Według jakich cen wycenić niedobór

menedżer w Dziale Księgowości - Grupy Gumułka

Ewidencja towarów na poziomie rzeczywistych cen zakupu wymaga zastosowania jednej z metod wyceny rozchodu. Do jednej z często stosowanych i preferowanych przez MSR, zaliczamy metodę FIFO (ang. First in, First out - pierwsze przyszło, pierwsze wyszło), tzn. w pierwszej kolejności są rozchodowywane towary najwcześniej przyjęte. W wyniku inwentaryzacji mogą powstać różnice pomiędzy stanem rzeczywistym, stwierdzonym na podstawie spisu z natury, a stanem wykazanym w księgach rachunkowych. Ustalenie i sposób rozliczania różnic inwentaryzacyjnych powinny zostać określone we własnym zakresie przez jednostkę, z uwzględnieniem specyfiki działalności gospodarczej i ujęte w protokole weryfikacji różnic inwentaryzacyjnych zatwierdzonym przez kierownika jednostki.

Różnice inwentaryzacyjne mogą mieć charakter:

● niedoborów - gdy stan rzeczywisty ustalony w drodze spisu z natury jest niższy od stanu ewidencyjnego, tj. wynikającego z ksiąg rachunkowych,

● nadwyżek - gdy stan rzeczywisty ustalony w drodze spisu z natury jest wyższy od stanu ewidencyjnego.

Rozliczenie różnic inwentaryzacyjnych w przypadku stosowania ewidencji ilościowo-wartościowej według cen zakupu dla wpływających na magazyn towarów i metody rozchodu z magazynu zgodnie z FIFO powinno przebiegać następująco:

Stan magazynu towaru A: dostawa 1 - 10 szt. x 10 zł/szt., dostawa 2 - 10 szt. x 12 zł/szt.

Stan ilościowy magazynu: 20 szt.

1) Stan według inwentaryzacji: 18 szt.

Niedobór inwentaryzacyjny: 2 szt. x 10 zł = 20 zł - cena uzgodniona zgodnie z kolejką FIFO.

2) Stan według inwentaryzacji: 22 szt.

Nadwyżka inwentaryzacyjna: 2 szt. x 10 zł = 20 zł - cena uzgodniona zgodnie z kolejką FIFO.

(AP)

Art. 27 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).