Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Fiskus pozwala menedżerom na oszczędności

25 kwietnia 2014

Interpretacja

Specjalista, który uzyska prawo do dodatkowego wynagrodzenia pod warunkiem osiągnięcia przez firmę określonego zysku, zapłaci 19-proc. PIT jak od dochodu z kapitałów pieniężnych - potwierdziła poznańska izba skarbowa.

Chodziło o kluczowego menedżera spółki, któremu w zamian za opłatę w wysokości 1 zł przyznano prawo do uczestnictwa w programie motywacyjnym. Dzięki temu mógł on w przyszłości otrzymać dodatkowe wysokie wynagrodzenie, jeśli tylko firma osiągnęłaby określony zysk brutto.

Menedżer spytał izbę skarbową, czy od tego dodatkowego przychodu będzie mógł zapłacić podatek według 19-proc. stawki PIT jako pochodzący z kapitałów pieniężnych. Argumentował, że prawo do otrzymania dodatkowego wynagrodzenia jest instrumentem pochodnym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 3 pkt 28 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Zgodnie zaś z art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT przychód pochodzący z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających jest przychodem z kapitałów pieniężnych i podlega opodatkowaniu według stawki 19 proc.

Izba skarbowa uznała jego stanowisko za prawidłowe.

To kolejna interpretacja potwierdzająca, że menedżerowie i inni kluczowi specjaliści, rozliczający się zazwyczaj według 32-proc. stawki PIT, mogą zaoszczędzić na podatku dzięki uczestnictwu w programie motywacyjnym.

Wcześniej podobnie odpowiedziały: Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 20 marca 2014 r. (nr IPPB2/415-892/13-4/MK), izba w Katowicach - 14 marca 2014 r. (nr IBPBII/2/415-1200/13/MW) oraz izba w Łodzi - 17 lutego 2014 r. (nr IPTPB2/415-715/13-5/KR).

Interpretacje potwierdzają zmianę stanowiska przez organy podatkowe, które wcześniej uznawały tego rodzaju przychód za pochodzący ze stosunku pracy i przez to opodatkowany według skali podatkowej (18 lub 32 proc.). Na tym tle rodziły się sądowe spory, rozstrzygane ostatecznie po myśli menedżerów.

Przykładem są orzeczenia krakowskiego WSA z 26 listopada 2013 r. (sygn. akt I SA/Kr 1447/13) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2013 r. (sygn. akt II FSK 1433/11).

z 1 kwietnia 2014 r. (nr ILPB2/415-94/14-4/JK).

Mariusz Szulc

mariusz.szulc@infor.pl

Pozostało 91% treści
Ten artykuł przeczytasz tylko z aktywną subskrypcją Premium.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.

Możesz anulować w dowolnym momencie.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.