Niezawinione straty firma zaliczy do kosztów

@RY1@i02/2014/115/i02.2014.115.071001200.803.jpg@RY2@

Prowadzenie działalności gospodarczej obarczone jest ryzykiem ponoszenia różnego rodzaju strat, chociażby właśnie wskutek kradzieży, dewastacji, niedoborów itp. Podatnicy, prowadzący ewidencję księgową w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, powinni w takiej sytuacji podjąć działania mające na celu prawidłowe udokumentowanie tych zdarzeń.

Artykuł 22 ust. 2 ustawy o PIT określa koszty uzyskania przychodów jako wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Straty poniesione w wyniku kradzieży, dewastacji i niedoborów składników majątku mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile nie powstały wskutek zaniedbania podatnika. Kosztem uzyskania przychodów są tylko straty niezawinione, powstałe w sposób niezależny, a podatnik zachował należytą staranność w celu ich uniknięcia.

Ważna jest dokumentacja

Strata, wiarygodnie i rzetelnie udokumentowana, może stanowić podstawę do zakwalifikowania w koszty podatkowe. Sporządzony spis strat powstałych wskutek kradzieży i aktu wandalizmu powinien zawierać zestawienie ilościowe i wartościowe składników majątku, z wyjaśnieniem przyczyn powstania strat. Warto do niego dołączyć protokół policyjny lub protokół sporządzony przez ubezpieczyciela, który uwiarygodni powstałe zdarzenie.

Jeżeli podatnik udokumentuje powstałe straty w sposób niewłaściwy, wówczas zostanie narażony na zakwestionowanie ich ujęcia w kosztach podatkowych.

Wydatki poniesione na naprawę środków trwałych stanowią koszty bieżące i podlegają wpisowi do kolumny 13 księgi przychodów i rozchodów. Jeśli doszło do zniszczenia środków trwałych, w wyniku którego nadają się one wyłącznie do likwidacji lub doszło do ich kradzieży, wówczas w księdze podatkowej w kolumnie 13 wpisać należy część niezamortyzowaną środka trwałego. W miesiącu zdarzenia podatnik zaliczy w koszty podatkowe ostatni odpis amortyzacyjny, a w ewidencji środków trwałych dokona operacji likwidacji składnika majątku.

Konieczne przeksięgowanie

Niedobór towarów, który powstał w wyniku kradzieży i dewastacji, spowoduje konieczność przeksięgowania kosztu ich zakupów. Wartość zakupu zniszczonych i skradzionych towarów została ujęta w kolumnie 10 księgi podatkowej w dacie poniesienia wydatku. Zatem aby nie doszło do podwójnego ujęcia w księdze tego samego wydatku, wartość prawidłowo udokumentowanej straty należy wyksięgować z kolumny 10 i przenieść do kolumny 13 PKPiR.

Strata powstała wskutek kradzieży środków pieniężnych również może stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile zostanie wykazany związek utraconej gotówki z całokształtem działalności gospodarczej. Przy czym kradzież ta nie może być skutkiem zaniedbań i braku staranności podatnika, w prawidłowym zabezpieczeniu środków pieniężnych, zgodnie z opracowaną instrukcją gospodarki kasowej opartej na przepisach ustawy o rachunkowości oraz rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne.

Skoro podatnik przechowywał środki pieniężne w sejfie, sprawcy włamali się przez okno, dokonując uszkodzenia szafy metalowej i sejfu, a powstała strata gotówki wiąże się z prowadzoną działalnością gospodarczą, to kradzież ta może być uznana za koszt podatkowy. Jej wartość podatnik zapisze w kolumnie 13 księgi przychodów i rozchodów.

WAŻNE

Niedobór towarów, który powstał w wyniku kradzieży i dewastacji, spowoduje konieczność przeksięgowania kosztu ich zakupów

Halina Zabrocka

 dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 22 i 23 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.). Art. 10 ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.). Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz.U. nr 166, poz. 1128).