Wyższe koszty podatkowe wspierają działalność badawczą

@RY1@i02/2012/172/i02.2012.172.18300040f.802.jpg@RY2@

Michał Grzybowski doradca podatkowy, partner w Ernst & Young

W obecnej kondycji finansów publicznych i niestabilnej sytuacji makroekonomicznej działania rządu są uzasadnione, w szczególności krótkookresowo. Należy jednak spojrzeć na ich efekt w dłuższej perspektywie. Chodzi głównie o zmianę zasad odliczania kosztów z tytułu rozporządzania i korzystania z praw autorskich.

Możliwość korzystania z tej preferencji dotyczy nie tylko artystów czy dziennikarzy. W wielu przypadkach takie podwyższone koszty mogą zastosować naukowcy, badacze lub inne osoby zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową. Istotne jest to, czy tworzą utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, i następnie tymi prawami rozporządzają. Pojawia się pytanie, czy należy wyróżniać, pod względem podatkowym, pewne grupy zawodowe względem innych. Zaryzykuję twierdzenie, że w tym przypadku warto. Innowacyjność i twórczość, szczególnie w dziedzinach nauk ścisłych, to obszar, który powinien mieć wsparcie publiczne, np. właśnie podatkowe.

Możliwość zaoferowania inżynierowi wyższego wynagrodzenia netto przy takim samym koszcie zatrudnienia może być istotną zachętą dla wielu firm rozważających lokalizację swoich centrów R&D (badawczo-rozwojowych) w tej części Europy. Podwyższone koszty uzyskania przychodów w podatku osobistym takich naukowców lub inżynierów dają naszemu krajowi przewagę w wyścigu o taką inwestycję. Czy zatem warto dla 170 mln zł dodatkowych wpływów budżetowych (promil wszystkich wpływów z PIT) ograniczać stosowanie podwyższonych kosztów? Czy wizja Polski jako kraju, gdzie obok powstałych w ostatnich latach centrów usług wspólnych funkcjonuje wiele ośrodków innowacyjnych i rozwojowych największych korporacji, jest nierealna? Dopóki proces legislacyjny trwa, pytania pozostawiam pod rozwagę ustawodawcy.

Not. MGM