liniowej stawki - poprzez nowy art. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, definiujący pojęcie działalności gospodarczej. Regulacja ta, wymuszona przez działaczy związkowych i obłudnie uzasadniana potrzebą eliminowania fałszywego samozatrudnienia i omijania przepisów prawa pracy, jest jeszcze jednym przykładem zbędnej, quasi-podatkowej regulacji, przysłaniającej niechęć do wprowadzenia jednolitego podatku liniowego dla wszystkich bez wyjątku podatników, i rodzajem zaklinania rzeczywistości.