Jak można rozliczać koszty reklamy w czasie

Nakłady na reklamę w księgach rachunkowych są odnoszone w ciężar kosztów działalności operacyjnej jednostki. Mogą one być ujmowane na koncie: „Pozostałe koszty rodzajowe” (koszty reklamy) albo na koncie „Usługi obce”. Decydujące są postanowienia polityki rachunkowości. Przy przekazaniu materiałów na cele reklamy koszty te można ujmować także na koncie „Zużycie materiałów i energii”. Natomiast w zespole kosztów układu funkcjonalnego można księgować je na koncie „Koszty sprzedaży” albo na koncie „Koszty zarządu”, gdy jednostka nie wyodrębnia w swoim planie kont kosztów sprzedaży.

Poniesione koszty i realizacja

Koszty reklamy księguje się zgodnie z zasadą memoriału. Należy je więc odnieść do kosztów okresu, którego dotyczą. Najczęściej są to koszty okresu, w którym zostały poniesione nakłady na działania reklamowe. Raczej rzadko się zdarza, że wydatki na reklamę podlegają rozliczeniu w czasie za pośrednictwem czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Dotyczy to najczęściej sytuacji, gdy usługa reklamowa jest realizowana w kolejnym roku (lub latach) po roku, w którym poniesiono jej koszty. Jeśli w danym roku obrotowym jednostka wykupiła usługę reklamową na następny rok lub kolejne lata, to koszty takiej reklamy trzeba ująć w księgach z uwzględnieniem art. 39 ust. 1 ustawy o rachunkowości. Czas i sposób rozliczenia powinny być uzasadnione charakterem rozliczanych kosztów, z zachowaniem zasady ostrożności. Zatem jeśli w ocenie jednostki poniesione wydatki na reklamę dotyczącą różnych okresów sprawozdawczych stanowią kwotę istotną, to można rozliczać je w czasie co miesiąc. W przypadku gdy nie ma to znaczącego wpływu na rzetelne zaprezentowanie sytuacji majątkowej, finansowej i na wynik finansowy, mogą być rozliczane w czasie w sposób uproszczony, tj. kwotę dotyczącą danego roku obrotowego można ująć jednorazowo w kosztach w momencie jej poniesienia, a część odnoszącą się do następnego roku zaliczyć do kosztów jednorazowo w styczniu następnego roku.