W jaki sposób księgować obligacje

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy o rachunkowości nabyte przez spółkę obligacje zostaną zaliczone do kategorii inwestycji. Są one bowiem aktywami finansowymi nabytymi przez spółkę w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych, wynikających z uzyskania z nich przychodów w formie dyskonta lub odsetek. Ponieważ do czasu wykupu obligacji pozostało 14 dni, będą one stanowiły składnik aktywów obrotowych spółki w postaci inwestycji krótkoterminowych.

Obligacje są zarazem instrumentem finansowym, zdefiniowanym w art. 3 ust. 1 pkt 23 ustawy o rachunkowości jako kontrakt, który powoduje powstanie u jednej ze stron (spółka - nabywca obligacji, obligatariusz) aktywów finansowych i u drugiej ze stron (emitent) zobowiązania finansowego. Uregulowania dotyczące instrumentów finansowych zostały określone w rozporządzeniu ministra finansów z 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych.

W dniu nabycia obligacji spółka powinna zaklasyfikować obligacje do kategorii aktywów finansowych utrzymywanych do terminu wymagalności, ponieważ w rozpatrywanym przypadku można założyć, że spółka utrzyma obligacje do czasu ich wykupu przez emitenta.

Zgodnie z par. 4 ust. 2 oraz par. 13 ust. 1 rozporządzenia z 12 grudnia 2001 r. spółka powinna wprowadzić obligacje do ksiąg rachunkowych w cenie ich nabycia, czyli w wartości godziwej poniesionych wydatków z uwzględnieniem kosztów przeprowadzonej transakcji (jeżeli koszty transakcji nie są istotne, mogą być jednorazowo zarachowane w ciężar kosztów finansowych z chwilą ich poniesienia), pod datą transakcji zakupu.

Zapis operacji w księgach rachunkowych: strona Wn konta 150 - Krótkoterminowe aktywa finansowe, strona Ma konta 130 - Rachunek bankowy.

(AP)

Art. 3 ust. 1 pkt 17 i 18 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223).