Poradnia rachunkowa

specjalista w zakresie wydatków strukturalnych

W obszarze XII. Poprawa jakości kapitału ludzkiego, w kodzie 73. Działania na rzecz zwiększenia udziału w kształceniu i szkoleniu przez całe życie, w szczególności poprzez przedsięwzięcia na rzecz ograniczenia przedwczesnej rezygnacji z dalszej nauki w szkole, minimalizowania dyskryminacji ze względu na płeć oraz poprawy jakości i dostępu do kształcenia na poziomie podstawowym, gimnazjalnym i ponadgimnazjalnym oraz kształcenia i szkoleń na poziomie wyższym, ujmuje się wydatki ponoszone m.in. na programy rozwojowe szkół i placówek oświatowych prowadzących kształcenie ogólne ukierunkowane na wyrównanie szans edukacyjnych uczniów i zmniejszanie dysproporcji w ich osiągnięciach edukacyjnych oraz podnoszenie jakości procesu kształcenia.

Wymienione rodzaje zajęć mają być nieobowiązkowe i bezpłatne dla uczniów:

● dydaktyczno-wyrównawcze: korekcyjno-kompensacyjne, dla dzieci z trudnościami w przyswajaniu podstawowej wiedzy (takiej jak: czytanie, pisanie, umiejętności matematyczne itp.), logopedyczne, rewalidacyjne, wyrównawcze dla klas I-III, język polski, matematyka, przyroda, informatyka, gimnastyka korekcyjna, biologia, chemia, geografia, język angielski, język niemiecki itp.,

● dodatkowe, bezpłatne zajęcia z matematyki, fizyki, astronomii, biologii, geografii lub chemii dla uczniów przygotowujących się do egzaminu maturalnego itp.,

● rozwój kompetencji kluczowych - zajęcia: informatyczne, językowe, nauki przyrodniczo-matematyczne,

● zajęcia pozaszkolne - koła zainteresowań: muzyczne, rękodzieło artystyczne, teatralne, taneczne, plastyczne, filmowe, dziennikarskie, historyczne, sportowe, ekologiczne, z zakresu przedsiębiorczości, chór szkolny, kabaret szkolny, zajęcia recytatorskie, zespół tańca ludowego,

● doradztwo i opieka psychologiczno-pedagogiczna: kurs szybkiego czytania/rozumienia tekstu, zajęcia socjoterapeutyczne, specjalistyczne zajęcia terapeutyczne dla uczniów niepełnosprawnych,

● doradztwo zawodowe: zajęcia z doradcą.

Podstawa prawna

Rozporządzenie ministra finansów z 10 marca 2010 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji wydatków strukturalnych (Dz.U. nr 44, poz. 255). Materiał pomocniczy "Przykłady typów projektów według kodów klasyfikacji i obszarów tematycznych dla nowej klasyfikacji wydatków strukturalnych" (www.mf.gov.pl -> Finanse Publiczne -> Budżet państwa -> Klasyfikacja wydatków strukturalnych).

ekspert w MDDP

Barter stanowi wymianę jednego towaru na drugi (usługi na usługę, towaru na usługę lub odwrotnie) bez udziału pieniądza. Strony uzgadniają wartość towarów lub usług, zakładając ich ekwiwalentność. Zawarcie umowy barterowej zobowiązuje strony do przeniesienia własności rzeczy. Ewidencja tego rodzaju transakcji w księgach rachunkowych może przebiegać według zasad stosowanych do czynności sprzedaży i zakupu. Jedna ze stron transakcji barterowej traktowana jest jak kupujący, zaś druga jak sprzedający.

Aby dana transakcja została uznana za umowę barterową, musi spełniać poniższe warunki:

● Wzajemna wymiana towarów lub usług między stronami

● Wymiana bezgotówkowa

● Równa wartość składników majątku będących przedmiotem barteru

● Wzajemna sprzedaż z równoczesnym potrąceniem należności

● Przedmiot barteru (wymiana towaru na towar, towaru na usługę, usługi na usługę, usługi na towar)

Problematyczne staje się określenie przychodu, czyli wycena transakcji dotyczącej barteru. Ustawa o rachunkowości nie wskazuje wprost, w jaki sposób należy rozpoznawać przychody przy dostawach barterowych. Bardziej szczegółowe przepisy można znaleźć w MSR nr 18 par. 12, który mówi, że jeżeli sprzedaje się dobra lub świadczy usługi w zamian za odmienne dobra lub usługi, taki rodzaj wymiany uznaje się za transakcję powodującą powstanie przychodów. Przychody wycenia się według wartości godziwej otrzymanych dóbr lub usług, skorygowanej o kwoty otrzymanych środków pieniężnych lub ekwiwalentów środków pieniężnych. Jeżeli przeprowadzenie wiarygodnej wyceny wartości godziwej otrzymanych dóbr lub usług nie jest możliwe, przychody wycenia się w oparciu o wartość godziwą dóbr i usług przekazanych, skorygowaną o kwotę otrzymanych środków pieniężnych lub ekwiwalentów środków pieniężnych. Należy również zwrócić uwagę na to, że zgodnie z MSR 18 wymiana dóbr o podobnym rodzaju i wartości jest transakcją, której nie uznaje się za transakcję powodującą powstanie przychodów, w przeciwieństwie do ustawy o rachunkowości, zgodnie z którą każda transakcja barterowa generuje przychód. Dlatego też, w razie jakichkolwiek wątpliwości należy odnieść się do przepisów MSR, które szczegółowo opisują zasady dotyczące umów barterowych.

Umowa barterowa zawarta między spółką Alfa a krajowym kontrahentem przewiduje, że strony świadczą wzajemnie dostawę towarów handlowych. Spółka Alfa przekazuje kontrahentowi nadmiar piachu, który zakupiła pod budowę magazynu, a w zamian otrzymuje blachę niezbędnego do budowy magazynu. Wartość umowy barterowej została przez strony określona na kwotę 50 000 zł netto. Spółka Alfa dokonuje dostawy towaru na rzecz kontrahenta o wartości 50 000 zł, który nabyła za kwotę 30 000 zł netto. Kontrahent w zamian za otrzymany piach dokonuje na rzecz spółki Alfa dostawy blachy o wartości również 50 000 zł.

Ewidencja księgowa będzie następująca:

1. Faktura sprzedaży wystawiona dla kontrahenta krajowego

Strona Wn konta 201 - Rozrachunki z odbiorcami 61500 zł, strona Ma konta 224 - Rozliczenie VAT należnego 21 500 zł, strona Ma konta 730 - Przychody ze sprzedaży towarów 50 000 zł.

2. Koszt własny sprzedaży

Strona Wn konta 740 - Koszty sprzedanych towarów 30 000 zł, strona Ma konta 330 - Towary 30 000 zł.

3. Faktura otrzymana od kontrahenta krajowego

Strona Ma konta 202 - Rozrachunki z dostawcami 61 500 zł, strona Wn konta 303 - Rozliczenia zakupu towarów 50 000 zł, strona Wn konta 225 - Rozliczenie VAT naliczonego 21 500 zł.

4. Przyjęcie blachy na magazyn

Strona Wn konta konta 330 - Towary 50 000 zł, strona Ma konta 303 -Rozliczenia zakupu towarów 50 000 zł

5. Rozliczenie wzajemnych rozrachunków - kompensata

Strona Wn konta 202 - Rozrachunki z dostawcami 61 500 zł, strona Ma 201 - Rozrachunki z odbiorcami 61 500 zł.

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.). Międzynarodowy Standard Rachunkowości 18, SKI -31

specjalista w zakresie wydatków strukturalnych

Na wniosek przedsiębiorcy w przejściowych trudnościach finansowych, który utworzył fundusz szkoleniowy, starosta może dofinansować z Funduszu Pracy na warunkach określonych w umowie zawartej z przedsiębiorcą koszty szkolenia pracowników skierowanych na szkolenie za okres nieprzekraczający 6 miesięcy, pod warunkiem że szkolenie lub studia podyplomowe są uzasadnione jego obecnymi lub przyszłymi potrzebami.

Przepis art. 69 ust. 1a ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (dalej ustawa o promocji zatrudnienia i rynku pracy) stosuje się odpowiednio (art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców). Pracodawca, który utworzył fundusz szkoleniowy i korzysta z refundacji ze środków Funduszu Pracy części kosztów szkolenia, ma obowiązek udostępnić staroście, na jego żądanie, dokumentu potwierdzający istnienie funduszu szkoleniowego, listy imiennye osób skierowanych na szkolenia współfinansowane ze środków Funduszu Pracy oraz dokumenty potwierdzające poniesione koszty szkolenia.

Powołując się na zapisy zawarte w dokumencie Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013, Wytyczne w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, w podrozdziale 5.1 - Działania finansowane z Funduszu Pracy, stanowiącego, że w przypadku wydatków finansowanych z Funduszu Pracy wydatki są kwalifikowalne, jeśli są zawarte w katalogu wydatków, o których mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i rynku pracy, można wnioskować, że refundacja pracodawcom kosztów szkolenia pracowników (art. 108 ust. 1 pkt 23), jest wydatkiem kwalifikowalnym.

Wydatki poniesione na dofinansowanie kosztów szkoleń pracowników skierowanych na szkolenie, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorstwa, należy ująć w obszarze IX. Zwiększanie zdolności adaptacyjnych pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców, w kodzie 64. Rozwój specjalistycznych usług w zakresie zatrudnienia, szkolenia i wsparcia w związku z restrukturyzacją sektorów i przedsiębiorstw, rozwój systemów przewidywania zmian w sferze zatrudnienia oraz zapotrzebowania na kwalifikacje i przyszłych wymogów w zakresie zatrudnienia i kwalifikacji.

Podstawa prawna

Ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004 r. nr 99, poz. 1001). Ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorstwa (Dz.U. z 2009 r. nr 25, poz. 1035). Rozporządzenie ministra finansów z 10 marca 2010 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji wydatków strukturalnych (Dz.U. z 2010 r. nr 44, poz. 255). Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013, Wytyczne w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z 15 grudnia 2011 r., nr MRR/KL/1(7)/12/11.

ekspert w MDDP Outsourcing

Funkcjonowanie firmy bez własnej witryny internetowej, czyli strony WWW, w obecnych czasach wydaje się rzadkością. Dostęp do witryny internetowej mogą mieć zarówno użytkownicy zewnętrzni, jak i wewnętrzni. W przypadku użytkowników zewnętrznych witryna internetowa jest wykorzystywana głównie w celach reklamy, promocji oraz sprzedaży produktów i usług. Natomiast dla użytkowników wewnętrznych witryna internetowa może być źródłem danych dotyczących klientów, zasad jednostki, jak i wyszukiwania informacji.

Etapy opracowania witryny internetowej można przedstawić następująco:

1. Planowanie - czyli analiza wykonalności, określenie celów i rozwiązań

2. Opracowanie oprogramowania i infrastruktury

3. Opracowanie projektu graficznego

4. Opracowanie zawartości

Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) kwestię tę poruszyły w oddzielnej interpretacji wydanej przez Stały Komitet ds. Interpretacji nr SKI-32. Wynika z niej jasno, że opracowana witryna internetowa może być składnikiem aktywów niematerialnych wtedy, gdy jednostka spełnia wymogi paragrafu 57 Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 38. Przepis ten określa, kiedy ujmuje się składnik wartości niematerialnych powstały w wyniku prac rozwojowych. Jednym z warunków jest wymóg wykazania, w jaki sposób składnik wartości niematerialnych (witryna internetowa) wygeneruje prawdopodobne przyszłe korzyści ekonomiczne. Jeśli witryna internetowa ma możliwość generowania przychodów np. poprzez możliwość składania zamówień, wówczas może być składnikiem wartości niematerialnych. Jeżeli zaś witryna internetowa została opracowana dla celów promocji, reklamy i informacji, jednostka nie będzie w stanie udowodnić powstania prawdopodobnych przyszłych korzyści ekonomicznych. W takim wypadku wszystkie nakłady poniesione na jej utworzenie ujmuje się bezpośrednio w koszty.

Stosownie do przepisów podatku dochodowego od osób prawnych do wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji zalicza się nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania m.in. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przedmiotem zaś prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażania (utwór). Strona internetowa spełniająca funkcje reklamy, informacji o jednostce i jej produktach nie skutkuje powstaniem wartości niematerialnych i prawnych i trudno jest tu mówić o autorskim prawie majątkowym. Izby skarbowe w wielu interpretacjach indywidualnych stoją na stanowisku, że wydatki te powinny by odniesione bezpośrednio w koszty podatkowe.

Podstawa prawna

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1126/2008 z 3 listopada 2008 r. przyjmujące określone standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych z 15 lutego 1992 r. (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.). Ustawa z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 z późn. zm.).