Dziennik Gazeta Prawana logo

W jaki sposób prawidłowo ustalić stan inwentarza

6 października 2009

Ustalenie wartości majątku spółki, który będzie odzwierciedlony w księgach rachunkowych, następuje przez przeprowadzenie inwentaryzacji aktywów i pasywów oraz odpowiedniej ich wyceny.

W 2010 roku firma czytelniczki będzie musiała przejść na pełną księgowość.

- W jaki sposób określić składniki majątku, które należy wykazać w zakładanych księgach rachunkowych - pyta pani Ludmiła z Częstochowy.

Przechodząc na pełną księgowość, konieczne jest sporządzenie wykazu składników aktywów i pasywów, tj. inwentarza. W tym celu należy przeprowadzić inwentaryzację, a następnie dokonać wyceny według zasad określonych w rozdziale czwartym ustawy o rachunkowości. Wycena zinwentaryzowanych składników majątkowych spółki i źródeł ich finansowania pozwala na ustalenie wartości aktywów i pasywów w tym wartości kapitału właściciela. Powinny one zostać przyporządkowane do odpowiednich kont.

Należy pamiętać, że ustalanie stanu majątku według prawa bilansowego przebiega według innych zasad, niż przewiduje to rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zgodnie bowiem z przepisami tego rozporządzenia podatnicy zobowiązani są do sporządzenia spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów. Dla celów ustawy o rachunkowości trzeba natomiast sporządzić inwentaryzację wszystkich aktywów i pasywów. Wszystkie te czynności muszą zostać odpowiednio udokumentowane.

Według ustawy o rachunkowości inwentaryzację przeprowadza się drogą spisu z natury ilości składników majątkowych, a także uzyskania od kontrahentów i banków potwierdzeń stanu należności, pożyczek i zobowiązań. Natomiast drogą porównania danych z odpowiednimi dokumentami weryfikuje się grunty, należności sporne i wątpliwe należności i zobowiązania wobec pracowników, z tytułów publicznoprawnych oraz pozostałych aktywów i pasywów.

Agnieszka Pokojska

Art. 26 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223).

Par. 27 rozporządzenia ministra finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.