Tylko rzeczywiste, samotne wychowywanie potomstwa da oszczędności podatkowe

Uprawnienie do rozliczenia wspólnie z dzieckiem jest uzależnione od spełnienia kilku warunków, z których część dotyczy statusu rodzica lub prawnego opiekuna i jego relacji z dzieckiem.

- Ustawodawca jednoznacznie wyróżnił przesłankę formalnoprawną dotyczącą stanu cywilnego rodzica lub prawnego opiekuna (zasadniczo osoby stanu wolnego) od przesłanki o charakterze faktycznym, tj. samotnego wychowania dziecka, co w przeszłości budziło spory podatników z fiskusem - wyjaśnia Maciej Grela, doradca podatkowy w Gide Loyrette Nouel.

Ewentualna weryfikacja pierwszej z przesłanek nie powinna przysparzać trudności. Druga przesłanka nie jest już tak klarowna, gdyż odwołuje się do niezdefiniowanego w przepisach podatkowych pojęcia "samotnego wychowania". Przesłankę tę należy oceniać zgodnie z językowym pojęciem "wychowanie", mając na względzie okoliczności danej sprawy i zasady doświadczenia życiowego.

- Z pewnością rodzicom spełniającym warunki dotyczące stanu cywilnego, żyjącym w konkubinacie, a więc z definicji razem z partnerem, trudno będzie wykazać, że wychowują dziecko samotnie - ostrzega Maciej Grela.

Niemniej - jak dodaje ekspert - nie można takiej sytuacji wykluczyć. Można sobie wyobrazić przypadki, w których np. konkubent niebędący rodzicem, mimo zamieszkiwania z partnerem będącym rodzicem dziecka, nie uczestniczy aktywnie w opiece nad dzieckiem, jego edukacji, rozwoju emocjonalnym, fizycznym czy społecznym i nie łoży środków na jego utrzymanie, w praktyce pozostając wyłącznie w relacji z partnerem rodzicem.

Oczywiście udowodnienie takiego stanu rzeczy w przypadku sporu z organami podatkowymi będzie niezmiernie trudne.

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl