Jak przeprowadzić weryfikację rezerw

Inwentaryzacji podlegają m.in. rezerwy.

- Jak należy przeprowadzić tego typu czynności - pyta pani Katarzyna ze Szczecina.

Rezerwy jako składniki pasywów inwentaryzuje się nie rzadziej niż na ostatni dzień roku obrotowego. Dokonuje się tego metodą porównania danych ksiąg rachunkowych z odpowiednimi dokumentami i weryfikacji realnej ich wartości.

W tym przypadku czynności te przeprowadzane są przez pracowników działów finansowo-księgowych.

Prawo bilansowe wymaga tworzenia rezerw na zobowiązania. Dotyczy to m.in. tzw. rezerw na świadczenia pracownicze oraz tych na przyszłe zobowiązania, które można w sposób wiarygodny oszacować. Przykładowo tworzy się je z tytułu udzielonych poręczeń, skutków toczącego się postępowania sądowego, restrukturyzacji.

Wysokość takich rezerw należy stale weryfikować. W przypadku gdy ich wartość budzi wątpliwości, należy ją zweryfikować, a następnie skorygować tak, aby odzwierciedlała aktualny poziom przewidywanego zobowiązania.

Jeżeli jednostka sama oblicza wysokość rezerw - podczas inwentaryzacji - konieczna jest weryfikacja stosowanych procedur w tym zakresie. Jeżeli ustalanie wartości rezerw zlecane jest na zewnątrz firmy, wtedy inwentaryzacja będzie polegała głównie na weryfikacji danych przekazywanych np. akcjonariuszowi.

Przeprowadzenie czynności inwentaryzacyjnych musi być udokumentowane. Przykładowo może być w tym celu sporządzony protokół. Podpisują go członkowie zespołu weryfikacyjnego, główny księgowy oraz kierownik jednostki.

Inwentaryzację rezerw można udokumentować też poprzez sporządzenie adnotacji na wydruku operacji księgowych pasywów. Również w tym przypadku konieczne są podpisy.

Metodą inwentaryzacji właściwą dla pasywów jest tzw. weryfikacja - czyli porównanie zapisów ksiąg rachunkowych z posiadanymi dokumentami

agnieszka.pokojska@infor.pl

Art. 26 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).