Jak obowiązki płatników interpretują izby skarbowe

Pracodawca musi udowodnić, że wysłał formularze pracownikom

Pracodawca zatrudnia ponad 300 pracowników w całej Polsce. Każdy z nich ma dostęp do wewnętrznej, odpowiednio zabezpieczonej, prywatnej sieci komputerowej przedsiębiorstwa. Dostęp pracownika do tej sieci realizowany jest przez logowanie do wewnętrznej sieci intranet przy użyciu indywidualnego loginu i hasła.

Podatnik zamierza wykorzystać zabezpieczoną prywatną sieć komputerową przedsiębiorstwa do przekazywania podatnikom, będącym pracownikami spółki, formularzy PIT-11 i PIT-40 za 2011 rok w formie elektronicznych plików zaopatrzonych w kwalifikowany podpis elektroniczny. Czy taka forma jest dopuszczalna?

Przepisy podatkowe nakładają na płatników obowiązek przekazania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, podatnikowi i odpowiedniemu urzędowi skarbowemu - imiennych informacji sporządzonych według ustalonego wzoru (PIT-11) oraz rocznego obliczenia podatku od dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym (PIT-40). Nie regulują natomiast zasad przekazywania podatnikom (tj. osobom zatrudnionym u płatnika na podstawie stosunku pracy) informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11 oraz rocznego obliczenia podatku (PIT-40) przez płatników. W przepisach ustawodawca wprowadził jedynie wymóg ich przekazania podatnikom przez płatników.

Doręczenie podatnikowi informacji PIT-11 oraz PIT-40 przez płatnika może nastąpić nie tylko przez bezpośrednie doręczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w każdym miejscu, w którym się zastanie adresata, czy też przez operatora pocztowego. Przekazanie informacji PIT-11 oraz PIT-40 może nastąpić również za pomocą środków komunikacji elektronicznej, pod warunkiem jednak, że zachowany zostanie wzór informacji PIT-11 oraz PIT-40 i będzie ona zawierała wszystkie niezbędne elementy określone przepisami prawa (w tym podpis elektroniczny lub tradycyjny).

Jednocześnie warto pamiętać, że bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu stanowi dowód na to, że został on złożony przez osobę określoną w tym certyfikacie jako składającą podpis elektroniczny. Zatem opatrzenie wiadomości bezpiecznym podpisem elektronicznym pozwoli zweryfikować, czy została sporządzona przez upoważniony podmiot.

W konsekwencji brak jest przesłanek uniemożliwiających przekazywanie informacji PIT-11 oraz PIT-40 w formie elektronicznej z podpisem elektronicznym, umieszczonych na zabezpieczonej platformie internetowej za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Z przepisów nie wynika również, aby płatnik musiał uzyskać pisemną zgodę podatnika na przekazanie tych informacji za pośrednictwem komunikacji elektronicznej. Można zatem uznać, że przekazanie podatnikom, będącym pracownikami spółki, formularzy PIT-11 i PIT-40 za 2011 rok w formie elektronicznych plików zaopatrzonych w kwalifikowany podpis elektroniczny - jest spełnieniem obowiązku płatnika odnośnie do przekazania podatnikowi informacji o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy. Natomiast za przekazaną podatnikowi informację o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy można uznać raport z logowania podatników do platformy internetowej z zamieszczonymi informacjami PIT-11/PIT-40.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 13 stycznia 2012 r. (nr IPPB4/415-791/11-3/MP).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.071000700.811.jpg@RY2@

Małgorzata Dankowska, menedżer podatkowy w TPA Horwath

Należy zgodzić się ze zdaniem organu wyrażonym w omawianej interpretacji, brak jest bowiem prawnych przesłanek uniemożliwiających przesyłanie pracownikom informacji PIT-11 czy PIT-40 drogą elektroniczną. Obowiązkiem pracodawcy jako płatnika podatku dochodowego jest dostarczenie tych druków w ustawowym terminie, z zachowaniem ustalonego wzoru urzędowego. Na uwagę zasługuje kwestia ciężaru dowodowego, gdyż udowodnienie doręczenia takiej deklaracji podatnikowi obciąża płatnika. Weryfikację tego warunku umożliwiają kwalifikowany podpis elektroniczny, stanowiący dowód tego, że został złożony przez pracodawcę, potwierdzenie doręczenia e-maila czy też raport z logowania pracowników do sieci wewnętrznej. Co istotne, nie ma obowiązku uzyskiwania zgody od pracownika co do możliwości stosowania formy przekazu elektronicznego. Obowiązek dostarczenia tych informacji wynika bowiem z zapisów ustawowych, które milczą co do formy ich wykonania. Stosowanie e-transferów do przekazywania corocznych informacji podatkowych jest kuszącą alternatywą do powszechnie stosowanych form papierowych, prowadzi bowiem do wymiernych oszczędności.

Lokator rozliczy się z kwoty otrzymanej za oddanie mieszkania

Spółdzielnia rozlicza lokal mieszkalny, do którego wygasło ustanowione w 1989 roku spółdzielcze lokatorskie prawo. Lokal został opróżniony i zwrócony do spółdzielni. Zgodnie z jej statutem, w razie opróżnienia lokalu niewniesioną część wkładu, w tym niespłacony kredyt, potrąca się z wartości rynkowej lokalu w wysokości zwaloryzowanej w stosunku do tej wartości. Rzeczoznawca majątkowy wycenił wartość rynkową lokalu na 153 420 zł, lecz w wyniku przetargu osiągnięto jedynie 134 900 zł. Czy należność z tytułu rozliczenia wartości rynkowej lokalu w związku z wygaśnięciem spółdzielczego lokatorskiego prawa postawiona do dyspozycji osobom uprawnionym podlega opodatkowaniu PIT?

Zwrot wkładów wniesionych do spółdzielni stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm., dalej: ustawa o PIT).

Jednak w myśl art. 21 ust. 1 pkt 50 tej ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów.

Kwestię zwrotu wniesionego wkładu mieszkaniowego regulują przepisy ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1116 z późn. zm.). Zgodnie z nimi, w przypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu spółdzielnia wypłaca osobie uprawnionej wartość rynkową tego lokalu. Jednak nie może być ona wyższa od kwoty, jaką spółdzielnia uzyska od osoby obejmującej lokal w wyniku przetargu przeprowadzonego przez spółdzielnię zgodnie z postanowieniami statutu.

Warunkiem wypłaty jest opróżnienie lokalu. Z jego wartości rynkowej potrąca się przypadającą na dany lokal część zobowiązań spółdzielni związanych z budową, w tym w szczególności niewniesiony wkład mieszkaniowy. Jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków, potrąca się również nominalną kwotę umorzenia kredytu lub dotacji, w części przypadającej na ten lokal, oraz kwoty zaległych opłat, a także koszty określenia wartości rynkowej lokalu.

W konsekwencji kwota zwróconego wkładu mieszkaniowego, do wysokości wniesionego do spółdzielni mieszkaniowej wkładu jest przychodem zwolnionym z podatku dochodowego. Natomiast nadwyżka między wypłaconą wartością rynkową lokalu (która nie może być wyższa od kwoty, jaką spółdzielnia uzyska od osoby obejmującej lokal w wyniku przetargu przeprowadzonego przez spółdzielnię) a wniesionym wkładem stanowi przysporzenie majątkowe, tj. przychód z innych źródeł.

W takim przypadku spółdzielnia jest zobowiązana do sporządzenia informacji PIT-8C.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 30 stycznia 2012 r. (nr IPTPB1/415-274/11-4/ASZ).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.071000700.112.jpg@RY2@

Rafał Garbarz, starszy menedżer w Ernst & Young

Przy dochodach z innych źródeł ustawodawca przewidział nieco inny sposób ich rozliczania. W tym przypadku, co do zasady, nie ma konieczności pobrania zaliczki na podatek dochodowy w trakcie roku, choć podatnik musi rozliczyć ten dochód samodzielnie w zeznaniu.

Dodatkowo, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń z innych źródeł, z wyjątkiem dochodów (przychodów) specyficznie wymienionych w ustawie o PIT, muszą sporządzić informację PIT-8C. Termin na jej przygotowanie oraz przesłanie podatnikowi i urzędowi skarbowemu upływa z końcem lutego następnego roku podatkowego. Należy pamiętać, że katalog dochodów z innych źródeł ma charakter otwarty, w związku z tym nawet dochody, które nie zostały w nim wymienione wprost oraz niezaliczone do pozostałych źródeł przychodów wskazanych w ustawie (np. przychodów z kapitałów pieniężnych, stosunku pracy), mogą być zakwalifikowane do tego źródła.

Spółka nie nalicza PIT od potencjalnego prawa do akcji

Pracownicy spółki biorą udział w programie motywacyjnym, w ramach którego odpłatnie nabędą jednostki uczestnictwa, które w przyszłości uprawnią do nabycia nieodpłatnie - po spełnieniu określonych warunków - darmowych akcji. Nabycie jednostek funduszu przez pracowników będzie przebiegało według następującego schematu:

- pracownik wpłaci środki finansowe przeznaczone na zakup akcji akcjonariusza do tymczasowego funduszu FCPE utworzonego wyłącznie w celu objęcia akcji akcjonariusza w 2012 roku,

- tymczasowy fundusz FCPE dokona zapisu na nowo emitowane akcje akcjonariusza oraz obejmie te akcje w zamian za gotówkę zgromadzoną od pracowników spółek zależnych akcjonariusza (w tym pracowników spółki),

- tymczasowy fundusz FCPE zostanie skonsolidowany z podstawowym funduszem FCPE, który służy przechowywaniu akcji akcjonariusza pochodzących ze wszystkich wcześniejszych emisji związanych z programem,

- fundusz FCPE wyemituje jednostki, które zostaną objęte przez uczestników programu (w tym pracowników spółki w części odpowiadającej liczbie akcji objętych przez fundusz FCPE w zamian za środki tych pracowników).

Czy w związku z odpłatnym nabyciem jednostek uczestnictwa funduszu, które powoduje uzyskanie prawa do otrzymania w przyszłości nieodpłatnie, po spełnieniu określonych warunków, darmowych akcji, po stronie pracownika spółki powstaje przychód do opodatkowania, a spółka jako płatnik ma obowiązek zapłaty podatku od tego przychodu?

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm., dalej: ustawa o PIT) przychodami w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Jednocześnie wartość pieniężną świadczeń w naturze określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

- jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

- jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

- jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,

- w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Gdy świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica między wartością tych świadczeń ustaloną według wskazanych zasad a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Po stronie pracowników spółki - w wyniku odpłatnego objęcia jednostek uczestnictwa (na rynkowych, a nie na preferencyjnych warunkach) - nie powstanie przychód podatkowy, gdyż pracownicy ci nie uzyskają żadnego przysporzenia w swoim stanie majątkowym. W konsekwencji na spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego z tytułu objęcia przez jego pracowników jednostek uczestnictwa w sposób odpłatny.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 20 stycznia 2012 r. (nr ILPB2/415-1042/11-2/WS).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.071000700.813.jpg@RY2@

Dorota Stangreciak-Karpierz, prawnik w ECA Auxilium

Nabycie jednostek funduszu FCPE nie prowadzi do powstania po stronie pracownika jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego. Transakcja dokonywana jest na warunkach rynkowych. W konsekwencji operacja taka nie powoduje powstania po stronie pracownika przychodu podatkowego. Uzyskanie, w związku z odpłatnym nabyciem jednostek funduszu FCPE, prawa do nieodpłatnego uzyskania w przyszłości (po spełnieniu określonych warunków) darmowych akcji, również nie spowoduje powstania przychodu oraz nie będzie wiązało się z jakimikolwiek obowiązkami podatkowymi. Samo prawo do otrzymania w przyszłości darmowych akcji nie jest bowiem zbywalne i nie ma określonej wartości. W związku z uzyskaniem takiego prawa, którego realizacja może nastąpić jedynie pod pewnymi warunkami i w chwili uzyskania tego prawa, nie jest pewna, nie może powstawać przychód do opodatkowania. W konsekwencji spółka jako płatnik nie ma obowiązku pobrania i wpłaty podatku w związku z nabyciem przez pracownika spółki jednostek funduszu FCPE, które powoduje uzyskanie przez tego pracownika prawa do nieodpłatnego otrzymania w przyszłości, po spełnieniu określonych warunków, darmowych akcji. Pracownicy nie uzyskają żadnego przysporzenia w swoim stanie majątkowym, który rodziłby obowiązek naliczenia i odprowadzenia podatku dochodowego.

Prowadzenie szkoły traktuje się jak działalność gospodarczą

Podatniczka od 1 września 2011 r. prowadzi przekazaną jej na podstawie umowy z urzędem miasta publiczną szkołę podstawową (wcześniej była dyrektorem tej szkoły, ale wtedy organem prowadzącym był samorząd gminy). Od tego samego dnia w szkole pracuje dwóch nauczycieli z przekształconej szkoły oraz nowi nauczyciele. Ze wszystkimi pracownikami podatniczka zawarła umowę o pracę od 1 września 2011 r.

Na prowadzenie szkoły i realizację statutowych zadań gmina udziela szkole dotacji na ucznia. Dotację oświatową otrzymuje na utworzone nowe konto szkoły: publiczna szkoła podstawowa - podatniczka.

Gmina określiła podatniczce wysokość jej wynagrodzenia za prowadzenie szkoły, ale nie zawarła z nią umowy o pracę. Z otrzymywanej dotacji podatniczka wypłaca sobie wynagrodzenie, ponieważ prowadzi przekazaną jej szkołę, czyli jest jej organem prowadzącym, dyrektorem i nauczycielem. Jaką działalność prowadzi podatniczka?

Prowadzenie przez podatniczkę publicznej szkoły podstawowej na podstawie umowy z jednostką samorządu terytorialnego wypełnia przesłanki definicji pozarolniczej działalności gospodarczej, określonej dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych VAT za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Środki finansowe przeznaczone na sfinansowanie bieżącej działalności szkoły, co do zasady stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast przeznaczone na zakup środków trwałych przychodu takiego nie stanowią.

Należy jednak zauważyć, że stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm., dalej: ustawa o PIT) wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Z art. 219 ust. 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. nr 157, poz. 1240 z późn. zm.) wynika, że z budżetu jednostki samorządu terytorialnego mogą być udzielane dotacje przedmiotowe również innym podmiotom niż samorządowe zakłady budżetowe, o ile tak stanowią odrębne przepisy. Szkoły otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego zobowiązanej do prowadzenia odpowiedniego typu i rodzaju szkół, w wysokości równej wydatkom bieżącym przewidzianym na jednego ucznia w szkołach tego samego typu i rodzaju prowadzonych przez tę jednostkę samorządu terytorialnego. W przypadku nieprowadzenia przez jednostkę samorządu terytorialnego szkoły tego samego typu i rodzaju podstawą ustalenia wysokości dotacji jest kwota przewidziana na jednego ucznia szkoły publicznej danego typu i rodzaju w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego.

Zatem dotacja otrzymana z urzędu miasta przez podatniczkę prowadzącą publiczną szkołę podstawową jest dla niej przychodem z pozarolniczej działalności, jednak zwolnionym od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ponadto przekazanie środków pochodzących z dotacji na własne wynagrodzenie nie powoduje obowiązku opodatkowania dotacji lub jej części. Podatniczka, prowadząc działalność gospodarczą, uzyskuje przychody i ponosi koszty uzyskania przychodów, które są rozliczane w ramach firmy.

Kwota wynagrodzenia za prowadzenie szkoły nie podlega opodatkowaniu jako dochód ze stosunku pracy, nie ma więc obowiązku poboru i odprowadzenia z tego tytułu zaliczek oraz wystawiania imiennych informacji.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 16 stycznia 2012 r. (nr IPTPB1/415-209/11-6/KSU).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.071000700.814.jpg@RY2@

Edyta Rajchel, radca prawny w Kancelarii Prawniczej Andrzej Gotfryd, oddział w Krakowie

W doktrynie i judykaturze dość powszechnie aprobuje się stanowisko, zgodnie z którym przychody z prowadzenia szkoły publicznej powinny być zakwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W analizowanej interpretacji organ podatkowy słusznie zauważył, że konkretny przychód osiągnięty przez tę samą osobę nie może być podwójne kwalifikowany podatkowo, do dwóch różnych źródeł przychodów. Mogłoby to prowadzić bowiem w pewnych przypadkach do podwójnego opodatkowania tych samych środków u tej samej osoby.

W uwarunkowaniach przedmiotowej sprawy środki pochodzące z dotacji otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego objęte są zwolnieniem przedmiotowym i w tym zakresie obowiązek samoobliczenia podatku się nie aktualizuje.

Wypłacone przez podatnika dla siebie następczo wynagrodzenie ze środków pochodzących z dotacji za prowadzenie szkoły, nauczanie - już raz zakwalifikowane do konkretnego źródła przychodu - nie może być powtórnie zaliczane do innego źródła (ze stosunku pracy). W konsekwencji - jak zauważył organ podatkowy - na podmiocie prowadzącym szkołę nie będą w odniesieniu do tego wynagrodzenia ciążyły obowiązki płatnika.

Wygrana do 760 zł nie wymaga wypełnienia deklaracji

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług diagnostycznych. Aby zachęcić klientów do skorzystania z usług stacji, opracował i wdrożył program sprzedaży premiowej, zgodnie z którym klient po każdorazowym zakupie usług na stacji wybiera sobie drobny prezent. Spółka opracowała i wdrożyła także program karnetów promocyjnych. W jego ramach klient po zakupie usług na stacji dostaje naklejki na karnety promocyjne. Po zebraniu sześciu naklejek może w dowolnym czasie zamienić je na nagrody. Ponadto w firmie podatnika obowiązuje program dodatkowego wynagradzania klientów korzystających z usług stacji w zamian za napisanie najlepszego hasła reklamującego nazwę firmy. Warunkiem skorzystania z tej akcji jest zakup usługi na stacjach. Klient oprócz drobnej nagrody dostaje kupon konkursowy, w którym wpisuje hasło reklamujące nazwę firmy. Spółka po wybraniu najlepszego hasła w określonym w regulaminie czasie, wybierze kontrahenta, któremu wręczana jest nagroda. Program kierowany jest do osób fizycznych, gdyż to one są twórcami haseł konkursowych. Nagrody wydawane w ramach opisanych programów to nagrody rzeczowe, a ich wartość w żadnym przypadku nie będzie przekraczała 760 zł. Dla każdego z programów utworzono odrębny regulamin. Czy od takich nagród spółka powinna pobrać PIT?

Nagrody uzyskane przez uczestników promocji Drobne prezenty oraz Naklejki organizowanych przez spółkę, jeżeli nie mają związku z ich działalnością gospodarczą, o wartości nieprzekraczającej 760 zł, korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast nagrody, które tę wartość przekroczyły, podlegają opodatkowaniu 10-proc. zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Gdy spółka wydaje nagrody w programie, pełni funkcję płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego. Dodatkowo, jeżeli przedmiotem wygranych (nagród) nie są pieniądze, podatnik jest zobowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.

Płatnicy przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną - według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy muszą przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru.

Natomiast odnosząc się do konkursu na hasło reklamowe, należy zauważyć, że jest to program dodatkowy, skierowany co prawda do klientów spółki, jednak do wydania nagrody nie dochodzi po dokonaniu zakupu, lecz nagroda jest wydawana po przeprowadzeniu konkursu. Warunki konkursu określone zostały regulaminem. Spółka po wybraniu najlepszego hasła w określonym w regulaminie czasie wybiera kontrahenta, któremu wręcza nagrodę.

Ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm., dalej: ustawa o PIT) korzystają wygrane w tych konkursach, które są organizowane i emitowane przez środki masowego przekazu, tj. prasę, radio, telewizję albo też w takich konkursach, które nie są wprawdzie organizowane i emitowane przez środki masowego przekazu, ale są konkursami z określonych w tym przepisie dziedzin, a mianowicie muszą to być konkursy z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu. Przedmiotowym zwolnieniem objęte zostały również nagrody związane ze sprzedażą premiową.

Zatem nagrody w konkursie organizowanym przez spółkę nie należą do kategorii wygranych, które mogą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego, gdyż organizatorem i emitentem tego konkursu nie są środki masowego przekazu, nie jest to także konkurs z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa oraz sportu. Nie można również zaliczyć wydanych nagród do sprzedaży premiowej, gdyż osoby wyłonione w konkursie nie uzyskują nagród w związku z zawarciem umowy sprzedaży, lecz w późniejszym czasie zwycięzcę konkursu wyłoni podatnik.

W związku z tym, nagrody wydawane uczestnikom w ramach konkursu na najlepsze hasło reklamowe stanowią przychody z innych źródeł i są opodatkowane 10-proc. zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Spółka jako płatnik zobowiązana jest w tym przypadku wypełnić obowiązki płatnika: wpłacić podatek i wystawić deklarację PIT-8AR.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 1 lutego 2012 r. (nr IPTPB1/415-270/11-2/MD).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.071000700.815.jpg@RY2@

Katarzyna Bieńkowska, doradca podatkowy

U przedsiębiorcy, który otrzyma nagrodę w związku z prowadzoną działalnością, jej wartość uważa się za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. W takim przypadku podatnik powinien ująć wartość nagrody w ewidencji księgowej i opodatkować wraz z innymi dochodami z firmy, na zasadach określonych dla tej działalności. Nagroda taka, otrzymana w związku z prowadzoną działalnością, podlega opodatkowaniu niezależnie od jej wartości. Ta kwestia nie została jednoznacznie uwypuklona w interpretacji.

Należy jednak popatrzeć na art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT, zgodnie z którym ze zwolnienia z podatku dochodowego korzystają nagrody otrzymane przez osobę fizyczną, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: nagrody są związane z tzw. sprzedażą premiową, ich jednorazowa wartość nie przekracza 760 zł oraz otrzymane nagrody nie pozostają w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika i nie stanowią przychodu z tej działalności. W praktyce pojęciem sprzedaży premiowej określa się akcje promocyjne, w trakcie których wydawane są nagrody w związku z dokonaniem zakupu towarów lub usług, nagrodę otrzymuje każdy nabywca spełniający warunki zakupu określone w regulaminie przez organizatora akcji, oraz uzyskanie nagrody jest elementem pewnym i nie jest wynikiem rywalizacji między uczestnikami. Celom promocji lub reklamy podatników mogą też służyć działania skierowane do osób fizycznych, w których ramach uczestnicy otrzymują nieodpłatne świadczenia zaliczane do przychodów z tzw. innych źródeł. Wartość takich świadczeń podlega opodatkowaniu według skali. Obowiązek zapłaty podatku nie powstanie, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT, gdy jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza 200 zł i świadczeniobiorca nie jest pracownikiem świadczeniodawcy ani osobą pozostającą ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym. Gdyby jednorazowa wartość otrzymanego świadczenia była wyższa niż 200 zł, to należy opodatkować całą jego wartość, a nie tylko nadwyżkę. Jeśli zaś uznać, że konkurs konsumencki nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 21 ustawy o PIT (pkt. 68 lub 68a), to wówczas pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10 proc. wygranej lub nagrody.

Nie każda pensja zagranicznego menedżera zainteresuje fiskusa

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, działająca w branży farmaceutycznej zamierza podjąć współpracę z konsultantem specjalizującym się w doradztwie na rzecz podmiotów z sektora ochrony zdrowia. Menedżer posiada wynajęte biuro w Wielkiej Brytanii (na cele korespondencji), jednak nie prowadzi w tym kraju zarejestrowanej działalności. Nie ma ponadto żadnych innych powiązań z tym krajem. W biurze nie są świadczone żadne usługi ani nie są w nim zatrudnieni żadni pracownicy. Jednocześnie menedżer ma niemieckie obywatelstwo oraz miejsce zamieszkania na terenie Republiki Federalnej Niemiec. Czy spółka powinna pobrać zryczałtowany PIT w wysokości 20 proc. od wypłacanego menedżerowi wynagrodzenia?

Spółka nie będzie działać w charakterze płatnika przy wypłacie wynagrodzenia na rzecz menedżera z tytułu świadczenia przez niego usług konsultingowo-doradczych. Innymi słowy, spółka nie będzie zobowiązana do pobrania od uposażenia wypłacanego menedżerowi zryczałtowanego podatku w wysokości 20 proc. i wpłacenia go na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca siedziby płatnika. Stanowisko to wynika z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a RFN.

Usługi, które menedżer będzie świadczyć na rzecz spółki, podlegają pod dyspozycję art. 14 umowy polsko-niemieckiej, czyli będą dochodami z tytułu wykonywania tzw. wolnego zawodu (działalności o samodzielnym charakterze). W związku z tym nie będą one podlegały opodatkowaniu w Polsce, a jedynie w kraju rezydencji menedżera (Niemczech).

Zwolnienie z obowiązku poboru podatku na mocy umowy podatkowej wymaga uzyskania tzw. certyfikatu rezydencji. Polskie przepisy podatkowe zastrzegają bowiem, że zwolnienie bądź zastosowanie niższej stawki wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest możliwe pod warunkiem udokumentowania przez podatnika miejsca zamieszkania certyfikatem rezydencji. Jest on wydawany przez właściwy organ administracji podatkowej drugiego państwa (czyli państwa rezydencji).

Ponadto spółka zobowiązana będzie do sporządzenia i przesłania menedżerowi oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, imiennej informacji IFT-1R, do końca lutego roku następującego po roku podatkowym lub na wniosek podatnika w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (IFT-1).

Natomiast wynagrodzenie otrzymywane przez menedżera od spółki z tytułu zasiadania w zarządzie firmy zostanie objęte dyspozycją art. 16 umowy polsko-niemieckiej. W związku z tym, spółka będzie pełnić obowiązki płatnika z tytułu wypłaty wynagrodzenia na rzecz menedżera. Innymi słowy, spółka będzie zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 20 proc. wynagrodzenia menedżera sprawującego funkcję członka zarządu i wpłacenia go na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca siedziby płatnika. Ponadto pełnienie funkcji płatnika przez spółkę będzie wymagać sporządzenia i przesłania menedżerowi oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, imiennej informacji IFT-1R, do końca lutego roku następującego po roku podatkowym lub na wniosek podatnika w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (IFT-1).

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 12 stycznia 2012 r. (nr IPTPB1/415-222/11-4/MD).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.071000700.816.jpg@RY2@

Paweł Małecki,doradca podatkowy z Kancelarii Małecki i Wspólnicy

Początek roku podatkowego rodzi wiele obowiązków u płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Do końca stycznia zobowiązani byli złożyć deklarację PIT-4R stanowiącą zestawienie zaliczek na podatek dochodowy, które płatnicy powinni wpłacić w roku ubiegłym. Płatnicy pobierający w ciągu roku ryczałtowy podatek dochodowy (np. umowy-zlecenia do 200 zł lub realizowane przez nierezydentów) musieli złożyć deklarację PIT-8AR zestawiający te podatki wpłacane w ubiegłym roku. Kolejnym obowiązkiem płatnika jest przekazanie podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika PIT-11 do końca lutego. Podatnikami tymi są pracownicy oraz osoby uzyskujące dochody z działalności wykonywanej osobiście, którym wynagrodzenia wypłacał płatnik. Pracownik mógł złożyć do 10 stycznia oświadczenie PIT-12 skutkujące dodatkowym obowiązkiem dla płatnika. W takiej sytuacji płatnik dokonuje rozliczenia rocznego wnioskodawcy, składając PIT-40 w miejsce PIT-11. Płatnicy pobierający ryczałtowy podatek dochodowy od osób zamieszkałych za granicą zobowiązani są przekazać do końca lutego temu podatnikowi oraz urzędowi właściwemu do spraw opodatkowania tej osoby zagranicznej deklarację IFT-1/IFT-1R (o ile nie była złożona wcześniej na wniosek podatnika).

Pracodawca uwzględnia koszty i pomniejszenia podatku

Pracownicy podatnika składają na początku zatrudnienia oświadczenia PIT-2, z których wynika, że podatnik jest zobowiązany do zmniejszania wysokości pobieranej zaliczki na PIT. Obowiązujące w przedsiębiorstwie terminy wypłaty powodują, że wynagrodzenia za ostatni miesiąc obowiązującej umowy o pracę mogą być wypłacane już po ustaniu stosunku pracy, np.: łączący podatnika z pracownikiem stosunek pracy ustał 30 września 2011 r., wypłata wynagrodzenia za wrzesień następuje 10 października 2011 r. W okresie od ustania stosunku pracy do dnia wypłaty wynagrodzenia stan faktyczny wynikający z oświadczenia PIT-2 nie uległ zmianie. Czy przy obliczaniu miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy byłego pracownika należy stosować koszty uzyskania przychodów ze stosunku pracy oraz kwotę zmniejszającą podatek?

Pracodawca ma obowiązek (jako płatnik) obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od niego przychody ze stosunku pracy oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego.

Za dochód stanowiący podstawę obliczenia zaliczki uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody ze stosunku pracy oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania przychodów oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenia społeczne.

Podatnikowi przysługuje odliczenie pełnej miesięcznej kwoty kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od wymiaru czasu pracy i liczby dni przepracowanych w danym miesiącu, a także bez wzglądu na faktyczne pozostawanie w stosunku pracy w momencie dokonywania wypłaty - pod warunkiem że w danym miesiącu osoba ta uzyskała przychód ze stosunku pracy. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki; nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak też wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Pracodawca powinien także zmniejszyć obliczoną zaliczkę na podatek o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej (tj. w 2011 r. o kwotę miesięczną 46 zł 33 gr), jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą złoży oświadczenie PIT-2.

Jedynie w sytuacji, gdy pracownik lub były pracownik poinformuje pracodawcę o zmianie stanu faktycznego wynikającego z PIT-2, to pracodawca nie dokonuje zmniejszenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Od wypłacanych byłemu pracownikowi świadczeń były pracodawca - jako płatnik - powinien obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy z zastosowaniem miesięcznych kosztów uzyskania przychodów ze stosunku pracy oraz pomniejszyć zaliczkę o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 29 grudnia 2011 r. (nr IPTPB1/415-197/11-5/AG).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.071000700.817.jpg@RY2@

Tomasz Piekielnik, doradca podatkowy, partner w spółce doradztwa podatkowego Piekielnik i Partnerzy

S prawa dotyczyła możliwości uwzględnienia przez płatnika (pracodawcę) kosztów uzyskania przychodów ze stosunku pracy oraz kwoty zmniejszającej podatek, w przypadku wypłaty wynagrodzenia byłemu pracownikowi (tj. po rozwiązaniu umowy o pracę). Stanowisko organu należy uznać za prawidłowe. Również odstąpienie od uzasadnienia w obliczu przedstawionego uzasadnienia przez podatnika można uznać za dopuszczalne. Możliwość uwzględnienia tzw. ryczałtowych kosztów pracowniczych jest w tym przypadku bezdyskusyjna. Przepisy podatkowe wymagają w tym zakresie wyłącznie tego, aby w danym miesiącu osoba uzyskała przychód ze stosunku pracy. Tym samym wypłata wynagrodzenia po rozwiązaniu umowy o pracę dotyczy wykonanej pracy w ostatnim miesiącu zatrudnienia. Również w rozliczeniu rocznym pracownik ma prawo do stosowania tych kosztów uzyskania przychodów. Z kolei uwzględnienie kwoty zmniejszającej podatek jest możliwe, o ile były pracodawca dysponuje stosownym oświadczeniem pracownika (PIT-2), które nie zostało zmienione (odwołane). Na tej podstawie płatnik ma możliwość potrącenia kwoty zmniejszającej podatek również w stosunku do byłych pracowników.

Pobrane wynagrodzenie znajdzie się w informacji PIT-8C

Prokurentem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zostanie osoba fizyczna, polski rezydent podatkowy. Będzie pełnił swoją funkcję jedynie na podstawie uchwały zarządu spółki i będzie pobierał wynagrodzenie, którego wysokość zostanie określona uchwałą (wynagrodzenia nie będzie regulować żadna umowa zawarta między spółką a prokurentem). Czy spółka, jako płatnik, będzie zobowiązana do uiszczania zaliczek na podatek dochodowy z tytułu wynagrodzenia, jakie będzie osiągał prokurent powołany uchwałą zarządu?

Prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Udzielenie prokury jest uznawane za jednostronną czynność prawną, do której wystarczy złożenie oświadczenia woli przez podmiot do tego uprawniony. Powołanie do pełnienia określonych funkcji jest więc stosunkiem prawnym jednostronnym.

W analizowanej sprawie tytułem do wypłaty świadczenia pieniężnego prokurentowi jest wyłącznie uchwała zarządu spółki. To oznacza, że przychodu z tytułu wykonywania prokury nie można zaliczyć do przychodu ze stosunku pracy, bowiem prokura nie jest wykonywana na podstawie umowy o pracę. Tytułem do wypłaty należności nie jest również umowa-zlecenie, zgodnie z którą przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Wobec tego świadczenie pieniężne należy zakwalifikować do podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychodów z innych źródeł.

Oznacza to, że spółka jako płatnik nie jest zobowiązana do poboru miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłacanego prokurentowi wynagrodzenia. Ma ona jedynie obowiązek sporządzić informację o wysokości uzyskanych przez prokurenta przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać ją prokurentowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 2 stycznia 2012 r. (nr ILPB1/415-1195/11-2/AMN).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.071000700.818.jpg@RY2@

Łukasz Sobczak, starszy konsultant w dziale doradztwa podatkowego Deloitte we Wrocławiu

Udzielenie prokury stanowi jednostronną czynność prawną, w wyniku której dochodzi do powstania specyficznego stosunku prawnego. Prokura stanowi więc odrębną instytucję prawa, która w okolicznościach braku obudowania jej innym stosunkiem zobowiązaniowym powinna być postrzegana w sposób autonomiczny. Przenosząc to na grunt ustawy o PIT, należy stwierdzić, że skoro katalog źródeł przychodów z art. 10 tej ustawy nie wymienia prokury w pkt 1 - 8, to prawidłową kwalifikacją tego rodzaju przychodu powinien być przychód z innych źródeł. Zatem brak jest po stronie podmiotu wypłacającego wynagrodzenie obowiązków płatnika. Tak otrzymane świadczenie nie stanowi podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.

Udzielony rabat zwiększa podstawę opodatkowania

W związku z otwarciem basenu i całego kompleksu sportowo-rekreacyjnego centrum kultury i sportu ustaliło, że wszyscy zatrudnieni pracownicy mogą korzystać z basenu, płacąc 50 proc. ceny biletu. Zapis taki został umieszczony w regulaminie. Centrum nie płaci i nie dopłaca do ceny biletów dla pracowników. Czy taki rabat jest przychodem pracownika?

Wszelkie świadczenia otrzymywane przez pracownika od pracodawcy stanowią, co do zasady, u pracownika przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu. Zatem w sytuacji uiszczenia przez pracownika opłat niższych od tych, które ponoszą z tego tytułu osoby niebędące pracownikami, przychodem u pracownika będzie różnica między ceną stosowaną wobec innych osób a ceną uiszczoną przez pracownika.

Jednak po spełnieniu określonych warunków powstała różnica nie będzie przychodem pracownika podlegającego opodatkowaniu. Stanie się tak, gdy:

- zakład pracy zgodnie z obowiązującym statutem nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług, które na preferencyjnych warunkach proponuje swoim pracownikom,

- odpłatność pracownika została skalkulowana co najmniej na poziomie kosztów,

- zakład pracy nie dokonał dopłaty do ceny, jaka została ustalona dla pracowników zakładu.

W przypadku niespełnienia choć jednego z tych warunków powstanie przychód u pracownika podlegający opodatkowaniu.

W przedmiotowej sprawie nie został spełniony pierwszy warunek, tj. podatnik prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług, które na preferencyjnych warunkach ma zamiar zaoferować swoim pracownikom. Zatem wartość otrzymanego świadczenia w postaci różnicy między wysokością opłaty wniesioną przez pracownika a wysokością opłaty stosowaną wobec innych odbiorców niebędących pracownikami korzystających z tych samych usług będzie stanowiła dla pracownika przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu PIT. Wnioskodawca powinien doliczyć wartość otrzymanych świadczeń do globalnej kwoty przychodu i opodatkować dochód z tego tytułu.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 21 grudnia 2011 r. (nr IPTPB1/415-248/11-2/KO).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.071000700.819.jpg@RY2@

Michał Cielibała, doradca podatkowy w Biurze Rachunkowym Biurex w Kielcach

Organ dokonał sprawdzenia warunku wynikającego z art. 11 ust. 2a pkt 1 ustawy o PIT. Jego niespełnienie powoduje obowiązek opodatkowania wartości otrzymanego świadczenia w postaci różnicy między wysokością opłaty wniesioną przez pracownika a wysokością opłaty dla innych odbiorców. W prawie podatkowym mamy zasadę, że dla określenia skutków prawnych bez znaczenia jest nazwa świadczenia, gdyż decyduje treść postanowień umowy oraz rzeczywisty charakter świadczenia. Podatnik pracodawca, aby uniknąć opodatkowania świadczenia, powinien wykazać, że stosuje też wobec innych odbiorców ceny z 50-proc. upustem. Powinien też zadbać, by treść umowy wskazywała na upust, a nie na świadczenie częściowo odpłatne.

Ważne

W przypadku gdy pracownicy spółki obejmują jednostki uczestnictwa na zasadach rynkowych, a nie preferencyjnych, nie powstanie przychód podatkowy, ponieważ pracownicy ci nie uzyskają żadnego przysporzenia w swoim stanie majątkowym. Zatem na spółce jako płatniku nie będą ciążyły żadne obowiązki

Oprac. Ewa Matyszewska